ไม่ต้องให้ใจฉันมากนัก.




ไม่ต้องให้ใจฉันมากนัก
เผื่อเธอหมดรักขึ้นมาเมื่อไหร่
รักที่ไม่มากพอจะให้อภัย
หากรักหมดใจจะเจ็บแค้นเคือง

ไม่อยากถูกเธอเกลียดเลยนะ
คงจะทรมานมากใช่ไหม
คนที่รักเกลียดเราเข้าหัวใจ
เหมือนมีไฟสุมไฟในกลางทรวง

หญิงงาม สิริลัพธ์ (ผู้แต่ง)


บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน กรุกลอน...ร้อยกรองชีวิต



ความเห็น (7)

เขียนเมื่อ 

เพราะจังเลยค่ะ

รักแล้วรักหมดใจ... ไม่เสียดายถ้าหากรักทำให้เราต้องเจ็บปวดภายหลัง ...ขอเพียงได้สัมผัสกับคำว่ารัก..

อิอิอิ

เขียนเมื่อ 
โอ๊ะ โอ๋ น่าสนใจว่า
ใครหนอ ทำให้น้องนุ้ย รู้สึกเช่นนี้เสียแล้ว
ใครหนอทำให้น้องนุ้ยได้สัมผัสกับคำว่ารัก
อิอิอิ
เขียนเมื่อ 
ตามมาอ่าน  ประเภทรักน้อย ๆ  แต่รักนาน ๆ ดีกว่าค่ะอิ อิ
เขียนเมื่อ 
แบบนี้นี่เอง ที่ อ.ราณีถึงมีมิตรรักอย่างมากมาย :)))
หลิน จ้า...
IP: xxx.26.67.182
เขียนเมื่อ 

...คุณ แต่ง ได้เพราะมาก...เลย โดนใจมากอะ..จะเป็นกำลังใจให้นะ...

            ...อย่าให้ ใจ กับ ฉัน..มากนัก

           ...เพราะ..อีก..หน่อย เธอหมด..รัก

           ...ตัวฉัน....ก็...จะ..หนักใจ....

                                          อิ..อิ..

กั๊ดจัง
IP: xxx.151.232.70
เขียนเมื่อ 

กลอนได้ใจเลยจ้า...ทั้งแต่งดีและก็ซึ้งมั๊ก ๆ

chanwit
IP: xxx.172.72.119
เขียนเมื่อ 

โดนใจ สุด สุดครับ

คำสำคัญ (Tags)

#บทกวี poem

หมายเลขบันทึก

94249

เขียน

04 May 2007 @ 11:30
()

แก้ไข

15 Apr 2012 @ 01:43
()

สัญญาอนุญาต

สงวนสิทธิ์ทุกประการ
ความเห็น: 7, อ่าน: คลิก