จราจรติดขัดในกรุงเทพมหานครเป็นเรื่องปกติธรรมดาแล้วล่ะ มีแต่จะคิดว่า เมื่อรถติดตรงสี่แยกไฟจราจรนั้น เราจะทำอะไรกันดี ให้เกิดประโยชน์ ไม่ให้เบื่อหน่าย เพราะว่าใช้เวลามากกว่าหนึ่งชั่วโมง
สามวันแล้วที่โรงเรียนเปิดภาคเรียน  และสามวันเช่นกันที่การจราจรในกรุงเทพมหานครติดขัดมากเหลือเกิน  
โดยเฉพาะวันนี้  เป็นวันศุกร์ด้วย...รถติดขัดมากเป็นพิเศษทีเดียว  จนโมโหเลยล่ะ   หากนัดกับใคร  ต้องผิดนัดแน่  
แต่ไม่ได้นัดกับใครก็ตามที  .....ใครๆก็อยากกลับถึงบ้านเร็วๆ  ไม่อยากติดอยู่บนถนน  น้ำมันก็ราคาแพง     รถติดน้ำมันก็เปลืองขึ้น   จะแก้ไขอย่างไรก็คงไม่เป็นผล
 
 
ทางที่ดีที่สุดก็คือ....หาอะไรทำเพื่อไม่ให้หงุดหงิด  ในรถยนต์
บางคันก็จะมีโทรทัศน์ไว้ดู   บางคนก็จะร้องเพลงไป  ฟังวิทยุไปด้วย 
บางคนก็จะอ่านหนังสือเล่มโปรดที่น่าติดตาม  เพื่อไม่ให้เบื่อหน่าย  
ครูอ้อยก็คิดเหมือนกัน   แต่เรื่องครูอ้อยคิด  ก็คือ...น่าจะหาอะไรมา...กิน....เพื่อประทังความหิว    เรื่องของคนอ้วน...ไม่ว่ากันนะคะ  
แต่พอนึกมาถึงตอนนี้   ต้องร้องว่า...อุ๊ยตาย!   ครูอ้อยลืมอีกแล้วค่ะ   ลืมขนมที่ซื้อเอาไว้หนึ่งกล่อง   ว่าจะเอามาฝากพ่อบ้านไว้ให้กินกับกาแฟ  
และกล้วยหอม 2 ลูกโตๆด้วย   ถ้าไม่หิว  ก็นึกไม่ออกนะนี่  ว่า...ตัวเองลืมของไว้ที่โรงเรียน 
เฮ้อ !  เมื่อไรนะ  จะหายโรคขี้ลืมสักที...