Besakih - Klungkung - Goa Lawah - Goa Gajah - Legong Dance

            ฝนตกตลอดคืนทำเอาหลับสบายจนไม่อยากตื่นเลยค่ะ ถ้าจะเอาบรรยากาศสไตล์บาหลีจริงๆ ต้องอยู่เกสต์เฮ้าส์นะคะ เพราะจะได้กลิ่นอายของวัฒนธรรมแบบชาวบ้านจริงๆ วันนี้ตื่นเช้าหน่อยเพราะจะไปวัดเบซากี หนึ่งในวัดขึ้นชื่อของบาหลี ที่ใครไม่ไปถือว่ามาไม่ถึงค่ะ อย่างนี้ต้องไปดูให้เห็นกับตา

            ย้ายที่พักอีกรอบเพราะไปเจอ Budi’s house ที่หลังใหญ่และมีความเป็นส่วนตัวมากกว่า ราคาแค่ 60,000 IDR (ดูใน โรงแรมที่พักในบาหลี) คนบาหลีน่ารักค่ะ ให้ Check-In แต่เช้าก่อนเวลาปกติ แถมยังให้ยืม Selendang (เซเรนดาง) หรือผ้าคาดเอว ที่จำเป็นต้องใช้เวลาเข้าวัดค่ะ เพื่อแสดงความเคารพในสถานที่ ก่อนไปเราก็จัดการมื้อเช้าที่ร้านสะเต๊ะชื่อดังแถวๆ ตลาดอูบูดสักมื้อ กินสะเต๊ะไก่ (Sate Ayum) คู่กับ Lontong ที่เป็นข้าวห่อใบตองนึ่ง 3 ชม.แกะออกมาจะมีสีเขียวอ่อนๆ หอมกลิ่นใบตอง เหนียวนุ่มกว่าข้าวปกติ เราเรียกข้าว 3 in 1 เพราะใช้ได้ทั้งนึ่ง ย่างและอุ่น ตามแต่สไตล์ที่ชอบ อร่อยขนาดที่ว่าไม่หิวเลยแต่ก็กินจนหมดค่ะ (ดูใน อาหารการกินในบาหลี

            บาหลีมักจะมีรูปปั้นสวยๆ ตรงทางแยกเสมอ คล้ายๆ วงเวียนแบบบ้านเรา แต่ไม่ต้องเวียนรถรอบนะคะ แยกขวา แยกซ้าย ก็หักเลย อย่าไปเผลอวนรอบรูปปั้นเชียวนะคะ นี่เป็นอีกตัวอย่างที่ประทับใจค่ะ อยู่ตรงทางแยกเล็กๆ ที่เป็นทางผ่านเข้า-ออกอูบูด

              ระหว่างทางขับรถไปเบซากี ก็ได้พบตำรวจบาหลีเป็นครั้งแรกค่ะ โชคดีที่ไม่โดนเรียกตรวจ สารภาพตรงๆ ว่าไม่มีใบขับขี่สากลหรอกค่ะ อาศัยว่าหน้าคล้ายๆ คนอินโด เลยไม่เคยโดนจับสักครั้ง ตำรวจเค้าไม่ได้มาตั้งด่านจับแบบบ้านเราหรอกนะคะ แค่มาเคลียร์ทางให้ขบวนรถมอเตอร์ไซค์กว่าร้อยคันที่วิ่งเป็นคาราวานเท่านั้นเอง ขบวนเท่ห์มากค่ะ มีรถตำรวจนำทั้งมอเตอร์ไซค์และรถยนต์ คล้ายๆ กับขบวนนำรถนายกฯ บ้านเราเชียวนะคะ คาราวานมอเตอร์ไซค์นี้นำโดยรถใหญ่ๆ อย่างช็อปเปอร์ ตามด้วยขนาดรองลงมา แล้วก็เวสป้า (รถสุดเลิฟ) ปิดท้ายด้วยมอเตอร์ไซค์จ่ายตลาด…เรียกว่าเรียงตามลำดับราคานั่นแหละค่ะ <p style="text-justify: inter-ideograph; margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal" align="justify">            เกาะบาหลีเต็มไปด้วยวัดสไตล์ฮินดูที่สวยงามแปลกตา แค่วัดที่อยู่ทางผ่านไปที่สำคัญๆ เรายังอดหยุดแวะไม่ได้  ต้นไม้บ้านเค้าก็ใหญ่มาก การเห็นต้นไม้ขนาดใหญ่ ทรงสวย ริมถนน จนขนาดกิ่งระลงมาเกือบถึงหลังคารถ ไม่ใช่เรื่องแปลกที่บาหลีค่ะ ภาพนี้เป็นแค่วัดเล็กๆ ที่ขับผ่านนะคะ </p><p style="text-justify: inter-ideograph; margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal" align="justify"></p><p>  </p><p>            ถนนหนทางที่ไปเบซากีคล้ายๆ แถบภาคเหนือค่ะ ระยะทางจากอูบูดประมาณ 52 กม. ถนนคดโค้งและเต็มไปด้วยต้นไม้สองข้างทาง เส้นทางประมาณแพร่-น่าน แต่ไม่ถึงกับโค้งเยอะมากแบบเส้นแม่ฮ่องสอนนะคะ บรรยากาศร่มรื่น ยิ่งเมื่อคืนฝนตกด้วยแล้วเหมือนได้ฟอกปอดเลยค่ะ  </p><p></p><p>            แล้วก็มาถึงวัดเบซากีเวลาประมาณเก้าโมง เป็นนักท่องเที่ยวคนแรกที่มาถึงในวันนี้ค่ะ คำเตือนสำหรับนักท่องเที่ยวทุกคนที่มานี่คือให้ระวังเรื่องไกด์และเจ้าหน้าที่ เราเจอตั้งแต่ด่านแรกคือตอนจ่ายเงินค่าเข้า ต้องเตรียมเงินให้พอดีนะคะ 8,000 IDR เพราะเค้าจะบอกว่าไม่มีเงินทอนหลังจากเรายื่นเงินไปแล้ว หลังจากนั้นเมื่อขับผ่านเข้าไปจอดรถ ก่อนจะเดินเข้าเขตวัด ต้องแวะไปยื่นบัตรให้เจ้าหน้าที่ที่โต๊ะ Tourist Information ดูก่อน จากนั้นเค้าก็จะจัดไกด์ให้เรา</p><p style="text-justify: inter-ideograph; margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal" align="justify">            ขนาดบอกว่าไม่เอาไกด์นะคะ ยังอุตส่าห์มีคนเดินตาม เราก็บอกไปตรงๆ ว่าเราไม่ต้องการไกด์ แกถามว่ามาจากไหน พอบอกว่าไทยแลนด์ ก็เหมือนกับจะเข้าใจค่ะ แสดงว่าเจอลูกค้าแบบนี้เยอะ เพราะคนไทยเรามักจะตักเตือนกันเสมอก่อนจะเดินทางไกลไปไหน เพื่อไม่ให้ถูกเอารัดเอาเปรียบ แต่เดินตามเรามาพักหนึ่งแล้วคงจะเสียดายลูกค้ารายแรก เดี๋ยวจะฤกษ์ไม่ดีตั้งแต่หัววัน เลยพยายามต่อรองบอกว่าเค้าคิดถูกมาก ต่อไปต่อมาเราเลยยอมที่จะจ่ายแค่ 10,000 IDR หรือประมาณ 40 บาท เพราะกำลังอยากได้คนช่วยถ่ายรูปให้พอดี..ไปคนเดียวอยากมีรูปก็ต้องยอมจ่ายบ้างค่ะ..แต่ยังไงก็ไม่ยอมจ่ายแพงเด็ดขาด</p><p style="text-justify: inter-ideograph; margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal" align="justify">            ทางเดินไปตัววัดจริงๆ ไกลเหมือนกันนะคะ พ่อไกด์ตัวดีของเราเจอต่อราคาไปขนาดนั้น แกเลยหันหลังเดินกลับไปเอามอเตอร์ไซค์ขี่ไปดีกว่า เราก็ไม่ยอมน้อยหน้าค่ะ โบกรถแกที่ขี่เร็วเป็นจรวดแบบตั้งใจจะหนีเราซะก่อน ขอติดรถไปด้วยแต่จ่ายในราคาเท่าเดิม โดนส่ายหัวเล็กน้อย..แต่ก็ยอมโดยดี…ฮา</p><p style="text-justify: inter-ideograph; margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal" align="justify"></p><p style="text-justify: inter-ideograph; margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal" align="justify"></p><div> </div>

</span><p style="text-justify: inter-ideograph; margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal" align="justify">            ภาษาอังกฤษของไกด์ที่นี่ถือว่าดีมากค่ะ แสดงว่ามีการศึกษาไม่น้อย เราก็มีใจยุติธรรมอยู่บ้าง จ่ายถูกจะเอาอะไรมากนัก อาศัยแค่ให้เค้าถ่ายรูปให้บ้างเล็กน้อย แล้วก็ชวนคุยเหมือนเป็นเพื่อนกัน เรื่อยๆ ค่ะ แกก็แก่แล้ว เรามันพวกบ้าพลัง ก็เดินแบบไม่รอใคร ถ่ายๆๆๆ แล้วก็กินลมชมวิวรอไกด์เดินตามมา พอถึงบนวัดไกด์จะชวนเราให้ทำบุญ โดยถือกระทงดอกไม้มายื่นให้ พอจะเดาได้ว่าจบท้ายต้องเอาเงินใส่ให้แล้วแกก็จะแอบหยิบเข้ากระเป๋าแน่ๆ เพราะเป็นแค่ลานโล่งไม่มีตู้รับบริจาคแบบบ้านเรา…ไม่รู้จะมองโลกในแง่ร้ายไปหรือเปล่า แต่จากกิตติศัพท์ก็คาดว่าจะเป็นอย่างนั้น  เลยปฏิเสธไปอย่างงดงาม ไม่ให้เสียน้ำใจ แล้วก็รีบเดินต่อไป</p><p>            แกคงหงุดหงิดไม่น้อยค่ะ เพราะหลังจากนั้นก็เดินตามแบบไม่ค่อยใส่ใจเท่าไหร่ เราเลยไม่ค่อยกล้าให้ถ่ายรูปเยอะนัก เว้นแต่จุดสำคัญที่สวยจริงๆ แต่ต้องยอมรับนะคะ ถ้าไม่ได้ถ่ายเองอย่าหวังว่าจะให้ใครมาถ่ายรูปสวยๆ ให้เรา แค่มีรูปเราติดอยู่ในกล้องบ้างก็โชคดีแล้วค่ะ ก่อนจากกันตอนเราส่งมอบเงินให้ แกก็ทำหน้าตาน่าสงสารขอเงินเพิ่มอีก เราไม่ได้ใจไม้ไส้ระกำนะคะ เค้าอุตส่าห์เดินไปกับเราตั้งไกล แถมถ่ายรูปให้อีกต่างหาก เลยยื่นให้ไป 15,000 IDR 60 บาทไม่ได้แพงมากเกินไปหรอกค่ะ…แล้วก็จากกันด้วยดี </p><p></p><p style="text-justify: inter-ideograph; margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal" align="justify">            ขากลับสวนกับนักท่องเที่ยวจำนวนมากที่เข้ามา ถือว่าโชคดีที่ได้วิวสวยๆ แบบไม่มีนักท่องเที่ยวติดมาในกล้องค่ะ ถ้าผ่านตรงทางออกใกล้ๆ กับ Tourist Information อย่าลืมแหงนหน้ามองบนฟ้านะคะ ไม่ใช่จะให้ชื่นชมท้องฟ้าหรอกค่ะ แต่จะให้ดูแมงมุงและใยจำนวนมาก ที่เกาะโยงเต็มไปหมดจนน่าตกใจ ตัวใหญ่ๆ ทั้งนั้นเลย ยิ่งถ้าแม่กับลูกเรียงกันอยู่เป็นแถว ถ่ายขึ้นไปบนฟ้า  ก็ดูสวยไปอีกแบบค่ะ</p><p> เส้นทางที่ 3 : เบซากี-กลุงกุง-กัวลาวา-กัวกาจาห์-เลกองแดนซ์ (ต่อ)</p>