"เมื่อชีวิตเดินทางมาถึงจุดๆหนึ่งที่ใจมันอ่อนล้า หมดหวัง รู้สึกท้อแท้เหลือเกินชีวิต สิ่งเดียวที่ทำได้ คือ ยิ้มให้ตัวเองแล้วบอกกับตัวเองว่า..หนึ่งชีวิตที่เป็นเรานั้นไม่ใช่ของเรา แต่มาจากสองหัวใจแห่งความรัก ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นเราต้องอดทนและฟันฝ่าไปให้ได้เพื่อตอบแทนหัวใจทั้งสองดวง "

 

          หลายครั้งที่ชีวิตพบกับปัญหาต่างๆที่เข้ามารุมเร้า  และทุกครั้งเราก็ได้กำลังใจจากคนที่รักเรา ทำให้เรามีแรงและกำลังที่จะลุกขึ้นสู้ ก้าวเดินต่อไป

          ยอมรับว่าเคยมีหลายครั้งเหมือนกันที่คิดอยากหยุดทุกอย่าง อย่างหนีปัญหา ไม่อยากเผชิญกับสิ่งที่มันเกิดขึ้นอีกแล้ว ซึ่งทุกครั้งที่เกิดความคิดนี้ขึ้นมา มีภาพหนึ่งที่ลอยมาหาเรา คือ "พ่อกับแม่" คนที่ให้ชีวิตและลมหายใจเรา คนที่รักเรามากกว่าชีวิตของตัวเอง

          เคยถามตัวเองเหมือนกันว่าเราทำร้ายตัวเองได้ไหม?...คำตอบ...คือ...เราทำได้ แล้วเราจะทำร้ายหัวใจของพ่อกับแม่ได้ไหม? พอคำถามนี้มันเกิดขึ้น ความรู้สึกท้อแท้  สิ้นหวัง และความรู้สึกเหล่านั้นมันจะหายไปในทันที เพราะเราคงทำอย่างนั้นไม่ได้ หนึ่งชีวิตของเราเกิดมาจากความรักของสองชีวิต หากเราทำร้ายหนึ่งชีวิตคือตัวเรา เท่ากับเราทำร้ายชีวิตอีกสองชีวิต

          ทุกครั้งที่มองย้อนกลับไป เราดีใจที่เราผ่านความรู้สึกแบบนั้นมาได้ ดีใจที่เรามีคนรอบข้างที่ดี คอยเป็นกำลังใจให้เราอยู่ตลอดเวลา ทุกรอยยิ้มที่เราได้รับ มันทำให้มีกำลังใจสู้กับสิ่งที่เกิดขึ้น มีแรงและมีความหวังในการใช้ชีวิต  มองเห็นวันพรุ่งนี้ เพราะที่ผ่านมาเราเคยแต่ยิ้มให้คนอื่น แต่เรากลับไม่เคยยิ้มให้ตัวเองเลย  เราจึงไม่เคยได้สัมผัสความสวยงาม และเสนห์ของรอยยิ้มเหล่านั้นเลย

          วันนี้เราได้ลองหัดยิ้มให้ตัวเองแล้ว มันทำให้ได้รับรู้ว่ากำลังใจที่ดีที่สุดในชีวิต ต้องมาจากตัวของเราเอง  เพียงแค่เราลองยิ้มให้ตัวของตัวเอง เราก็มีแรงและกำลังใจที่จะสรรค์สร้างสิ่งต่างๆได้อีกมากมาย ปัญหาทุกปัญหาที่ผ่านเข้ามาในชีวิต เราก็พร้อมที่จะเผชิญ พร้อมที่จะก้าวผ่านมันไปด้วยความหวัง

          "ไม่ว่าชีวิตจะเกิดอะไรขึ้น ฉันจะก้าวผ่านมันไปด้วยหนึ่งรอยยิ้มกับสองความรัก"