ไม่รักยังไงไหว.....!!!!!
วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2550          ณ วันนี้ น้องน้ำจิต อายุ 8 ขวบ 9 เดือน  น้องน้ำจิตโตขึ้นมาก  บางทีแม่ก็รู้สึกว่าลูกแม่จะเป็นหนุ่มแล้ว ลูกหน้าตาหล่อนะ (คิดเองคนเดียวเปล่าเนี่ย)   ไว้เป็นหนุ่มเต็มตัวจะพาไปควงซะหน่อย  แต่ก็กลัวเหมือนกันว่าดีไม่ดีเป็นหนุ่มไปแล้วอาจจะไม่กล้าควงแม่ก็ได้ (อายสาวๆ) แต่แม่จะพยายามไม่ทำตัวให้แก่เกินควงลูกออกงานละกันนะ  แต่อย่างไรก็ดี ลูกๆ ก็ยังคงเป็นเด็กๆ ในสายตาแม่   ยังทะเลาะกับน้องซึ่งอายุ 5 กับ 6 ขวบ ยังร้องไห้เมื่อโดนแม่ดุ ซ้ำร้ายยังกลัวผีต้องให้ไปยืนเฝ้าหน้าห้องน้ำอีกตะหาก   ลูกแม่มีความคิดที่ดี  ขี้สงสาร เห็นเด็กขายปากกาเดินมาขายตามโต๊ะอาหารที่ร้านอาหาร ก็มาคะยั้นคะยอให้แม่ซื้อ ด้วยเหตุผลที่ว่า เค้าอาจจะโดนพ่อบังคับมาขาย ถ้าขายไม่หมดอาจจะโดนพ่อตีก็ได้  ( ไม่รู้ดูหนังมากไปอ่ะเปล่าเนี่ย ) แม่ชอบไปลูบหัวหล่อๆ ของน้องน้ำจิตมากเลย โดยเฉพาะตอนที่หลับ อยากหอมแก้มด้วยแต่กลัวเป็นขี้เกลื้อน (ว่าไปนั่น)  เอหรือเป็นอยู่เนี่ย ต้องหายามาทาซะแล้ว  เดี๋ยวไม่หล่อแย่เลย  ส่วนการเรียนของน้องน้ำจิต ก็ปานกลาง ลูกเป็นเด็กหัวคิดดี ชอบสร้างสรรค์ ประดิษฐ์ ประดอย ออกแบบโน่นนี่ โดยเฉพาะของเล่น  แต่ความที่ลูกเป็นเด็กอิสระทางความคิด เลยอิสระด้านระเบียบไปด้วย จนเหมือนลูกขี้เกียจ  ข้าวของรกรุงรัง วัสดุที่ประดิษฐ์ทุกชิ้นกองเป็นภูเขา หลายครั้งที่แม่แอบเอาไปทิ้งเสียหลายชิ้นเพื่อลดความรกลงบ้าง          ส่วนน้องน้ำใจ อายุ 6 ขวบ 7 เดือน เป็นเด็กน่ารัก แต่เวลาหน้าบูดแล้วแย่มากเลย เพราะการเรียกอารมณ์ที่ดีกลับมาได้ค่อนข้างยาก  น้องน้ำใจแสดงความรักต่อทุกคนในครอบครัวได้ดี โดยเฉพาะการใช้คำพูดของน้องน้ำใจ ทำให้ผู้ใหญ่รู้สึกหมั่นไส้ไปหลายประโยคแล้ว วันหนึ่งยายมานอนค้างที่บ้าน และวันรุ่งขึ้นต้องกลับ 8 ริ้ว น้องน้ำใจไม่อยากให้กลับแต่ก็จนใจทำให้ยายอยู่ต่อได้ ก็บอกยายว่า ไม่เป็นไรค่ะ น้ำใจมีสร้อย(สร้อยข้อมือลูกปัดสีดำ)อยู่ที่แขนน้ำใจ  เม็ดสร้อยทุกเม็ดเหมือนเป็นครอบครัวของน้ำใจทุกคน (ประหนึ่งว่าสร้อยนี้แทนคนในครอบครัวทุกคนที่อยู่กับน้ำใจตลอดเวลา) ทั้งขำทั้งซึ้งเลยชียวหละ  น้องน้ำใจเป็นเด็กดีมีระเบียบ  น้ำใจดี  ข้าวของของน้ำใจจะเก็บในที่ที่น้ำใจเห็นสมควร และจัดอย่างเรียบร้อยเสมอ  รักสวยรักงาม การบังคับให้ใส่กางเกงเป็นไปด้วยความยากลำบาก ต้องมีการสูญเสียน้ำตากับเสมอเมื่อต้องใส่กางเกง เนื่องจากแม่เห็นว่าเป็นช่วงที่อากาศหนาว ยุงเยอะ แม่ห่วงสวัสดิภาพขาของลูก แต่ลูกไม่เห็นด้วยเอาเสียเลย  น้องน้ำใจเป็นเด็กอดทนไม่เรื่องมาก ตั้งใจทำงานที่ต้องรับผิดชอบ ตั้งใจเรียนและไม่ค่อยทำให้เหนื่อยใจเท่าไหร่นัก          ส่วนน้องเล็กสุดซน น้องน้ำเสก อายุ 5 ขวบ 4 เดือน เจ้าตัวเล็กซนมากกกกก  ค่อนข้างเอาแต่ใจตัวเองความที่เป็นน้องคนเล็ก ยายใหญ่เลี้ยงมากับมือที่แสนจะตามใจ เอาใจ ประคบประหงมอย่างดี  ทำให้เจ้าตัวเล็กเป็นเด็กเอาใจยาก  กินจุกจิก ขี้อ้อน ดุทีไรเป็นร้องไห้ทุกที  หน้าเบะ งอนตุ๊บป่อง ตุ๊บป่องเรื่อยไป  แต่ความซุกซนของเจ้าตัวเล็ก ก็นำมาซึ่งความขี้อ้อนแทรกมาเสมอ  ทำให้แม่รู้สึกใจอ่อน หลงอาการออดอ้อนของเจ้าตัวเล็กเรื่อยเลย  ลูกชอบเข้ามานัวเนีย หอมแก้มบางหละ กอดบ้างหละ บางทีก็มาอ้อน รักแม่จังเลย แขนแม่หอมจัง  แขนแม่นิ่มน่ากอด  น้ำเสกชอบหอมแม่นะ  โอ๊ยจิปาถะที่จะสรรหามาชมให้ชื่นใจ น้องน้ำเสกเป็นน้องคนเล็กที่ทำตัวได้เหมาะสมแบบฉบับน้องคนเล็กมา ตามตำราเป๊ะเลย เอาเถอะ 3 คนก็ 3 บุคลิก สร้างสีสันต์ให้บ้านดีจ่ะ................