เมื่อมีโอกาสได้กลับไปเยี่ยมเพื่อนร่วมงานเก่าที่เคยทำงานครั้งแรก ทำให้นึกถึงบรรยากาศเก่าๆ ความสนิทสนมคุ้นเคยกับเพื่อนร่วมงานที่ยังคงอยู่ที่เดิม ทุกคนดีใจที่ได้พบกันอีก พี่ๆ น้องๆ เปลี่ยนกันพูดคุยสนุกสนาน........
พอลงจากรถก็มีเจ้าบุญรอดวิ่งมารับก่อนใครอื่น ดูเถอะ..ช่างจำได้จากไปตั้ง 7 ปีแล้ว .....วันนี้เธอยังจำได้แต่รูปร่างเธอเปลี่ยนไปมาก จากตัวบางร่างเล็ก ขนสวย แต่วันนี้... ขนเกรียนซะแล้ว ลักษณะน่าจะเพิ่งหายจากโรคเรื้อนแน่ๆเลย เมื่อเธอวิ่งมาต้อนรับขนาดนั้นก็อดไม่ได้ที่จะลูบหัวเธอและคุยกับเธอก่อนใครๆ ระหว่างพบปะผู้คนเธอก็จะอยู่ใกล้ๆ
เมื่อเอ่ยถึงบุญรอด ก็นึกถึงตอนที่ได้เธอมาเลี้ยง วันหนึ่ง.......หญ้าบัวเสร็จจากธุระต่างๆ ประมาณบ่าย 3 โมง มานั่งที่ห้องพักซึ่งอยู่ติดชายป่าข้างรั้วโรงเรียน ก็ได้ยินเสียงร้อง..หงิง..หงิง.. ก็เดินออกไปถามนักเรียนว่า "เสียงอะไร ไปดูซิหนู" เด็กบอกว่า "เสียงหมาน้อยครับครู... เมื่อเช้ามันมาโรงเรียนกับเจ้าของมัน ระหว่างทาง มันถูกหมาใหญ่กัด ไส้ทะลักครับ" เด็กรีบอธิบาย "เอ้า...แล้วทำไมมันถึงไปร้องอยู่อย่างนั้น..เจ้าของมันหละ ?" ครูถามต่อ "เขาว่ามันทรมานจึงทุบมันคิดว่ามันตายเลยโยนทิ้งในป่าครับ" หญ้าบัวเลยให้เด็กไปเอาหมาน้อยตัวนั้นมา......เห็นแล้วน่างสารมากหมาอายุ ประมาณหนึ่งเดือน ไส้ทะลักคลุกฝุ่น มดขึ้นแล้ว จึงนำมาล้าง กะว่าจะทำความสะอาดแล้วยัดไส้ไว้เหมือนเดิม .....แต่ไส้แห้งเสียแล้ว จึงหาผู้ช่วยอีกคน ให้พี่เขาขับรถพาไปคลีนิคสัตวแพทย์ที่ตัวอำเภอ( ห่าง 20 ก.ม.) หมอทำการตัดไส้ทิ้งและเย็บต่อไส้ หมอบอกว่าไม่รับรองว่าจะรอดหรือเปล่า หลังจากนั้นก็ดูแลเธออย่างดี ผ่านไป หนึ่งสัปดาห์ เจ้าหมาน้อยก็ออกเดินไปถ่ายของเสีย....โล่งอก...รอดแน่ๆ จึงตั้งชื่อเธอว่า "บุญรอด"
ทุกเช้าบุญรอดจะวิ่งตาม(นำหน้า)ไปโรงเรียนด้วย และจะวิ่งเล่นที่สนามอย่างร่าเริง เหนื่อยก็มาหมอบนอนที่ใต้ถุนอาคารเรียน ตอนเย็นก็วิ่งนำหน้ากลับบ้าน......จนโตเป็นสาว....ที่หน้าตาดี..หุ่นสวย...หนุ่มตามจีบอยู่หลายตัว.....เจ้าหล่อนจะเลือกตัวไหนก็ตามใจหล่อนแล้วหละ...(เลี้ยงได้แต่ตัวจริงๆ)
มาวันนี้ รูปร่างหน้าตาเปลี่ยนไปมากตามอายุ ( 8 ปี ) แต่ความทรงจำบุญรอดไม่เคยเปลี่ยนแปลงเลย.........นี่แหละเจ้าบุญรอด..หมาไม่ลืมบุญคุณคน....แล้วจะกลับไปเยี่ยมอีกน่ะ....
ขอบคุณบันทึกดี ๆ ที่ชวนให้คิดคำนึงถึงสุนัขอีกหลายตัวที่บ้าน ซึ่งโดยปกติเมื่อกลับบ้านแล้วผมมักต้องใช้เวลาเล่นกับมันมากเอาการ แต่พักหลังผมแทบไม่มีเวลาเล่นด้วย และดูเหมือนพวกเขาจะรู้และน้อยใจอยู่หมือนกัน
...
ขอบคุณครับ
สวัสดีค่ะ...
สวัสดีค่ะอาจารย์
อาจารย์ใจดีมากๆเลยอ่ะค่ะ เมตตาช่วยเจ้าบุญรอดจนเขาหายดี มีอายุยืนยาวมาแปดปีแล้ว
ถ้าเป็นคนอื่น เค้าคงได้แค่ ...โถ น่าสงสาร แล้วปล่อยให้มันตายไปอย่างทรมานตามบุญตามกรรม หรือบางคนก็บอกว่า อ่ะนะ สัตว์โลกย่อมเป็นไปตามกรรม ...อะไรทำนองนี้
.... ไม่ทราบว่าตอนนี้เขาได้ทำหมันให้เจ้าบุญรอดมันหรือเปล่า การทำหมันจะช่วยให้ร่างกายของบุญรอดแข็งแรง และไม่มีทายาทมาเป็นปัญหากับสังคมต่อไปในอนาคตอีก
อย่างไรก็ตาม ขอบคุณในความเมตตามาก ๆค่ะ
อาจารย์ ขจิต ค่ะ...
สวัสดีค่ะน้องจินตนา