หลังจากเรียนเฉพาะทาง...กิจกรรมบำบัดจิตสังคม...อาทิตย์นี้ผมได้เห็นกรณีศึกษาแรกเสียที...ที่คลินิกกิจกรรมบำบัดมหิดล

หลังจากวันพุธ ผมได้สร้างสัมพันธภาพและทำกิจกรรมบำบัดแบบกลุ่มครอบครัว ใช้เทคนิคครอบครัวบำบัดเพื่อสร้างแรงจูงใจและมองสภาพความเป็นจริงไปข้างหน้า น้องวัยรุ่นได้ริเริ่มการทำกิจกรรมที่มีคุณค่าบ้าง ไม่ติดการนอน ฟังเพลงเศร้า หรือดูวิดีโอฆาตกรรมทั้งวัน แต่มาช่วยพ่อแม่ทำงานบ้าน และระบายความรู้สึกและการเรียนรู้ผ่านกิจกรรมที่มีเป้าหมายผ่านไดอารี่ ที่ผมได้แนะนำไว้

 

เมื่อวานผมนำไดอารี่มาอ่านในกลุ่มครอบครัวนี้ เพื่อ feedback ถึง การปรับเปลี่ยนรูปแบบกิจกรรมการดำเนินชีวิตที่จะพัฒนาจิตใจและทักษะการเรียนรู้ได้อย่างไร มีการแลกเปลี่ยนความคิดเห็น และแสดง “ละครบำบัด” โดยให้น้องและครอบครัว สมมติว่าเป็นนักข่าว และมีเวลาเขียนบทเตรียมนำเสนอข่าว เรื่อง ทำอย่างไรผมจะเลิกบุหรี่ได้ เป้าหมายคือ น้องท่านนี้จะได้แสดงความรู้สึกและการเรียนรู้เพื่อนำไปใช้ในชีวิตจริง

 

ขั้นตอนถูกสังเคราะห์และวิเคราะห์ตาม ศาสตร์และศิลป์ทางกิจกรรมบำบัดจิตสังคม ดังนี้

1. เปิดฉากด้วยการนำเสนอ “บทความรู้สึกส่วนตัวและความคาดหวังที่จะเรียนรู้วิธีแก้ไขปัญหา” มีการให้คะแนนจากผู้ชม

2. ฉากการสัมภาษณ์ผู้คน “สำรวจคนในตึกและสอบถามคนเหล่านั้นว่าจะมีวิธีการเลิกสูบบุหรี่ได้อย่างไร” พร้อมนำเสนอต่อผู้ชมอีกครั้ง <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">3.  ฉากการเข้าวัด “ฟังธรรมะเกี่ยวกับความแตกต่างของ ความรู้สึก และ การเรียนรู้ความรู้สึก เพื่อดำเนินชีวิตอย่างมีคุณค่า” นักข่าว (น้องและครอบครัว) ร่วมกันจับประเด็นและนำเสนอคล้าย เสวนาโต๊ะกลม</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">4. ปิดฉากด้วยการสรุปเนื้อหาสาระ“น้องได้ความรู้ความเข้าใจที่จะนำไปเลิกบุหรี่ในชีวิตจริงได้อย่างไร”</p>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ผมพอใจกับกิจกรรมการรักษาในวันนี้และจะคอยติดตามผลการรักษาน้องและครอบครัวนี้ในอาทิตย์หน้าครับ</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>ผมเองก็ได้เรียนรู้ถึง ความรักและความพยายามของครอบครัวในการปรับบทบาทตนเองมาร่วมกลุ่ม “กิจกรรมบำบัดด้วยเทคนิคการละคร” เพื่อพัฒนาความคิดของลูกชายให้ทำกิจกรรมที่มีคุณค่าและมีเป้าหมายในวันนี้ครับ