วันที่สองของการอบรมหลักสูตรเทคนิคการเป็นพิธีมืออาชีพ รุ่นที่ 1 (วันอาทิตย์ที่ 29 เมษายน 50) มีการจำลองสถานการณ์พิธีมงคลสมรสของผมและ…. เพื่อให้ผู้เข้าร่วมอบรมมีโอกาสได้เป็นพิธีกร โดยแบ่งความรับผิดชอบกันในแต่ละช่วงรายการ บรรยากาศเป็นไปเสมือนจริง จนทำให้ผมนึกว่าเป็นงานแต่งงานของผมจริงๆ

 บันทึกก่อนหน้านี้

-เขาจับผมให้ไปอบรมหลักสูตร “พิธีกรมืออาชีพ”

-คุณคิดอย่างไรกับการให้เจ้าบ่าว-เจ้าสาว หอมแก้มกัน? (เทคนิคการเป็นพิธีกรมืออาชีพ) 

ทุกคนก็ปฏิบัติหน้าที่พิธีกรอย่างเต็มที่ตามที่ได้ทำการบ้านไว้ตั้งแต่เมื่อคืนที่วิทยากร คือ อาจารย์นิเวศน์ กันไทยราษฎร์ ได้มอบหมายไว้ช่วงสุดท้ายของวันแรก 

เมื่อถึงตอนพิธีกรท่านหนึ่งได้ถามเจ้าบ่าว (ผมเอง) ว่า “ไม่ทราบว่าเจ้าบ่าวและเจ้าสาวเจอกันครั้งแรกได้อย่างไรครับ ?”

ผมไม่ได้เตรียมคำตอบนี้มาเลยครับ เพราะไม่มีในกำหนดการสัมภาษณ์ นึกว่าจะให้ผมไปยืนเป็นเพียงตุ๊กตาบนเวที แต่เพื่อให้บรรยากาศเป็นไปอย่างสมจริงและสนุกสนาน ผมจึงตอบแก้มอารมณ์ขันไปว่า....

“ครั้งแรกที่ผมเจอเธอถ้าผมจำไม่ผิด ก็ที่บริษัทขนส่ง จำกัด หรือที่เรามักเรียกว่า บขส.”

“บรรยากาศในวันนี้ฝนตกปอยๆ ผมเชื่อว่าใครก็ตามที่อยู่ในวันนั้น ต้องรู้สึกเศร้า เหงาแน่นอนครับ”

“ผมเห็นเธอกำลังนั่งอยู่ชานชลาที่ 9 ด้วยสายตาเศร้าหมอง เลยเข้าไปทักเธอว่า...จะไปไหนเหรอครับ ผมไปส่งดีไหม…และจากนั้นเธอก็ขึ้นรถไปกับผม”

ทุกคนในห้องอบรม ก็ขำกลิ้งตามที่ผมคาดไว้ ทำให้ผมลดความประหม่า ตกใจ ลงได้อย่างมากครับ

จากนั้นพิธีกรก็ให้ผมกล่าวขอบคุณท่านที่มาร่วมงาน อีกครั้ง ก็เป็นเช่นเดิมด้วยความตั้งใจให้สมจริงและสนุกสนาน ผมจึงกล่าวแก้มอารมณ์ขันไปอีกว่า....

“ในลำดับแรกในต้องกราบขออภัยท่านผู้มีเกียรติทั้งหลายในที่นี้ ที่ผมมีความอดทนไม่เพียงพอ ที่จะรอให้ผมยาวก็นี้ เพราะเพิ่งลาสิกขาจากเพศบรรพชิต อาจด้วยเหตุที่ความรักที่ผมมีให้...และ...มีให้ผม”

“และในลำดับต่อไปต้องขอขอบพระคุณท่านผู้มีเกียรติเป็นอย่างสูง ที่มาเป็นสังขีพยานรักของเราสองคน ผมเชื่อแน่ว่าท่านทั้งหลายในที่นี้คงเคยไปงานมงคลสมรสมาแล้วหลายต่อหลายครั้ง แต่ผมยืนยันได้ว่าครั้งนี้จะเป็นครั้งแรกและครั้งสุดท้ายของงานแต่งงานของเราสองคน”

“ผมขอสัญญาด้วยเกียรติของนักศึกษาวิชาทหารรักษาดินแดนว่า นับตั้งแต่คืนนี้เป็นต้นไปผมจะตั้งใจ ขยันทำการบ้าน เพื่อที่จะได้มีพยานรักมาสอนการบ้านต่อไป”

“ขอบคุณท่านผู้มีเกียรติเป็นอย่างสูงอีกครั้งครับ” 

เช่นเคยครับทุกคนก็หัวเราะขบขันอย่างมีความสุขสนุกสนาน <p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"> </p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal">AAR : หลังจากการอบรม 2 วันที่ผ่านมานี้ ผมได้ความมั่นใจเป็นอย่างสูงในการพูดต่อที่สาธารณชนเป็นอย่างมาก คงคุ้มค่ากับค่าลงทะเบียน และความคาดหวังจากผู้บังคับบัญชา แต่อย่างไรสิ่งเหล่านี้เป็นทักษะ ต้องมีการฝึกฝนเป็นประจำจึงจะเกิดความชำนาญในการที่จะเรียกได้ว่า “พิธีกรมืออาชีพ”</p> KPN