วันนี้ตื่นแต่เช้า แอบโดดงานครึ่งวัน ตั้งใจว่าจะไปต่อใบขับขี่ซะหน่อย เพราะมันหมดอายุมาเกือบ 2 เดือนแล้ว ดีนะที่รู้ตัวทัน ก่อนจะโดนคุณตำรวจจราจรซิวซะก่อน!
แต่ไม่ถึง 10 โมง ก็เสร็จเรียบร้อย และด้วยเป็นคนขยัน ไม่เค้ย ไม่เคย...จะเถลไถล เลยรีบบึ่งกลับมาทำงานต่อ ทำให้ได้ทันรับฟังข่าวร้ายจากพี่ร่วมงานว่า "โดนอีกแล้ว" เป็นที่เข้าใจกันของพวกเราว่า ต้องมีใครเป็นไข้โป้งแน่ ๆ และก็เป็นเช่นนั้นจริง ๆ เหตุการณ์รายวันที่ดูเหมือนเรื่องปกติที่ไม่ปกติของคนที่นี่ รายนี้เป็นชาวบ้านในเขตสถานีอนามัยรับผิดชอบของ สสอ.หนองจิก
มาทราบรายละเอียดภายหลังว่า ขณะขับมอเตอร์ไซด์กลับจากทำงาน 3 คน พ่อ แม่ ลูก ซึ่งเป็นเส้นทางที่ใช้อยู่เป็นประจำ ก็โดนคนร้ายยิงจนแม่เสียชีวิตในที่เกิดเหตุ ภาพที่ทำให้ผู้พบเห็นสลดใจ คือ ลูกนั่งร้องไห้กอดร่างที่ไร้วิญญาณของผู้เป็นแม่ และพ่อเสียชีวิตที่โรงพยาบาล แต่ขณะนำส่งโรงพยาบาลนั้น ตลอดทาง พ่อพยายามใช้ลมหายใจสุดท้าย พูดกับคนรอบข้าง เพื่อฝากดูแลลูกของเค้า
ได้ฟังเรื่องนี้แล้ว ทำให้ผู้เขียนคิดต่อไปว่า อนาคตของเด็กคนนี้จะเป็นอย่างไร เมื่อขาดทั้งพ่อ ทั้งแม่ และต้องมีอีกซักกี่คน ที่ต้องกลายเป็นเด็กกำพร้าเช่นนี้
เมื่อไหร่เหตุการณ์ความไม่สงบใน 3 จังหวัดชายแดนภาคใต้ จะสิ้นสุดลงซะที...คำถามที่ไม่มีคำตอบ
เมื่อไหร่ จะขบสักทีเรื่องอย่างนี้
เมื่อไหร่ผู้หรับผู้ใหญ่จะจัดการอย่างจริงจัง
ผู้คนล้มตายรายวัน ที่ออกข่าวก็มาก ที่ไม่ออกข่าวก็เยอะ
เมื่อไหร่รัฐบาลจะจัดการเรื่องนี้อย่างจริงจังสักทีครับ
ผมก็ได้แต่ขอบารมีแห่งบูรพระกษัตริย์ไทย พระสยามเทวาธิราชคุ้มครองให้ประเทศชาติเรา พ้นภัยสักที
คนที่ยืนหยัดอยู่ต่อ ผมชื่นชมในความกล้าหาญและเห็นใจนะครับ
แต่ถ้าเห็นว่าไม่ไหวแล้ว และชีวิตอยู่ในอันตราย จะย้ายหนีออกมา ผมก็เห็นใจอีกเหมือนกัน
เมื่อคนที่นั่นตายหมดแล้ว ที่เหลือก็เป็นผู้ก่อการร้าย จับได้เลย
ปัญหาก็คือ เราไม่สามารถแยกน้ำเสียออกจากน้ำดีได้ แม้น้ำเสียมีน้อยมากแต่เมื่อแยกไม่ได้ ทำให้ตกอยู่ในวังวน น้ำดีๆก็มัวหมองไปด้วย โดยเฉพาะบางคนที่มองคนส่วนใหญ่เป็นแนวร่วม เลยทำให้ความตึงเครียดยิ่งมีมากขึ้น
ขอเป็นกำลังใจและจงสู้ต่อไป
เป็นเรื่องที่น่าเห็นใจเอามากฯเลยครับ ต้องขออวยพรให้สิ่งศักดิ์สิทธิ์ทั้งหลายจงคุ้มครองให้ผู้ปฏิบัติงานและประชาชนผู้บริสุทธิ์ใจ อยากจะเรียนถามคุณเก็ตว่าประชาชนในชุมชนที่เกิดเหตุเขาคิดอย่างไรต่อเรื่องที่เกิดขึ้นครับ