สืบเนื่องจากบันทึกนี้ ฟาใหญ่ + ฟาน้อย มน. อยู่ไหนหนอ ของคุณโอ แห่งหน่วยประกันฯ ได้เป็นผู้ประสานงาน ให้ฟาใหญ่+ฟาน้อย ทั้งหลายหรือที่เรียกว่า "คุณอำนวย" นั่นแหละครับ ไปพบปะพูดคุยกับท่านอาจารย์วิบูลย์ คุณเอื้อใหญ่ของมน.
เป็น BAR เล็กๆ บรรยากาศสบายๆ พูดคุยกันเพื่อเตรียมการ การไปเป็นวิทยากร ให้กับทั้งหน่วยงานภายในและภายนอก มหาวิทยาลัย เนื่องจากขณะนี้ มีงานเข้ามามาก QA ทีมซึ่งมีกัน 5-6 คน รับมือกันไม่ค่อยไหว ประกอบกับการเตรียมตัวเป็นเจ้าภาพจัดงาน "จุลกรรม KM ภูมิภาค ภาคเหนือ" (ผมตั้งชื่อเอง) ซึ่งจะจัดงานกันปลายเดือนกันยายนนี้ ต้องมีการเตรียมงานในเวลาพอสมควรเพื่อให้งานออกมาดีที่สุด
beeman ซึ่งเป็นเบอร์ 6 ของทีมฟาใหญ่ (จากการจัดอันดับของคุณโอครั้งล่าสุด) ต้องไปช่วยแบ่งเบาภาระนี้ด้วย
งานหนึ่งซึ่งมีการกำหนดวันไว้แล้ว คือวันประชุมของศูนย์ภูมิภาคเทคโนโลยีอวกาศทั่วประเทศ วันที่ 12-14 กันยายนนี้ ซึ่งทางหน่วยประกันฯ จะต้องไปร่วมงานด้วย ในฐานะคนกันเอง อาจจะต้องมีการกำหนดตัวคนไปในงานประชุมครั้งนี้ด้วยก็ได้
และในช่วงก่อนวันที่ 30 กันยายน 2550 ผมอาจจะได้เดินทางไปสปป.ลาวอีกครั้ง หลังจากกินสมหวังมาครั้งที่แล้ว (สำรองอันดับ 2) ครั้งแรกกำหนดไปช่วง 20 สิงหาคม - 20 กันยายน แต่ดูท่าจะไม่ดีเสียแล้ว
คงอาจจะไป สักวันที่ 29 กันยายนเลย เรียกว่า พบกันครึ่งทาง อยู่ช่วยงาน ทีมงาน QA สัก ๑ วันก่อน
ช่วงเดือนกันยายน ดูจะวุ่นวายเล็กน้อย เพราะเป็นฤดูแสดง มุทิตาจิตกับท่านผู้จะเกษียณอายุราชการ
>> พูดถึง คำว่า "กะ-เสียน" เสียหน่อย ไหนๆ ก็หลงเข้ามาแล้ว มีอยู่ ๓ คำครับ ใช้ให้ถูกที่ด้วย
- เกษียณ
- เกษียน
- เกษียร
คำว่า "เกษียณ" (กริยา) มีรากศัพท์ มาจากภาษาสันสกฤตว่า "กษีณ" และบาลีว่า “ขีณ” มีความหมายว่า "สิ้นไป" เมื่อนำมาสร้างเป็นคำใหม่ เช่น "เกษียณอายุ" จึงมีความหมายว่า หมดสิ้นอายุไป มักใช้กับการสิ้นกำหนดการต่าง ๆ เช่น "เกษียณอายุราชการ" หมายถึง หมดภาระหน้าที่ราชการแล้ว ด้วยถึงวัยอันควร เป็นต้น
คำว่า "เกษียน" (นาม) เป็นคำภาษาไทยนี้เอง ไม่ได้เป็นคำที่มาจากภาษาบาลี-สันสกฤต คำนี้แผลงมาจากคำว่า "เขียน" แต่ใช้วิธีการแปลงคำอย่างภาษาสันสกฤตที่นิยมใช้ "กษ" แทน "ข" คำนี้มักใช้ว่า "เกษียนหนังสือ" มีความหมายในทำนองว่า “ข้อความที่เขียนแทรกไว้” นั่นเอง เช่น ในใบลาน เป็นต้น เราเป็นครู-อาจารย์ อาจเล่นคำกับลูกศิษย์ ว่า "เกษียน(จด) เอาไว้ ตรงนี้สำคัญนะ"
คำสุดท้าย "เกษียร" (นาม) เป็นคำยืมมาจากภาษาสันสกฤต "กษีร" มีความหมายว่า "น้ำนม" เมื่อนำมาประกอบเป็นคำว่า "เกษียรสมุทร" (นาม) จึงได้ความหมายว่า "ทะเลน้ำนม" (สันสกฤต กษีร + สมุทร) ใช้เรียกสถานที่หนึ่ง ในตำนานของพระนารายณ์
โปรดอ่านข้อเขียนของท่านมหาชัยวุธ ในเรื่องทำนองเดียวกัน ที่นี่ครับ
 |
เพิ่งสังเกตเห้น ความแตกต่างของ เกษียน และเกษียณ
ขอบคุณค่ะ อ บีแมน
บันทีกนี้มีอยู่ ๒ ส่วน