การเป็นนักการทูต หมายความว่าชีวิตจะต้องพเนจรไปใช้ชีวิตในต่างแดนเป็นระยะๆ เราไม่รู้เลยว่าชีวิตจะไปที่ใดและจะไปเจอกับอะไร ทั้งดีและร้าย

ผมเกริ่นเรื่อง"คิด....อินเดีย" มา 2 ครั้งแล้ว กระทู้นี้จึงเฉลยว่าที่ต้องคิดอินเดียเพราะกำลังจะต้องไปผจญภัยในต่างแดนอีกแล้ว หลังจากกลับมาจากนครเจนีวา

ในฐานะนักการทูต เมื่อถึงเวลา ทั้งตัวนักการทูตและครอบครัว ก็ต้องไปปฏิบัติราชการในต่างประเทศตามหน้าที่.........คราวนี้ได้ไปอินเดีย โดยจะไปอยู่ที่นิวเดลี เมืองหลวงของอินเดีย......ก็เลยต้องคิดอินเดียก่อนที่จะไปเจอแขกจริงๆ

ความท้าทายของการเป็นนักการทูตอยู่ตรงนี้ มีเรื่องตื่นเต้นในชีวิตเสมอ มีเรื่องให้ผจญภัยและเสี่ยง(ชีวิต) ในต่างแดนเสมอ ทั้งนี้ ไม่ใช่เฉพาะตัวนักการทูตเท่านั้นแต่ครอบครัวของนักการทูตทุกคนด้วย ไม่ว่าจะเป็นภรรยาและลูกๆ ก็ต้องไปผจญภัยด้วยกัน......บางครั้งผมก็อดนึกไม่ได้ว่าการเป็นนักการทูตนั้น ช่างเป็นชีวิตที่ผจญภัยเหลือเกิน เหมือนเรือที่แล่นไปกลางทะเลที่กว้างใหญ่ วันหนึ่งๆ ไม่เห็นอะไรเลย มีแต่ขอบฟ้ากับน้ำทะเล ไม่รู้ว่าจะเจออะไรและเมื่อไหร่.........

การไปอินเดีย ในแง่หนึ่งเป็นการได้ไปสู่ดินแดนพุทธภูมิ ดินแดนของพระบิดา องค์ศาสดาของเรา ผมคงจะมีโอกาสได้เจริญสติปัฎฐาน 4 อย่างจริงจังคราวนี้เอง ทั้งหมดนี้คงเป็นธรรมะจัดสรรและคงจะได้นำเรื่องราวต่างๆ มาเล่าสู่กันในโอกาสต่อไป

ด้วยความปรารถนาดี