ปีศาจสุรา

ประวัติโกวเล้งโกวเล้งมีชื่อจริงว่าโสงเอี๋ยวฮว่า เกิดที่ฮ่องกงแต่มาโตที่ไต้หวัน มีฐานะยากจนต้องทำงานไปด้วยเรียนไปด้วยจนกระทั่งจบมหาวิทยาลัยตั้นเจียง (วิทยาลัยภาษาต่างประเทศแห่งไต้หวัน) ทำงานเป็นบรรณาลักษ์ของห้องสมุดยูซีสของไต้หวันโกวเล้งได้เขียนหลายเรื่องมากเช่น ศึกสายเลือด พิฆาติทรชน เซียวฮื้อยี้ หรือขุนพลผู้ไร้ทวนซึ่งเคยฉายทางช่อง3 ฤทธิ์มีดสั้น และอีกเพอะมาก เสียชีวิตด้วยวัยเพียง 48 ปี (พ.ศ. 2538 ) มีผู้แปลหนังสือของโกวเล้งหลายทานเช่นว.ณ. เมืองลุง,น.นพรัตน์ , แก้วชาย ธรรมาชัย, ไพโรจน์ อยู่มณเทียร และอีกหลายท่านที่นำมาลงนี่เป็นส่วนหนึ่งเท่านั้นครับ……….. <p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal">โก้วเล้งมีชื่อจริงว่า สงย่าวฮวา(ฮิ้มเอี้ยวฮัว)เกิดในฮ่องกง เติบโตในไต้หวัน ผ่านชีวิตมาอย่างโชกโชนตั้งแต่วัยรุ่นเคยผ่านช่วงชีวิตตกต่ำจนถึงขีดสุด เคยผ่านห้วงวิกฤตระหว่างความเป็นความตายผ่านความรัก ความแค้น ความเหงามาสารพัดโก้วเล้งเริ่มเขียนนิยายกำลังภายในเมื่ออายุ 18 -19 ปี เรื่องแรกคือ "เทพกระบี่โพยม” (ชังชงเสินเจี้ยน) แต่คงวนเวียนอยู่ในแนวทางเก่าๆ
โก้วเล้งเคยกล่าวว่า "....จนถึงเรื่อง “ราชายุทธจักร”(อู่หลินไว่เส่อ)วิธีการเขียนของข้าพเจ้าจึงค่อยๆเปลี่ยนไปค่อยๆห่างออกจากแบบอย่างของผู้อื่นทีละน้อยหลังจากนั้นก็เริ่มเขียนนิยายของตนเอง
เจวี่ยไต้ซวงเซียว(เซี่ยวฮื่อยี้),จอมกระบี่มากน้ำใจ,กระบี่ไร้น้ำใจของลี้น้อย,มีดบินในฤทธ์มีดสั้น,เรื่องเล็กเซียวหง,อาวุธเจ็ดอย่างในอาวุธของโก้วเล้ง,เซียวจับอิดนึ้ง,เพชฌฆาตดาวตกและจอมดาบหิมะแดง
จากนั้นคำว่า “นิยายแบบโก้วเล้ง”, "สำนวนแบบโก้วเล้ง”, "บทสนทนาแบบโก้วเล้ง”ซึ่งมักแฝงด้วยสำเนียงเยาะเย้ยอยู่สามส่วนยามเอ่ยจากปากของผู้อื่นจึงค่อยๆก่อเป็นรูปเป็นร่างขึ้น (จากเดียวดายใต้เงาจันทร์ โก้วเล้งรำพัน)
ผลงานของโก้วเล้งที่เป็นที่รู้จักได้แก่ฤทธ์มีดสั้น,ดาบจอมภพ,จอมดาบหิมะแดง,เซียวจับอิดนึ้ง,จอมโจรจอมใจ,เล็กเซียวหงเป็นต้น แม้ว่าผู้อ่านบางคนจะไม่รู้หรือจำชื่อเรื่องไม่ได้แต่ก็สามารถจดจำชื่อตัวละครได้ทั้งนี้อาจเป็นเพราะความสามารถของโก้วเล้งในการสร้างบุคลิกภาพของตัวละครได้หนักแน่นและใกล้ชิดกับจิตวิญญาณของผู้คนตัวละครอย่าง ชอลิ้วเฮียง,ลี้กิมฮวง,เอี๊ยบไค,อาฮุยต่างพากันโลดแล่นในจินตนาการของผู้อ่านบ้างก็เติบโตมาพร้อมกันในโลกจินตนาการ
แม้ว่าโก้วเล้งจะออกตัวว่าแรงดลใจที่ทำให้เขาเขียนนิยายยุทธจักร ไม่ใช่หลักการเลิศหรูประการใด "เพียงแต่ต้องการหาเงินกินข้าวเท่านั้น” แต่โก้วเล้งก็เห็นว่า
".....นิยายกำลังภายในก็เป็นรูปแบบหนึ่งของนวนิยาย ที่มันสามารถดำรงอยู่ในปัจจุบัน แน่นอนว่าย่อมต้องมีคุณค่าในการคงอยู่ของมัน”
โก้วเล้งรู้สึกขื่นขมกับการเป็นนักเขียนนิยายกำลังภายในของตนอยู่ตลอดเวลาเพราะในสายตาของคนส่วนใหญ่ นวนิยายกำลังภายในมิเพียงมิใช่วรรณกรรมกระทั่งไม่อาจนับเป็นนวนิยาย โก้วเล้งกล่าวว่า
"......เขียนนวนิยาย เขียนมา 20 ปีแล้ว นวนิยายที่เขียนเป็นเช่นไร?
นวนิยายกำลังภายใน
นวนิยายชนิดหนึ่งที่ไม่ใช่นวนิยาย ในสายตาผู้อื่น……..”
โก้วเล้งให้ความหวังกับนักเขียนรุ่นใหม่ว่า
".....ความสำเร็จในอนาคตของพวกเขา ย่อมจะสูงกว่าข้าพเจ้าอย่างแน่นอน สูงกว่าสามหมื่นหกพันแปดสิบเท่า
.......ขอเพียงพวกเขาสามารถจดจำถ้อยคำหนึ่งไว้ได้
เป้าหมายสูงสุดของการเขียนหนังสือคือ การสร้างสรรค์จากการเปลี่ยนแปลง”…….</p>คำคมที่ได้จากการอ่านหนังสือของโกวเล้ง <p style="margin: 0in 0in 0pt 0.25in" class="MsoNormal">สุราดี แต่สุราดีหรือเลวหาได้อยู่ที่ตัวมันไม่......กลับอยู่ที่ท่านดื่มมันเวลาใด ? </p>

 - สุราไม่อาจคลี่คลายความคับแค้นของผู้ใดได้ แต่สามารถดลบันดาลให้ท่านหลอกตัวเองได้

<p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal">- ผู้ดื่มสุราเมามาย มักเข้าใจว่าตัวเองเป็นคนมีเหตุผลที่สุดในโลก ไม่ว่ากระทำเรื่องราวใดล้วนถูกต้อง ที่ผิดพลาดต้องเป็นผู้อื่น?</p> - เราดื่มสุรากลัวเพียงฟ้าสว่าง หากฟ้าไม่สว่างเราพอจะดื่มอีกเท่าไหร่ก็มิเป็นไร แต่พอฟ้าสว่างเราจะรู้สึกปวดหัวทันที กระทั่งสุราก็ดื่มไม่ลงแล้ว</span></strong> <p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal">- …นี่มิใช่เป็นเมรัยแล้ว แต่เป็นสุราขมฝาดของชีวิตเมื่อยังมีชีวิตก็ต้องรับไว้ ต้องดื่มไป</p>

- อาจบางทีความรักเป็นเช่นนี้เอง
...ท่านอาจคิดเสพย์สุขอันหวานชื่นของความรัก ก็ต้องกล้ำกลืนความกลัดกลุ้มและปวดร้าวซึ่งสืบเนื่องจากความรักด้วย

-         ท่านยิ่งแสร้งเป็นไม่แยแสสนใจต่อเรื่องราวหนึ่ง ยิ่งแสดงว่าท่านผูกพันกังวลมันเป็นพิเศษ…………..โดยเฉพาะอิสตรี…-         ที่ประหลาดพิกลที่สุด หยั่งคำนวณไม่ออกที่สุดในโลกนี้ ก็คือ <p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal">หัวใจของมนุษย์นี่เอง หัวใจของอิสตรีต่างเป็นเช่นเดียวกัน</p>

- กุหลาบเพียงหนึ่งเดียวที่ไร้หนาม คือความรักระหว่างมิตร

- สตรีหากรักชอบบุรุษผู้หนึ่ง ขอเพียงไม่ใช่คนตาบอด ต้องดูออก....

<p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal">- สตรีไม่ว่าแต่งงานกับบุรุษเยี่ยงไร อย่างน้อยดีกว่าแต่งงานกับสตรีนางหนึ่ง…หากแม้นสตรีต้องแต่งงานกับสตรีด้วยกัน จึงเป็นเรื่องเลวร้ายจริงๆ</p> <p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal">- ในโลก ความจริงไม่มีผู้ใดสามารถเข้าใจอีกผู้หนึ่งโดยกระจ่างอย่างแท้จริง มิว่าเป็นสามี ภรรยาเป็นมิตรสหายก็ตาม อย่าว่าแต่สตรีความจริงก็ถูกสร้างขึ้นเพื่อไม่ให้คนเข้าใจอยู่แล้ว</p>

 </span></span></strong></span></span></span></span></strong></span></span></span></span></strong></font></em></span></strong>