จากใจชาวสวนคนหนึ่ง
เป็นสมาชิกใหม่แต่อยากจะเล่าสู่กันฟังเกี่ยวกัประสบการณ์ดี ๆ ในชีวิตประจำวันเกี่ยวกับการทำงานด้วยหัวใจ บางครั้งคนเราเริ่มต้นของชีวิตก็ไม่สมหวัง จนถึงเส้นทางการศึกษาที่ตัวเองเลือก จบที่การที่ต้องทำงานในสิ่งที่ตัวเองไม่ปลื้มซักเท่าไร เมื่อเข้าสู่สนามที่ต้องแข่งกับใจของตัวเอง บางคนก็สามารถปรับตัวได้ จากการคิดในแง่ที่ดีกับทั้งตัวเอง การงานและบุคคลอื่น บางคนไม่สามารถปรับตัวได้ ดิฉันได้ให้คำปรึกษาในการทำงานกับเจ้าหน้าที่บางคนที่ไม่ค่อยจะมีความสุข อาจจะเพราะที่นี่ไม่ค่อยจะมีอะไรเหมือนที่คาดหวังไว้ โอกาสความก้าวหน้า ฐานะที่มั่นคงไม่อาจเทียบได้กับการทำงานในเมืองใหญ่ บางคนดิ้นรนที่จะไปในที่ที่ตนเองคิดว่าดีกว่า คนที่ตั้งใจทำงานก็รู้สึกเศร้ากับการปลิดปลิวไปสู่อีกที่หนึ่งที่ตนเองต้องการจะไป อาชีพของคนดูแลผู้ป่วยยาเสพติดมันก็เปรียบเสมือนชาวสวนที่ปลูกต้นไม้ก็หวังการเติบโต แตกกิ่งก้านที่งดงาม ออกดอก ออกผล ให้ได้ชื่นชม แต่ก็อีกนั่นแหละต้นไม้ที่ต้องดูแลมันไม่มีต้นไหนที่สมบูรณ์พร้อมไปหมด บางต้นถูกพ่อแม่บ่มเพาะเมล็ดพันธุ์มาแบบไม่ถูกวิธีอาจเนื่องมาจากหลายสาเหตุ ทำให้เติบโต ผิดรูปแคระแกรนไปบ้าง ซึ่งต้องได้รับการดูแลเอาใจใส่และรักเค้าเหมือนเค้าเป็นสมาชิกคนหนึ่งในครอบครัว ซึ่งบางคนรับไม่ได้กับการกลับมาเยือนสถานบำบัดครั้งแล้วครั้งเล่าของเขา จนถอดใจที่จะทำสวน ดูแลต้นไม้ให้เจริญงอกงาม ใส่ปุ๋ยที่เหมาะสม ปุ๋ยก็ต้องเป็นชนิดพิเศษที่เหมาะสมสำหรับต้นไม้แต่ละต้น คงไม่มีปุ๋ยสูตรสำเร็จที่ลงตัว สำหรับชาวสวนคนนี้รักและยิ่งรักต้นไม้ของตัวเองเพิ่มขึ้นทุกวัน ทุกวันมีสิ่งที่ท้าทายมีหนอน มีแมลงที่พยายามเข้ามากัดกินแต่ละใบของต้นไม้ ซึ่งบางวันดิฉันก็รดน้ำเกินบ้าง ใส่ปุ๋ยเกินขนาดบ้าง แต่ก็พยายามปรับโดยดูจากต้นไม้แต่ละคน รอเมื่อไหร่เค้าจะพร้อมในการเติบโตต่อไป มีความหวังเสมอสำหับการเปลี่ยนแปลง ขอให้กำลังใจกับคนทำงานยาเสพติด ที่รักจะทำงานกับมนุษย์ที่เป็นมนุษย์จริง ๆ ในสายตาของดิฉัน
# หัวข้อ
**ตัวหนา**
*ตัวเอียง*
[ลิงก์](url)
- รายการ
> อ้างอิง
เป็นสมาชิกใหม่แต่อยากจะเล่าสู่กันฟังเกี่ยวกัประสบการณ์ดี ๆ ในชีวิตประจำวันเกี่ยวกับการทำงานด้วยหัวใจ บางครั้งคนเราเริ่มต้นของชีวิตก็ไม่สมหวัง จนถึงเส้นทางการศึกษาที่ตัวเองเลือก จบที่การที่ต้องทำงานในสิ่งที่ตัวเองไม่ปลื้มซักเท่าไร เมื่อเข้าสู่สนามที่ต้องแข่งกับใจของตัวเอง บางคนก็สามารถปรับตัวได้ จากการคิดในแง่ที่ดีกับทั้งตัวเอง การงานและบุคคลอื่น บางคนไม่สามารถปรับตัวได้ ดิฉันได้ให้คำปรึกษาในการทำงานกับเจ้าหน้าที่บางคนที่ไม่ค่อยจะมีความสุข อาจจะเพราะที่นี่ไม่ค่อยจะมีอะไรเหมือนที่คาดหวังไว้ โอกาสความก้าวหน้า ฐานะที่มั่นคงไม่อาจเทียบได้กับการทำงานในเมืองใหญ่ บางคนดิ้นรนที่จะไปในที่ที่ตนเองคิดว่าดีกว่า คนที่ตั้งใจทำงานก็รู้สึกเศร้ากับการปลิดปลิวไปสู่อีกที่หนึ่งที่ตนเองต้องการจะไป อาชีพของคนดูแลผู้ป่วยยาเสพติดมันก็เปรียบเสมือนชาวสวนที่ปลูกต้นไม้ก็หวังการเติบโต แตกกิ่งก้านที่งดงาม ออกดอก ออกผล ให้ได้ชื่นชม แต่ก็อีกนั่นแหละต้นไม้ที่ต้องดูแลมันไม่มีต้นไหนที่สมบูรณ์พร้อมไปหมด บางต้นถูกพ่อแม่บ่มเพาะเมล็ดพันธุ์มาแบบไม่ถูกวิธีอาจเนื่องมาจากหลายสาเหตุ ทำให้เติบโต ผิดรูปแคระแกรนไปบ้าง ซึ่งต้องได้รับการดูแลเอาใจใส่และรักเค้าเหมือนเค้าเป็นสมาชิกคนหนึ่งในครอบครัว ซึ่งบางคนรับไม่ได้กับการกลับมาเยือนสถานบำบัดครั้งแล้วครั้งเล่าของเขา จนถอดใจที่จะทำสวน ดูแลต้นไม้ให้เจริญงอกงาม ใส่ปุ๋ยที่เหมาะสม ปุ๋ยก็ต้องเป็นชนิดพิเศษที่เหมาะสมสำหรับต้นไม้แต่ละต้น คงไม่มีปุ๋ยสูตรสำเร็จที่ลงตัว สำหรับชาวสวนคนนี้รักและยิ่งรักต้นไม้ของตัวเองเพิ่มขึ้นทุกวัน ทุกวันมีสิ่งที่ท้าทายมีหนอน มีแมลงที่พยายามเข้ามากัดกินแต่ละใบของต้นไม้ ซึ่งบางวันดิฉันก็รดน้ำเกินบ้าง ใส่ปุ๋ยเกินขนาดบ้าง แต่ก็พยายามปรับโดยดูจากต้นไม้แต่ละคน รอเมื่อไหร่เค้าจะพร้อมในการเติบโตต่อไป มีความหวังเสมอสำหับการเปลี่ยนแปลง ขอให้กำลังใจกับคนทำงานยาเสพติด ที่รักจะทำงานกับมนุษย์ที่เป็นมนุษย์จริง ๆ ในสายตาของดิฉัน