ถุงยางกับเด็ก หยุดหรือปลุกเอดส์

ถุงยางกับเด็ก หยุดหรือปลุกเอดส์ [8 พ.ค. 50 - 17:24]

เป็นเรื่องฮือฮาของสังคมไทย ในกรณี นายมีชัย วีระไวทยะ ประธานอนุกรรมการกำกับการขับเคลื่อนการปฏิบัติการป้องกันโรคเอดส์ เตรียมผลักดันให้มีการผลิตถุงยางอนามัยขนาดเล็กพิเศษไว้สอนเด็กอนุบาลให้คุ้นเคยไว้ เพื่อเด็กโตขึ้นจะได้นำไปใช้ในการป้องกันเอดส์ ที่มาของความคิดนี้มาจาก วันนี้โรคเอดส์ได้หวนกลับมาคุกคาม สังคมไทยอีกครั้ง…โดยเฉพาะเด็กรุ่นใหม่ น่าตกใจ ป่วยเป็นโรคเอดส์กันมากขึ้น ก่อนหน้านี้ประเทศไทยประสบความสำเร็จในการแก้ปัญหาโรคเอดส์มาโดยตลอด จนองค์การอนามัยโลกนำไปเป็นตัวอย่างในระดับนานาชาติ เพื่อให้ประเทศอื่นนำไปเป็นต้นแบบ ปัจจุบันสถานการณ์กลับตาลปัตร การประชุมคณะกรรมการเอดส์แห่งชาติ ว่าด้วยการป้องกันและแก้ไขปัญหาเอดส์ ครั้งที่ 2 เมื่อเดือนที่ผ่านมา ระบุว่า ในช่วง 5 ปีที่ผ่านมา ประเทศไทยขาดการให้ความรู้การป้องกันปัญหาเอดส์ ทำให้เด็กและเยาวชนรู้สึกว่าประเทศไทยไม่มีปัญหาโรคเอดส์แล้ว ส่งผลให้มีผู้ติดเชื้อรายใหม่เพิ่มขึ้น การสำรวจระดับชาติของสถาบันวิจัยประชากรและสังคม ปี 2549 พบว่า กลุ่มเยาวชนอายุ 18-19 ปี ผู้ชาย 67% ผู้หญิง 44% เคยมีเพศสัมพันธ์แล้ว อายุเฉลี่ยของการมีเพศสัมพันธ์ครั้งแรก ผู้ชายมีอายุเพียง 15 ปีเศษ ผู้หญิงอายุ 16 ปีเศษ…ผิดจาก 5 ปีก่อน ที่วัยรุ่นมีเพศสัมพันธ์ครั้งแรกอายุเฉลี่ยอยู่ที่ 18 ปี โดยมีชาย 20% หญิง 5-10% มีเพศสัมพันธ์กับคนอื่นที่ไม่ใช่คู่นอนประจำของตน และมีเพียง 30% เท่านั้นที่ใช้ถุงยางอนามัย นี่คือ…จุดเริ่มต้นของการติดเชื้อเอดส์ และนำเชื้อไปสู่คู่นอนหน้าใหม่ เป็นผลให้มีผู้ติดเชื้อรายใหม่เพิ่มขึ้นปีละ 17,000 คน หรือเฉลี่ยวันละ 45 คน ในจำนวนนี้กว่า 50% เป็นกลุ่มเยาวชนอายุระหว่าง 18-19 ปี ในกลุ่มที่ติดเอดส์แล้ว การสำรวจพบว่า มีการใช้ถุงยางอนามัยน้อยมาก แค่ 10% เท่านั้น การมีเพศสัมพันธ์โดยไม่ใช้ถุงยางอนามัยป้องกันของเยาวชนไทย จึงเป็นเหตุผลสำคัญของการผลักดันโครงการที่ถูกนินทาว่า…แสนพิสดารนี้ กลุ่มองค์กรหลายภาคส่วน ไม่เห็นด้วย ดาหน้าออกมาต่อต้าน โดยยกเหตุผล ให้เด็กอนุบาลเล่นถุงยางเพื่อสร้างความคุ้นเคย จะเกิดอันตรายกับเด็กได้ เด็กอาจเอามากัดกิน ถุงยางหลุดเข้าไปติดคอ ทำให้เด็กเสียชีวิตได้ แต่นั่นเป็นประเด็นปลีกย่อย ไม่สำคัญเท่าการสอนการแนะให้เด็กคุ้นเคย รู้จักถุงยางตั้งแต่เล็ก จะช่วยยับยั้งคุ้มครองให้เด็กไทยห่างไกลจากโรคเอดส์ได้จริงหรือ? “คงไม่สามารถลดการแพร่เชื้อโรคเอดส์ในเด็กได้ ซ้ำร้ายยังจะเป็นการส่งเสริมช่วยให้โรคเอดส์ แพร่ระบาดในเด็กและเยาวชนมากขึ้น” พ.อ.หญิง พวงจันทร์ วงศ์วิเศษ ประธานโครงการวัยกระเตาะหญิง-ชาย รักนวลสงวนตัว สภาสตรีแห่งชาติ กล่าว

พ.อ.หญิง พวงจันทร์มีประสบการณ์ด้านสูตินรี ดูแลห้องคลอดของ รพ.พระมงกุฎเกล้า มาร่วม 25 ปี พบเจอปัญหาเด็กท้องแบบหาพ่อไม่ได้มามากมาย และพบเห็นปัญหาใหญ่ในโครงการส่งเสริมให้เด็กเรียน รู้เรื่องถุงยางของรัฐบาลชุดที่แล้ว “ถึงรัฐบาลชุดที่แล้ว จะไม่รณรงค์เรื่องโรคเอดส์อย่างเด่นชัด แต่ก็มีการรณรงค์ ผลักดันโครงการให้เด็กเยาวชนใช้ถุงยางมาตลอด คงจำกันได้ มีความพยายามถึงขั้นจะเอาตู้ขายถุงยางอนามัยอัตโนมัติไปวางไว้ในโรงเรียน โครงการนั้นถึงจะถูกต่อต้าน แต่ก็ยังมีโครงการอื่นๆ ที่ใช้ถุงยางอนามัยอีกหลายโครงการที่เข้าถึงเด็กนักเรียน” ผลของโครงการรณรงค์ให้เด็กใช้ถุงยางอนามัย ประธานโครงการวัยกระเตาะฯ บอกว่า ทำให้เด็กท้องไม่มีพ่อมาคลอดที่โรงพยาบาลมากขึ้น จากเดิมที ปีหนึ่งจะมีเด็กหญิงท้องมาคลอดไม่ถึง 10%…แต่หลังมีโครงการสอนเด็กใช้ถุงยางอนามัย มีเด็กหญิงมาคลอดเพิ่มสูงขึ้นกว่า 15% และเริ่มมีเด็กอายุ 12 ปี มาคลอดที่โรงพยาบาล ข้อมูลจากห้องคลอดโรงพยาบาลพระมงกุฎเกล้า สอดคล้องรายงานของโครงการติดตามสภาวการณ์และเยาวชนรายจังหวัด หรือ Child Watch ซึ่งสำรวจเก็บข้อมูลพฤติกรรมเด็กในระดับประถมศึกษาถึงอุดมศึกษา ทุกจังหวัด ทั่วประเทศ เมื่อปี 2548… มีเด็กอายุต่ำกว่า 19 ปี ตั้งท้องมาทำคลอดที่โรงพยาบาล สูงถึง 52,000 คน หรือวันละ 142.5 คน เฉพาะเด็กผู้หญิงอายุต่ำกว่า 14 ปี ตั้งท้องแล้วมาคลอดลูกที่โรงพยาบาลปี 2548 มีอยู่ถึง 2,600 คน หรือวันละ 7.1 คน นี่เป็นเพียงจำนวนเด็กผู้หญิงท้องแล้วมาคลอดที่โรงพยาบาลเท่านั้น… ไม่รวมตัวเลขเด็กมีเพศสัมพันธ์ท้องแล้วไปทำแท้ง ตัวเลขนี้ที่แท้จริงมีเท่าไร ไม่มีใครทราบ แต่มีหลายสถาบันทำตัวเลขประมาณการไว้ สภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ประมาณไว้ที่ปีละ 300,000 คน…หรือวันละ 821.9 คน การสอนให้เด็กรู้จักใช้ถุงยางอนามัย ทำไม? ถึงทำให้สถานการณ์ กลับกลายเป็นตรงข้ามถึงเพียงนี้ แทนที่ถุงยางจะทำให้เด็กท้องน้อยลง แต่กลับท้องมากขึ้น แทนที่จะช่วยหยุดการแพร่ระบาดของเอดส์ กลับทำให้เด็กเป็นเอดส์มากขึ้น

สถิติผู้ป่วยเอดส์ของศูนย์ข้อมูลทางระบาดวิทยา กรมควบคุมโรค กระทรวงสาธารณสุข…ในรอบ 20 ปีที่ผ่านมา (2527-2546) ก่อนจะมีการรณรงค์ให้เด็กรู้จักใช้ถุงยาง มีนักเรียน-นักศึกษา ป่วยด้วยโรคเอดส์ เฉลี่ยปีละ 88.3 คน แต่ 3 ปีที่ผ่านมา (2547�2549) หลังจากมีการรณรงค์ให้เด็กใช้ถุงยางอนามัย มีนักเรียน-นักศึกษาป่วยเป็นเอดส์เฉลี่ยปีละ 402.6 คน เพิ่มขึ้น 356% “สาเหตุที่ปัญหากลับตรงกันข้าม มาจากการสอนให้เด็กรู้จักวิธีป้องกันตัวเอง สิ่งที่ตามมาอย่างปฏิเสธไม่ได้ เด็กมีความมั่นใจ มีความกล้าที่จะลองมีเพศสัมพันธ์มากขึ้น ไม่ต้องกลัวท้อง ไม่ต้องกลัวติดเอดส์ เพราะถุงยางอนามัยช่วยได้ จากการสำรวจของโครงการวัยกระเตาะฯ ที่ออกแบบสอบถามสำรวจถามว่า กลัวเอดส์หรือไม่ เด็กผู้ชายมากกว่าครึ่งไม่กลัว เพราะมีถุงยางอนามัยเป็นเครื่องป้องกัน” เด็กรู้ดีถุงยางอนามัยมีไว้ทำอะไร ใช้ตอนไหน ใช้อย่างไร แต่ที่ทำให้ มีปัญหาเด็กท้องไม่มีพ่อเยอะ ติดเชื้อเอดส์แยะ พ.อ.หญิง พวงจันทร์ บอกว่า… มาจากเด็กรู้จักการใช้ถุงยางเร็ว ไม่สมดุลกับวัยที่ไม่สามารถควบคุมอารมณ์ให้ใช้ถุงยาง “ทุกวันนี้สื่อยั่วยุอารมณ์ทางเพศมีมากและหาง่าย ไม่ว่าจะวีซีดีโป๊ อินเตอร์เน็ต รายการโทรทัศน์ แม้กระทั่งภาพยนตร์โฆษณาสินค้าทางทีวีก็ยังออกมาในลักษณะยั่วยุกามารมณ์ชัดเจน สิ่งเหล่านี้กระตุ้นให้เด็กมีความต้องการทดลองการมีเพศสัมพันธ์มากกว่าเมื่อก่อน เมื่อถุงยางได้สร้างความมั่นใจว่ามีเพศสัมพันธ์แล้วจะไม่มีปัญหาตามมา แต่เมื่อถึงขั้นปฏิบัติจริง อารมณ์ความต้องการทางเพศพาเด็กเตลิดไปไกล จนไม่สามารถควบคุมตัวเองให้หยิบถุงยางมาใช้ได้ทัน” ในที่สุดถุงยางอนามัยมีสถานะอะไรไม่ต่างกับเครื่องรางของขลังป้องกันท้อง ป้องกันเอดส์…มีไว้แค่พกพา ถึงเวลาใช้ กลับไม่ได้ใช้จริง ปัญหานี้ ประธานโครงการวัยกระเตาะฯ บอกว่าเป็นเรื่องธรรมชาติของ เด็กที่มีอายุต่ำกว่า 18 ปี พอมีเพศสัมพันธ์แล้วจะลืมตัว ควบคุมอารมณ์ตัวเองให้ใช้ถุงยางไม่ได้ ฉะนั้น จึงไม่ใช่เรื่องแปลก…ที่ถุงยางอนามัยจะเป็นตัวหนุนส่งให้เด็กไทยเป็นเอดส์มาก และส่งเสริมให้อยากมีเพศสัมพันธ์เร็วขึ้น ที่สำคัญ…ถุงยางอนามัยไม่ใช่คำตอบสุดท้ายของทุกปัญหาในเรื่องเพศ.

ที่มา : ไทยรัฐ ปีที่ 58 ฉบับที่ 18004 วันอังคาร ที่ 8 พฤษภาคม 2550<hr width=”100%” size=”2” />

ความเห็น

บทความในวันเดียวกัน