วันนี้เจอ blogger ไม่ได้กอดแต่ได้กราบ

วันนี้เป็นอีกหนึ่งวันที่ได้มีโอกาสไปวัดเพื่อเติมธรรมะในใจถึงแม้ว่าฝนจะตกค่อนข้างหนัก แต่ญาติโยมก็มาวัดกันเต็มศาลา

พระท่านบอกว่า การตั้งใจมา การมีเจตนาดี ที่มาในวันนี้ ก็นับว่ามีวาสนาต่อกัน

การมาฟังธรรมะ ถ้าฟังอย่างเดียวไม่ปฏิบัติก็ไม่เห็นธรรมะ การสร้างเจตนาดีร่วมกัน จะช่วยส่งผลบุญกุศลให้เกิดแต่ความสุข ความเจริญ …….. …….. วันนี้เป็นอีกวันที่มีความอิ่ม มีความปิติ เกิดขึ้นในใจจากการมาวัด ซึ่งนอกเหนือจากได้มาไหว้พระ สมาทานศีล ฟังเทศน์แล้ว สิ่งที่ทำให้เกิดสุขอีกอย่างคือ ได้พบ Blogger ในดวงใจท่านหนึ่ง ได้ติดตามงานเขียนของท่าน ซึ่งเป็นงานที่ตัวเองสนใจ ความคิดเห็นของท่านช่วยเติมเต็มในส่วนที่เรามองผ่าน หลาย ๆ ความคิดเห็นสื่อให้เห็นถึงความเป็นคนเด็ดเดี่ยว เป็นคนตรงของท่าน ปัจจุบันท่านได้เดินทางเข้าสู่เส้นทางแห่งธรรม ท่านบวชเมื่อเดือนมกราคม ที่วัดแพร่ธรรมาราม ใช้เวลาในการศึกษาทางพระพุทธศาสนา นับเป็นวาสนาต่อกันอีกเช่นกัน เพราะว่าท่านได้เดินทางตามหลวงพ่อใหญ่มาจำวัดที่วัดสันป่าสักวรอุไรธรรมาราม ในขณะที่ผู้เขียนไปกราบพระ และมองไปยังที่พระสงฆ์นั่งเพื่อร่วมพิธีกรรมทางศาสนาในวันนี้ ได้เห็นพระรูปหนึ่งซึ่งใบหน้าคุ้นมาก จึงคิดว่าท่านต้องคือพระอาจารย์ปภังกรที่เรารู้จักผ่าน blog แน่ ๆ เก็บความคิดไว้ในใจ ร่วมพิธีทางศาสนาเรียนร้อยแล้ว หลังพระท่านฉันเรียบร้อย จึงได้เรียนสอบถามพระที่วัดว่า “วันนี้พระอาจารย์ปภังกรมาจำวัดที่นี่ใช่หรือไม่” ท่านตอบว่า “ใช่” จึงได้ขอความเมตตาจากท่านว่าช่วยบอกให้พระอาจารย์ปภังกรทราบด้วยว่า มีโยมพี่มากราบท่าน และด้วยความเมตตา จึงมีโอกาสได้พบพระอาจารย์ปภังกร แว๊บแรกที่เห็นหน้า ท่านทำหน้างง ๆ ว่า เอ….ใครมาพบท่าน จึงได้เข้าไปกราบและรายงานตัว (ฮา…) รายงานตัวว่ากราบนมัสการพระอาจารย์ “พี่ชื่อสมพร” เป็น bloggerG2K ท่านยิ้ม และบอกว่าจำได้แล้ว ท่านบอกว่าดีใจ และผู้เขียนเป็นท่านแรกใน blog ที่ท่านได้พบ หลังจากนั้นจึงได้มีการสนทนาเรื่องทั่วไป ท่านได้ฝากซีดีข้อเขียนของท่าน 3 เรื่อง เพื่อขอให้ลงบันทึกให้ท่านด้วย และยังมีเรื่องธรรมะมาเพื่อให้ผู้เขียนได้นำไปฟังอีก ก่อนกราบลาท่าน ได้ถามว่า ท่านจะสึกเมื่อไร ท่านบอกว่าแล้วแต่บุญวาสนา การมาวัดในวันนี้ เกิดความอิ่มกาย ความอิ่มใจ ความอิ่มในธรรม และยังเกิดสุขที่ได้เจอกัลยาณมิตรผู้สละทางโลกเข้าสู่ใต้ร่มพระพุทธศาสนา จึงนับว่ามีวาสนาต่อกัน