ยายฉิมกลุ่มของเราไปถึงแหล่งเห็ด แยกย้ายกันเก็บเห็ดอย่างสนุก ใช้เวลาเก็บเห็ดประมาณ1ชั่วโมง ก็ส่งเสียงเจี๊ยวจ้าวออกจากป่าพร้อมกับเห็ดคนละถุง มาเทรวมกันเพื่อทำความสะอาด เตรียมนำมาปรุงอาหารชนิดต่างๆ เรียนกว่าเก็บเอง ปรุงเอง ชิมเอง ครบวงจร

 

 (ฝนตกหยิมๆ ขบวนยายฉิมออกไปเก็บเห็ด)

ชีวิตที่ไม่มีวิชาติดตัว หรือพวกที่อยู่ในกลุ่มความรู้ไม่พอใช้จะยากลำบากอย่างสุดแสน ในการที่จะยังชีพให้อยู่เย็นเป็นปกติสุขได้ เพราะต้นทุนชีวิตและสังคมนับวันจะร่อยหรอมากขึ้น ขณะเดียวกันก็มีชุดความรู้ใหม่ๆที่ทยอยหนุนเนื่องเข้ามา ถ้ากระบวนการเรียนรู้ไม่เข็มแข็งหรือตั้งรับไม่ทัน พวกเราก็จะเป็นโรคอ๋อกันทั้งประเทศ มหาชีวาลัยอีสานจึงร่วมมือกับโรงเรียนเม็กดำ จัดกระบวนการเรียนรู้เศรษฐกิจพอเพียงเชิงประจักษ์ขึ้น 

      

(หลักสูตรยายฉิมภาคพิสดาร กำลังเก็บเห็ด ขากลับได้เห็ดมาคนละ1ถุงพลาสติก) 

ตั้งแต่เช้าแล้วฝนตกหยิมๆ เหมาะที่ยายฉิมจะออกไปเก็บเห็ด เมื่อคณะเดินทางมาถึงมหาชีวาลัยอีสาน หลังจากรับประทานข้าวต้มแล้ว เจ้าสำนักเชิญแม่หนูพวนมาบรรยายวิธีการออกไปเก็บเห็ดที่อยู่ในธรรมชาติ แม่หนูพรวนเป็นเดี่ยวมือหนึ่งของบ้านเม็กดำ ที่ทุกคนยกย่องให้เป็นยายฉิมรุ่นเดอะ ฝีมือล่าเห็ดมาขายเป็นที่เลื่องลือขนาดมีผู้รับประกันว่า “ใครเข้าป่าหาเห็ดไม่ได้ แต่ในตะกร้าแม่มาหนูพวนอย่างน้อยจะมีเห็ดพอแกงจนได้” นั้นก็หมายความว่าเราได้ครูสอนวิธีเก็บเห็ดที่เจ๋งที่สุดในวันนี้

               
 
(ความแตกต่างกัน เห็ดที่เด็กๆเก็บจะรวมกันเลเทะ มืออาชีพจะเก็บแยกกลุ่มดอกตูม ดอกบาน ง่ายต่อการล้าง)

ในการคัดสรรผู้เรียนในครั้งนี้  เราเน้นนักเรียนที่ทำหน้าที่กรรมการโรงเรียน หรือผู้ที่เป็นผู้นำกลุ่มกิจกรรมต่างๆ เป็นเด็กนักเรียนระดับมัธยมจำนวน45คน พ่อแก่แม่ใหญ่ของหมู่บ้านจำนวน6คน หมอยาพื้นบ้านจำนวน3คน นักวิชาการด้านเห็ดจำนวน1คน ทั้งหมดนี้จะมาแลกเปลี่ยนเรียนรู้กันในสภาพจริงตลอดระยะเวลา4วัน ที่มากินอยู่เรียนรู้ร่วมกันที่นี่ 

คณะทั้งหมดแปลงสภาพเป็นคณะยายฉิมกลุ่มใหญ่ ออกไปหาล่าเห็ดแข่งกับชาวบ้านที่ออกมาเก็บเห็ดเต็มป่า ยายฉิมกลุ่มของเราไปถึงแหล่งเห็ด แยกย้ายกันเก็บเห็ดอย่างสนุก ใช้เวลาเก็บเห็ดประมาณ1ชั่วโมง ก็ส่งเสียงเจี๊ยวจ้าวออกจากป่าพร้อมกับเห็ดคนละถุง มาเทรวมกันเพื่อทำความสะอาด เตรียมนำมาปรุงอาหารชนิดต่างๆ เรียนกว่าเก็บเอง ปรุงเอง ชิมเอง ครบวงจร  

ในการที่จะทำให้ชีวิตมีวิชาติดตัว จึงเป็นเรื่องสำคัญของคนไทย ปัญหาอยู่ที่จะตั้งไข่เรื่องนี้กันอย่างไร พวกเราอยู่ในส่วนของชุมชนคนชนบท ก็ขอเล่าวิธีออกแบบวิธีเรียนผ่านกระบวนการเศรษฐกิจชุมชนคนอีสาน เรื่องนี้เราต้องการอธิบายโยงไปถึง เศรษฐกิจพอเพียงสายกลาง หรือเศรษฐกิจที่เชื่อมโยง/สัมพันธ์กับความเป็นครอบครัว ชุมชน วัฒนธรรม และสิ่งแวดล้อม เป็นเศรษฐกิจที่บูรณาการเชื่อมโยงชีวิตจิตใจ สังคม และความเป็นประชาสังคม ดังนั้น จึงอาจเรียกชื่อปรัชญาแนวคิดเศรษฐกิจพอเพียงได้ในชื่ออื่นๆ เช่น เศรษฐกิจพื้นฐาน เศรษฐกิจดุลยภาพ เศรษฐกิจบูรณาการ หรือเศรษฐกิจศีลธรรม เศรษฐกิจพอเพียง จึงมีความหมายความพอเพียงอย่างน้อย 7 ประการ คือ

1.พอเพียงสำหรับทุกคน ทุกครอบครัว ไม่ใช่เศรษฐกิจแบบทอดทิ้งกัน

 2.จิตใจพอเพียง รักเอื้ออาทรผู้อื่น

3.สิ่งแวดล้อมพอเพียง อนุรักษ์ และเพิ่มพูนสิ่งแวดล้อมพื้นฐานในการประกอบอาชีพ

4.ชุมชนเข้มแข็งพอเพียง รวมตัวกันแก้ไขปัญหาต่างๆ เช่น ปัญหาสังคม ปัญหาความยากจน หรือปัญหาสิ่งแวดล้อม

5. ปัญญาพอเพียง เรียนรู้ร่วมกัน เท่าทันกับการเปลี่ยนแปลงของโลก

 6. ตั้งอยู่บนพื้นฐานวัฒนธรรมพอเพียง เพราะเศรษฐกิจที่สัมพันธ์อยู่กับสิ่งแวดล้อม จึงจะเป็นเศรษฐกิจที่มั่นคง

7.มีความมั่นคงพอเพียง ไม่ผันผวนอย่างรวดเร็วจนกระทั่งมนุษย์ไม่สามารถรับได้