รถไฟในฝัน

สิทธิรักษ์
ติดตาม ผู้ติดตาม 
ติดต่อ
ไปพร้อมกัน ไปกันแบบไหน

ขอคิดด้วยคน

ทุกวันนี้คิด วนไปวนมา เลยคิดถึงกระบวนการ ทิศทางของประเทศ  ไปกันอย่างไร  ถ้าเราเปรียบประเทศชาติเสมือนรถไฟ 

Photo Sharing and Video Hosting at Photobucket
เราปฏิเสธไม่ได้เลยที่จะต้องไปด้วยกัน
องค์กรต่างๆคงต้องร่วมขับเคลื่อนไปด้วย
เราจะจัดตำแหน่งต่างๆอย่างไรจัดอยู่ในโบกี้ไหน
หรืออยู่ในส่วนไหนของตัวรถไฟ
เครื่องยนต์วงล้อ
หัวรถจักร
รางรถไฟ
แล้วโบกี้บรรทุก
นักการบริหารนักวิชาการ
การคลัง
สาธารณะสุข
ผู้โดยสาร
กรรมกร
ชาวนาชาวสวน
แล้วการศึกษาควรอยู่ตรงไหนของรถไฟ 
Photo Sharing and Video Hosting at Photobucket
ช่วยกันคิดหน่อยครับ

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน Dol_3377 - ->> by my daughter...



ความเห็น (19)

เขียนเมื่อ 
ตามมาต้มน้ำชาก่อนค่ะ อย่างไรก็รถไฟขบวนเดียวกันอยู่แล้วค่ะ อิ  อิ
เขียนเมื่อ 
ครับผมคุณ
P
มาเร็วจนตั้งตัวไม่ติด ผมแว๊ปไปเดี๋ยวเดียว ต้มน้ำให้อีก  แล้วหายไปไหนแล้วไม่กลัวชาเย็นหมดหรือ  อยู่โบกี้ไหนครับ 
เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะพี่สิทธิรักษ์

ตามมาคิดค่ะ..

รางรถไฟ...การศึกษา สำคัญนะคะเพราะถ้าไม่มีรถไฟไปไม่ได้ค่ะ และยังต้องนำทางให้รถไฟแล่นตามอีกด้วย ^ ^

หัวรถจักร...นักบริหาร  เพราะน่าจะถนัดที่สุด ^ ^

น้ำมัน...คลัง  เพราะเกี่ยวกับเงินที่ต้องสนับสนุนทุกฝ่าย..ถ้าไม่มีคลังรถไฟไปไม่ได้ค่ะ

ล้อ...นักวิชาการ  เพราะต้องคู่กับราง อิ อิ

เครื่องยนต์...รากแก้วของแผ่นดินทั้งหมด..เพราะเป็นชนกลุ่มใหญ่มีพลังในการขับเคลื่อนได้มาก ( เครื่องใหญ่ ) จะทำให้รถไฟไปได้เร็วค่ะ

โบกี้...สาธารณสุขค่ะเพราะเป็นผู้ดูแลให้ผู้โดยสารได้รับการคุ้มครองจากฝน ลม แดด

เบรค...ก.วัฒนธรรมค่ะ อิ อิ

นายตรวจตั๋ว...ตำรวจ  ทหาร

ตู้เสบียง..เกษตรกร

แวะมาทักทายพร้อมมาดื่มชาค่ะ เอ้า! น้อรก...ก อิ อิ

 

เขียนเมื่อ 
อ้าวคุณเบิร์ดเพิ่งแวะไปที่บล๊อกนะค่ะ พอเข้ามาบล๊อกนี้เจอเลย เอ๊ะใจตรงกันค่ะ
เขียนเมื่อ 
  • กำลังจะตอบพอดีครับว่า  การศึกษาคือรางรถไฟครับ  แต่คุณเบิร์ด ชิงลอกไปเสียก่อน อิอิ (ใครลอกใครกันแน่หว่า)
  • แล้วที่คุณสิทธิรักษ์ บอกคุณ Ranee ว่า "แล้วหายไปไหนแล้วไม่กลัวชาเย็นหมดหรือ" นั้น  สรุปว่าสองคนนี่จะกินชาร้อนหรือชาเย็นกันแน่ครับ  อิอิ
หมีแพนด้าๆๆ หมีๆ แพนด้า

 


 

 

สวัสดีค่ะท่านสิทธิรักษ์...

  • แวะเข้ามาทักทายค่ะ...เห็นท่านเขียนเรื่องรถไฟ  ก็เลยรีบเข้ามาค่ะ

พ่อบ้านทำงานรถไฟค่ะ...อิอิ

เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะคุณสิทธิรักษ์  

ดิฉันเพิ่งได้ฟังเพลงหมีแพนด้า (ที่คุณธรรมาวุธ ชอบร้อง)เต็มๆวันนี้เอง   เพลงน่ารักมากๆเลยค่ะ  ฟังปุ๊บนึกถึงคุณสิทธิรักษ์  ทันทีเลย 

และตะกี้เห็นชื่อบันทึกน่ารัก นึกว่าเป็นนิทานน่ารักสำหรับเด็ก  ดิฉันเลยรีบคลิกเข้ามา เห็นรูปรถไฟก็ดีใจชะมัด   แต่พอใสแว่นอ่าน  ปรากฏว่าเจอโจทย์ข้อใหญ่อีกแล้ว  ......เพิ่งรับประทานยาลมดมยาหม่องในบันทึก คนไทย...ขาดอะไร ของคุณเบิร์ดมาหยกๆ   แต่เข้ามาแล้วต้องตอบ  ไม่ตอบเดี๋ยวนอนไม่หลับ   สงสัยต้องขอพิมเสนน้ำสักขวดอะค่ะ 

เอ่อ...  ดิฉันคิดว่าการศึกษา(= วิชขา  อันเป็นนามธรรม)  ต้องอยู่ทุกองคาพยพของรถไฟ   เพราะการจะนำพาขบวนรถไฟไทยไปข้างหน้า   ทุกฝ่ายต้องเรียนรู้และศึกษาให้รู้เท่าทันความเป็นไปของสังคมไทยและสังคมโลกตลอดเวลา....... 

                           ขบวนรถจะทอดรางไปทางไหน
                  ขบวนไทยจะถูกทิศหรือผิดนั่น  
                  การศึกษาเป็นคำตอบสำคัญ 
                  รู้เท่าทันเป็นทักษะกำหนดใจ  
                           เพียงความรู้ไม่พอจะนำชาติ 
                  ต้องฉลาดรู้เท่าทันเป็นเรื่องใหญ่  
                  รู้ว่า "เขา"จะนำเราไปทิศใด  
                  ขบวนไทยจักได้ไม่หลงทิศ

เอ่อ....  ขอตัวไปดมพิมเสนน้ำต่อนะคะ    อิอิ     : )

เขียนเมื่อ 

ขอโทษนะคะ ขออนุญาตแก้คำผิด  ในวงเล็บ
จาก วิชขา   เป็น  วิชชา    ค่ะ   ....ขอบคุณค่ะ...  : )

เขียนเมื่อ 

สวัสดีคะพี่ดล

  • แวะมาทานน้ำชาก๊อกสองคะ
  • ตอนนี้หัวตื้อไปหมดคะ ให้เรียงลำดับโบกี้ต่างๆของรถไฟ ดูจะเป็นเรื่องยาก ซับซ้อนหน่อยคะ บางอย่างอาจจะทับซ้อนกันซะด้วยซ้ำ
  • ไว้รอดูความเห็นท่านอื่นๆก่อนดีกว่า
  • ครั้งนี้อนุญาตแต่นั่งจิบน้ำชาอ่านความเห็นแทนนะคะ

                                 Smiley Grad 4

เขียนเมื่อ 

ผมว่าการศึกษาเป็นต้วเชื่อมโยงทุกหน่วยงาน เป็นปัจจัยหลักในการพัฒนาในทุก ๆ หน่วยงานครับ...

ถ้าเปรียบกับตัวรถไฟผมให้เป็นส่วนของทางเดินที่เชื่อมแต่ละโบกี้ครับ...

ขอบคุณครับ...

  • สวัสดีครับพี่สิทธิรักษ์
  • เข้ามาหลายรอบแล้ว แต่ไม่ได้ตอบ คราวนี้ได้ทีมาตอบแล้วครับ ที่คุณเบิร์ดตอบหน่ะน่าสนใจดีครับ แต่ลองดูนะครับ ว่าที่ผมตอบ อาจจะเหมือนหรือต่างกันอย่างไรครับ 
  • ตัวรถไฟ มองเป็นประเทศไทย หรือ องค์กรต่างๆ
  • รางรถไฟ มองเป็น แนวทางนโยบายของชาติ ในด้านต่างๆ รางรถไฟก็มีหลายๆ รางแต่ละรางก็กำหนดทิศทางนโยบายด้านต่างๆ ที่จะนำพาประเทศไปครับ
  • หมอนรางรถไฟ ก็มี มาตรา ต่างๆ รองรับอยู่ที่จะทำให้รางนโยบายพาดผ่านไปในทางต่างๆ ที่ได้กำหนดไว้ ก็ลงได้ถึงรายละเอียดครับ
  • คราวนี้มาดูตัวรถไฟกันครับ
  • หัวรถจักร ก็น่าจะเป็นผู้บริหารประเทศ หรือองค์กรต่างๆ
  • โบกี้ต่างๆ ก็เป็นหน่วยงานต่างๆ กระทรวงต่างๆ ส่วนย่อยที่จะเดินไปตามทีมบริหารให้ต่อไปในทิศทางเดียวกันครับ
  • รอยต่อระหว่างโบกี้ ก็ควรจะเป็นฝ่ายประสานงานของทุกองค์กรให้เชื่อมต่อกันได้
  • คนตรวจตั๋ว ก็อาจจะเป็นฝ่ายกฏหมาย ควบคุมบ้านเมืองให้อยู่ในความสงบเรียบร้อย
  • ห้องเสบียง ก็เป็นฝ่ายผลิตเพื่อสนับสนุน เป็นครัวของประเทศ
  • คนขายตั๋ว...คนขายไก่ทอด...คนขายขนมบนรถไฟ...ไก่ย่างค่ะ สามบาทสี่บาทค่ะ....เป็นเหมือนนักธุรกิจ ผู้ให้บริการทางด้านต่างๆ
  • เก้าอี้ในแต่ละตู้...ก็เป็นตำแหน่งต่างๆ มีเบอร์ให้นั่ง ตามตำแหน่ง ไม่นั่งซ้อนทับกัน ไม่เลื่อยขาเก้าอี้กัน
  • และอื่นๆ.....
  • เอ.......แล้วการศึกษาอยู่ตรงไหนหนอ......
  • การศึกษาก็คือเนื้อเหล็ก เนื้อไม้ เนื้อชิ้นส่วนไงครับ ซึ่งต้องฝังแน่นอยู่ในทุกอุปกรณ์นั้นๆ เพราะการศึกษามันสำคัญมากๆ และสำคัญมากๆ ที่สุด
  • การศึกษาจะต้องฝังอยู่ในรางรถไฟ หัวรถจักร เนื้อไม้ที่เก้าอี้แต่ละโบกี้ ฝังอยู่ในตู้เสบียง อยู่ในคนตรวจตั๋ว อยู่ในดวงไฟเวลารถไฟเข้าถ้ำ ก็ต้องมีแสงสว่าง ดังนั้นการศึกษาแทรกอยู่ทุกอณูของรถไฟครับ
  • แล้วในหัวรถจักร ต้องมีปุ่มควบคุมคุณธรรมจริยธรรม ความดีงามด้วยครับ รถไฟจะได้ไม่แหกราง
  • อื่นๆ เชิญถกครับผม
  • ขอบคุณมากครับ
เขียนเมื่อ 

สวัสดีทุกๆท่าน

ก่อนอื่นขอแก้ตัวที่เข้ามาร่วมสนทนาช้าไปนิด เพราะเหตุผลบางประการ เรื่องเทคนิค และภาระกิจส่วนตัว  ต้องขอโทษมาอย่างสูง

วันนี้จะนำเสนอ ในนิทานเรื่องหนึ่ง..............

  •           เฒ่าดล เป็นหนึ่งในผู้คนที่ออกันอยู่ในชานชลาสถานีรถไฟแห่งหนึ่ง  ผู้คนมากมาย มีทั้ง ผู้เฒ่าคนแก่  ลูกเด็กเล็กแดง หญิงและชาย ทั้งรูปพรรณร่ำรวย เรียบร้อย ทั้งสภาพอิดโรย คละกันไป
  •           เฒ่าดล ใช้เวลาส่วนหนึ่งเดินสำรวจดูรถไฟที่จะต้องโดยสารไปด้วย  ซึ่งมีสภาพเก่า หัวรถจักรดีเซล  มีตู้สัมภาระมากมาย  ด้านหน้าเป็นโบกี้บรรทุกคนมีระดับหน่อย   เห็นตู้โบกี้สะเบียง มีโต๊ะอาหารเรียงราย  ผู้คนแต่งตัวเลิศหรู นั่งล้อมวงจิบไวน์ถกปัญหากันอยู่  ถัดๆมาเป็นตู้โบกี้ผู้โดยสารยาวเหยียดสุดลูกหูลูกตา  บรรยากาศผู้โดยสาร มีทั้งยิ้มแย้มแจ่มใส  ทั้งนั่งเหม่อลอย  ตู้โบกี้ท้ายๆจะเต็มไปด้วยผู้คนแออัดยัดเยียดสัมภาระห้อยกระโตงของกระเตงลูกกันไปหมด   เฒ่าดลใช้ความคิด...ต้นขบวนกับท้ายขบวนช่างมีความแตกต่างกันมาก โบกี้ด้านหน้าสะอาดเรียบร้อยแข็งแรง  โบกี้ด้านท้ายๆ ดูเก่าทรุดโทรมสกปรก  น่าจะเป็นปัญหาการบริหารจัดการแน่ๆ  แล้วจะแก้ปัญหาอย่างไร
  •            เฒ่าดลคิดขึ้นได้  มีโต๊ะเก้าอี้ติดตัวมาชุดหนึ่ง    จึงนำออกมากาง ชุดน้ำชาตั้งบนโต๊ะ  แล้วเขียนประเด็นตัวโตๆ "รถไฟในฝัน"วางไว้กลางโต๊ะ  และมีคำถามต่างๆตามมา  สุดท้ายประเด็นตกที่ การศึกษา        กางโต๊ะเสร็จก็เดินไปซื้อตั๋ว
  •            กลับปรากฏว่ามีคนร่วมเดินทางด้วยคนหนึ่งจัดการต้มน้ำชาให้เรียบร้อยแล้ว  ทราบภายหลังว่าคือ คุณ ราณี
  •            เวลาต่อมามีผู้ทรงคุณวุฒิได้เข้ามาร่วมสนทนาด้วย หลายคน รางรถไฟ...การศึกษา สำคัญนะคะเพราะถ้าไม่มีรถไฟไปไม่ได้ค่ะ และยังต้องนำทางให้รถไฟแล่นตามอีกด้วย ^ ^    เป็นความเห็นที่ยิงเข้าก่อนของคุณ เบิร์ต  แล้วตามด้วยความเห็นมากมาย   เฒ่าดลคิด    เอ.....เอาการศึกษาทำหน้าที่รางรถไฟเลยหรือ  ไม่เลวทีเดียว     คุณราณีก็แวะเข้ามาพอดี  พึมพำว่า คุณเบิร์ต เพิ่งจะเจอที่โต๊ะเขา มาเจอโต๊ะนี้อีก มีใจตรงกัน แล้วก็แวบไปอีก    เฒ่าดล.....เอ ใจตรงกันจริงหรือ หรือว่ายังไม่รู้จะออกความเห็นอย่างไรเดี๋ยวคงแวะกลับมาอีก
  • กำลังจะตอบพอดีครับว่า  การศึกษาคือรางรถไฟครับ  แต่คุณเบิร์ด ชิงลอกไปเสียก่อน อิอิ (ใครลอกใครกันแน่หว่า)  คุณ ธรรมวุธ  ก็พูดแทรกขึ้นมา   และในขณะนั้น ครูอ้อย ก็เข้ามาทักทายแต่ยังไม่ได้ให้ความเห็นอะไร
    • แวะเข้ามาทักทายค่ะ...เห็นท่านเขียนเรื่องรถไฟ  ก็เลยรีบเข้ามาค่ะ
    • พ่อบ้านทำงานรถไฟค่ะ...อิอิ    ครูอ้อยเอ่ย
  •            คุณ ดอกไม้ทะเล  นั่งอยู่ถัดไป  ก็ขยับต่อ    เอ่อ...  ดิฉันคิดว่าการศึกษา(= วิชขา  อันเป็นนามธรรม)  ต้องอยู่ทุกองคาพยพของรถไฟ   เพราะการจะนำพาขบวนรถไฟไทยไปข้างหน้า   ทุกฝ่ายต้องเรียนรู้และศึกษาให้รู้เท่าทันความเป็นไปของสังคมไทยและสังคมโลกตลอดเวลา.......       โอ้......คุณดอกไม้ทะเล ให้ความเห็น"ต้องอยู่ทุกองคาพยพ"  สำคัญ !สำคัญ  !  ความคิดเฒ่าดลกำลังบรรเจิด  ก็มีบทกลอนลอยตามมา 

  •                            ขบวนรถจะทอดรางไปทางไหน
                      ขบวนไทยจะถูกทิศหรือผิดนั่น  
                      การศึกษาเป็นคำตอบสำคัญ 
                      รู้เท่าทันเป็นทักษะกำหนดใจ  
                               เพียงความรู้ไม่พอจะนำชาติ 
                      ต้องฉลาดรู้เท่าทันเป็นเรื่องใหญ่  
                      รู้ว่า "เขา"จะนำเราไปทิศใด  
                      ขบวนไทยจักได้ไม่หลงทิศ

    • โอ้โห!สุดยอดครับ  เฒ่าดล  นัยตาเบิกกว้าง
    •            คุณ กมลนารี นั่งอยู่ถัดไป พูดแทรกขึ้นบ้าง     
      • แวะมาทานน้ำชาก๊อกสองคะ
      • ตอนนี้หัวตื้อไปหมดคะ ให้เรียงลำดับโบกี้ต่างๆของรถไฟ ดูจะเป็นเรื่องยาก ซับซ้อนหน่อยคะ บางอย่างอาจจะทับซ้อนกันซะด้วยซ้ำ
      • ไว้รอดูความเห็นท่านอื่นๆก่อนดีกว่า
      • ครั้งนี้อนุญาตแต่นั่งจิบน้ำชาอ่านความเห็นแทนนะคะ           

    ผมว่าการศึกษาเป็นต้วเชื่อมโยงทุกหน่วยงาน เป็นปัจจัยหลักในการพัฒนาในทุก ๆ หน่วยงานครับ...

    ถ้าเปรียบกับตัวรถไฟผมให้เป็นส่วนของทางเดินที่เชื่อมแต่ละโบกี้ครับ...

    ขอบคุณครับ... 

    •            คุณ Mr. Direct  พูดด้วยเสียงดังฟังชัด   ใช่แล้ว  ใช่แล้ว  ไม่ผิดเลย   เฒ่าดล พึมพำในใจ  แต่ก็ยังลังเล    หันไปดูผู้ทรงคุณวุฒิต่อไปว่าจะมีความเห็นอย่างไรอีกบ้าง  

    •            เฒ่าดล ถึงกับตลึงเหลือบไปเห็นร่างหนุ่มไฟแรง เม้ง นั่งอยู่ถัดต่อไปไม่ทราบว่าบินมาจากเยอรมันตั้งแต่เมื่อไร มาร่วมรถไฟขบวนเดียวกัน  

    • การศึกษาก็คือเนื้อเหล็ก เนื้อไม้ เนื้อชิ้นส่วนไงครับ ซึ่งต้องฝังแน่นอยู่ในทุกอุปกรณ์นั้นๆ เพราะการศึกษามันสำคัญมากๆ และสำคัญมากๆ ที่สุด
    • การศึกษาจะต้องฝังอยู่ในรางรถไฟ หัวรถจักร เนื้อไม้ที่เก้าอี้แต่ละโบกี้ ฝังอยู่ในตู้เสบียง อยู่ในคนตรวจตั๋ว อยู่ในดวงไฟเวลารถไฟเข้าถ้ำ ก็ต้องมีแสงสว่าง ดังนั้นการศึกษาแทรกอยู่ทุกอณูของรถไฟครับ
    •            เฒ่าดล ยิ้มที่มุมปาก ความคิดหลากหลายเช่นนี้ สุดยอดจริงๆ  คงได้มุมมองมองที่มากมาย     แต่ทันใดนั้นหวูดรถไฟได้ดังขึ้น ทุกคนต้องเตรียมตัวขึ้นรถไฟกัน เฒ่าดลได้พับเก็บชุดโต๊ะ พร้อมคำนับเหล่าผู้ทรงวุฒิ พร้อมกับเปรยว่าพวกเราคงจะได้มา แลกเปลี่ยนกันอีก โดยเฉพาะท่านอื่นๆที่ยังไม่ได้มาร่วมโต๊ะน้ำชากัน  พวกเราจากกันชั่วคราวด้วยรอยยิ้ม แยกย้ายกันขึ้นรถไฟ

       

     

     

 

เขียนเมื่อ 
  • ว๊า...มัวแต่ทำงานขึ้นรถไฟไม่ทันเลย
  • รีบแวะมาบอกว่าคุณตาทำงานรถไฟ อิอิ...
  • พลาดรถไฟขบวนนี้  เดี๋ยวขอตีตั๋วจองขบวนหน้าก่อนนะคะ 
  • พอดีมีภารกิจใหญ่รออยู่ค่ะ  ต้องเตรียมตัวรับการประชุมจาก คณะกรรมาธิการฯ 5 จังหวัดพรุ่งนี้   แล้วจะแวะมาคุยด้วยใหม่ค่ะ
เขียนเมื่อ 
P
มีอะไรรีบรวบรวมไว้ สถานีหน้าคุยกัน  จิบน้ำชากัน  ขอบคุณครับ
  • สวัสดีครับทุกท่าน
  • หลังจากแยกย้ายกัน ไป ผมกลับมาบ้าน ก็เลยมาตั้งสภาโต๊ะกลม ขึ้น อันนี้ทำไว้ถาวรเลยครับ เก้าอี้ทุกตัวเป็นเนื้อใจที่รวมจากทุกๆ ท่านที่ได้เจอกัน
  • บนโต๊ะมีอาหารเพียบครับ ขอแค่นึกคุณก็จะได้ดั่งเนรมิต
  • โต๊ะพิเศษตัวนี้ จะมีสวนวางอยู่บนโต๊ะด้วย เป็นสวนสมรม ทางความคิด ทางการศึกษา เป็นอาหาร กาย ใจ สมอง
  • ชักติดใจอยากเจอแล้วละซิครับ หลังจากที่ท่านเพิ่มความเห็นให้กับรถไฟในฝันของพี่สิทธิรักษ์ แล้ว ผมเชิญทางนี้ ด้วยนะครับ
  • สภาการศึกษา G2K : สวนสมรม โต๊ะกลมการศึกษา
  • ขอบคุณมากนะครับ
เขียนเมื่อ 

แฮ่ๆ   น้อง เม้ง เล่นโต๊ะถาวรเลยนะ   โต๊ะผมต้องกางทีละสถานี  มันต้องมีพักมั่ง    

พักดื่มน้ำชา    น้อรก ............. 

เขียนเมื่อ 

ถึงเฒ่าดล

  • โอกาสหน้าฟ้าใหม่ ได้เวลากางโต๊ะอย่าลืมไปเรียกมาจิบน้ำชาอีกนะคะ
  • นิทานสนุกมากคะ
เขียนเมื่อ 

ขอโทษมากๆครับคุณ

P
ผมไปหลงราตรีเสียนานเข้าผิดชานชลาไม่ได้มาต้อนรับ ขอโทษมากๆครับผม 

เขียนเมื่อ 

เข้าใจเปรียบเทียบนะคะ

อืม อยู่ตรงไหน ยังไง อยากให้ช่วยเสริมกันให้รถไฟคันนี้แล่นได้ มั่นคง ปลอดภัยจังค่ะ

ตอนนี้อะไร ดูไม่ไปทางเดียวกัน สักเท่าไหร่

เกรงรถไฟขบวนนี้ตกรางจังค่ะ