ท้อได้แต่อย่ายอมแพ้
ผู้เขียน ได้มีโอกาส เข้าไปท่อง Web และไปอ่านเจอข้อความ ข้อความนึง จากคุณ Jimmy Walker แห่งบอร์ด พันทิพ เค้าเขียนข้อความนี้เพื่อให้กำลังใจและแนวทางสำหรับคนที่ท้อกับโชคชะตาอ่านแล้ว...น่าสนใจดี และคงมีประโยชน์แก่คนที่กำลังท้อแท้ เลยขอคัดลอกเอามาแบ่งปัน กันและกัน ค่ะ...
ต้องเข้าใจก่อนว่าคนเราไม่เท่ากันหมายถึงต้นทุนชีวิตไม่เท่ากัน อย่าไปเปรียบเทียบให้มากมองแต่ชีวิตตัวเองเป็นหลักก็พอตะก่อนผมเคยคิดว่าทำไมเราถึงไม่โชคดีแบบเพื่อนคนนั้น พี่น้องคนนี้ หรือคนรู้จักคนโน้นที่ดูเหมือนชีวิตเค้าจะง่ายๆๆ คิดแล้วก็เครียดๆๆแต่มารู้ทีหลังว่าชีวิตคนเราเกิดมาไม่เหมือนกัน เค้าเกิดมารวยกว่าเค้าก็ไม่ได้เหนือกว่าเราโดยพื้นฐาน(แต่อาจมีโอกาสมากกว่า)ส่วนใหญ่คนที่เครียดกับเรืองนี้มันมาจากตัวตนที่ไม่อยากด้อยของคนทุกคนแต่เราไปเอาเรื่องภายนอกมาวัดตัวเองและคนอื่น เช่นเค้ามีเงินร้อยล้าน แต่ลืมดูไปว่าเค้ารวยเพราะอะไร บางคนพ่อแม่สร้างฐานะมาให้ บางคนสิ่งแวดล้อมสอนให้กระตือรือร้นบางคนรู้จักคนมากมาย ฯลฯ และก็ลืมไปว่า คนเราไม่มีใครสมบูรณ์ เค้ารวยแต่เค้าอาจมีปัญหาครอบครัว อาจมีปัญหาสุขภาพ ฯลฯลองมองดูชีวิตคนเราส่วนใหญ่ใช้ชีวิตคล้ายๆกัน หากเราเป็นคนชั้นกลางขึ้นไปเราไม่ต้องใช้แรงงานกลางแดดก็ดีแค่ไหนแล้ว
หากเราเข้าใจเราจะไม่ดูถูกตัวเองที่เงินเดือนน้อย ที่รายได้น้อย แต่จะดูที่อย่างอื่นที่คุณค่าภายใน ความนึกอิจฉาโชคชะตาของคนอื่นอยู่ลึกๆมันเป็นสัญชาติญาณของมนุษย์เรา เพียงแต่เราต้องพยายามเข้าใจเมื่อเกิดความรู้สึกนี้ขึ้น ทำบ่อยๆแล้วก็จะควบคุมมันได้เอง
อีกอย่างนึงอย่าไปคาดหวังเรื่องความยุติธรรมจากโลกให้ยากเลยมันไม่มีความยุติธรรมอันสมบูรณ์แบบหรอก มีแต่สิ่งที่เราไขว่คว้ามาเท่านั้นคนที่เกิดมาในชุมชนแออัดหรือสิ่งแวดล้อมที่แย่นั่นเค้าได้รับความไม่ยุติธรรมมากกว่าเรามากมายหลายเท่า ลองคิดดูว่าเค้าจะหลุดมาจากวงจรตรงนั้นมันยากกว่าการเกิดมาในสังคมชนชั้นกลางขึ้นไปอย่างมากพอ"เข้าใจ"เรื่องความไม่ยุติธรรมของโลกแล้วผมคิดว่าคุณคงจะเริ่มพอทำใจให้ยอมรับเรื่องแบบนี้ได้ในระยะยาวครับไม่ใช่เฉพาะกรณีนี้หรอก ลองดูนะครับ เผื่อไอเดียนี้จะช่วยได้บ้าง
