วิถีชีวิตช่วงสัปดาห์นี้หลังจากไปทำงานตามปกติแล้วช่วงเย็นถึงค่ำอยู่ในห้องพักของโรงพยาบาล มอ. หาดใหญ่ นี้เอง...
เนื่องจากญาติยังคงพักรักษาตัวอยู่ที่นั่น...และห้องนั้นเลยเป็นสนามเด็กเล่นและเป็นห้องทานอาหารค่ำไปด้วย...วันนี้เสียงฟ้าร้องดังสนั่นน่ากลัวประมาณใกล้สองทุ่ม...
ขณะอุ้มลูกน้อยวิ่งไปที่ลานจอดรถพอครอบครัวเราเข้าอยู่ในรถทุกคนแล้วฝนก็เทลงมาห่าใหญ่เลยถ้าช้าไปอีกห้านาทีมีหวังหลบฝนอยู่แถว ๆใต้ถุนโรงพยาบาลนั้นเอง...
<p style="margin: 0cm 73.3pt 0pt 0cm" class="MsoNormal">ช่วงเช้าถึงเที่ยงวันนี้ยูมิเข้าฟังการบรรยายเรื่องการเขียนบทความทางวิชาการ พอช่วงบ่ายมีการแบ่งกลุ่มผมคิดและทำคือดูลายชื่อกลุ่มที่คนลงชื่อน้อยแล้วไปได้กลุ่มทางภาษา...</p><p style="margin: 0cm 73.3pt 0pt 0cm" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 73.3pt 0pt 0cm" class="MsoNormal">วิทยากรประจำกลุ่มคือ รองศาสตราจารย์จุไรรัตน์ ลักษณะศิริท่านมีมุมมองการจัดการกับกลุ่มเพื่อนนำสู่เนื้อหาได้สวยงามมาก…</p><p style="margin: 0cm 73.3pt 0pt 0cm" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 73.3pt 0pt 0cm" class="MsoNormal"> ต้องขอชื่นชมเจ้าภาพได้จัดสิ่งดี ๆมาให้เราได้รับรู้ที่คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยทักษิณ </p><p style="margin: 0cm 73.3pt 0pt 0cm" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 73.3pt 0pt 0cm" class="MsoNormal">สำหรับวิทยากรบรรยายคือ ศาสตราจารย์ ดร. กุสุมา รักษมณี คณะโบราณคดี มหาวิทยาลัยศิลปากร ได้เห็นความเอาจริงอย่างมุ่งมั่นในการถ่ายทอดวิชาการ และยูมิได้เรียนถามเกี่ยวกับการเขียนให้เหมือนกับพูดง่าย ๆ กับการเขียนเป็นวิชาการอย่างไหนได้รับความนิยมจากผู้อ่าน…</p><p style="margin: 0cm 73.3pt 0pt 0cm" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 73.3pt 0pt 0cm" class="MsoNormal">และท่านอาจารย์นำบทความมาให้ดูเป็นตัวอย่างชื่อ...พระอภัยไม่เคยเสวยเหล้า อาหารการกินกับมิติทางสังคมและวัฒนธรรม เขียนโดย ดร. สุวรรณา เกรียงไกรเพ็ชร์ ...</p><p style="margin: 0cm 73.3pt 0pt 0cm" class="MsoNormal"></p> แรกเห็นบทความนี้ผมคิดแว๊บว่า…พระอภัยไม่เคยเสวยเหล้า…แต่ผู้แต่งเรื่องนี้ดื่มเหล้าจังนะ…ฮา ๆ เอิก ๆ
อ. UMI คะ
ผู้แต่งเรื่องนี้ ดื่มเหล้าจังนะ ไม่เป็นไรค่ะ ขออย่าให้คนเขียนบันทึกนี้ ดื่มเหล้าจังนะ ด้วย นะ จะบอกให้
ฮาๆ เอิ๊ก ค่ะ
สวัสดีครับ คุณ
นึกถึงเพลง...ที่ว่า...คุณคนเดียวเพราะคุณคนเดียว...
ฉันเลยต้องเที่ยวเมามายเสียคน...ฮา ๆ เอิก ๆ
เรื่องมันเศร้าครับ...ท่านว่าที่ ดร. ขจิต เศร้าอะไรนักหนาละครับผม...ฮาๆ เอิก ๆ
ขอบคุณครับ
สวัสดีครับ คุณ
ขออย่าให้คนเขียนบันทึกนี้ ดื่มเหล้าจังนะ ด้วย นะ จะบอกให้...
ขำๆๆ...ไม่มีใครกล้าชวนไปโก๊งเหล้า...เลย...ถึงเชิญก็กินแต่กับแกล้มหมดแน่ ๆ...เพราะไม่ชอบเมาครับ...ฮา ๆ เอิก ๆ
ขอบคุณครับ
สวัสดีครับ คุณ
เหมือนเป็นนิทานที่มีอยู่ในอุดมคติเท่านั้นนะครับ
ฮา ๆ เอิก ๆ
ขอบคุณครับผม