ไปเที่ยวเมืองลาว

กำลังใจในการพัฒนา

ได้มีโอกาสไปอบรมที่มุกดาหาร โดยพี่สมบูรณ์ หมออนามัยแห่งเมืองมุกดาหารแนะนำให้ไปเที่ยวเมืองลาว จึงไปเยี่ยมพ่อบ้านโรงพยาบาลแขวงสะวันเขต สปป.ลาว (ซึ่งเป็นเพื่อนกัน) ได้รับการต้อนรับเป็นอย่างดี แม้จะไม่มีการบอกกล่าวล่วงหน้านานนัก แต่ด้วยที่ท่านได้รับการติดต่อขอศึกษาดูงานบ่อยมากๆๆๆๆ ดังนั้นจึงเป็นการไม่ลำบากที่จะปฏิบัติหน้าที่ซึ่งเกือบจะเป็นงานปกติไปแล้วสำหรับท่านพ่อบ้านในการพาเยี่ยมชมและบรรยายตามสภาพที่เห็นและสิ่งที่ท่านอยากจะแนะนำ พร้อมทั้งคำถามที่เราอยากจะทราบ (ซึ่งบางคำถามของคณะเรา สีหน้าท่านมีความอิ่มเอิบ เวลาตอบ แต่บางคำถามสีหน้าท่านบ่งบอกถึงความกระอักกระอ่วนที่จะตอบ) ได้เห็นสภาพของโรงพยาบาลศูนย์แห่งเมืองสะหวันเขตที่ถือว่าใหญ่เป็นอันดับสองของประเทศแล้ว ก็สะท้อนให้เห็นหลายอย่าง  เป็นกำลังใจให้ตนเองได้กลับมานั่งทบทวน สิ่งที่ตนเองกำลังท้อแท้ เห็นสภาพแวดล้อม การปฏิบัติงานในบทบาทของบุคลากรทางการแพทย์ของโรงพยาบาลแล้วทำให้เรานึกถึง คำที่เรากำลังต้องการผลักดันอยู่ในหัวใจของนักสาธารณสุขชุมชน  "บริการด้วยหัวใจของความเป็นมนุษย์" ว่ามันเป็นสิ่งที่เราพึงกระทำและเราเคยทำมาและจะทำต่อไปอีกในอนาคต เพราะถ้าเราหยุดนิ่งเมื่อไร ฟันเฟืองตัวเล็กๆอย่างเราก็จะทำให้ประชาชนหลายคนในชุมชนของเราขาดโอกาสในการเข้าถึงบริการตามสภาพอย่างไม่น่าให้อภัย ถือว่าเป็นการชาร์จไฟให้หัวใจครับ ขอบคุณ Dr.กินนารี พ่อบ้านโรงพยาบาลสหวันเขต และพี่สมบูรณ์ หมออนามัยแห่งเมืองมุกดาหารครับ

[เก็ต]

• แวะมาทักทายค่ะ 
• ดีจังเลยได้ไปศึกษาดูงานในประเทศเพื่อนบ้าน  จะได้นำเอาประสบการณ์ตรงนั้นมาปรับปรุงแก้ไขงานของเราต่อไป
• แล้วนำเรื่องราวดี ๆมาเล่าสู่กัฟังอีกนะค่ะ

[นาย อาทิตย์ เลิศล้ำ]

จริงๆ ตั้งใจจะไปเที่ยวนะ ขึ้นต้นก็ว่าเป็นเรื่องท่องเทีนย แต่กลับไปคิดแต่เรื่องงานอีก  ไม่รู้เป็นไร จากโรงหมอก็ไปตลาด แทนที่จะดูสินค้ากลับไปคิดถึงเรื่องตลาดสดน่าซื้ออีก รัฐจ้างเราคุ้มไหมเนี่ย