เรื่องที่อยากเขียนนั้นคือ...เรื่องที่อยากปฏิบัติ...เรื่องที่อยากปฏิบัติ..คือ เรื่องที่ครอบครัวครูอ้อยจะไปปลูกต้นไม้ที่ส่วนป่าครูบาสุทธินันท์
เมื่อสองวันที่ผ่านมา น้องหน่อย (ดอกแก้ว) ได้โทรศัพท์มาหาครูอ้อยในตอนเช้า เชิญชวนไปสวนป่าครูบาสุทธินันท์ มหาชีวาลัยอีสาน บุรีรัมย์ ในปลายเดือนกรกฏาคม ที่จะถึงนี้
เพื่อจุดประสงค์หลายๆอย่าง ไม่อยากจะบอกเลยว่า...เป็นวันสำคัญวันหนึ่งของครูอ้อยเช่นกัน...อุบอิบ...ไม่บอกหรอกว่าเป็นวันอะไร
แต่นั่น...มันไม่สำคัญเท่า...ครอบครัวของครูอ้อยไปแน่ๆ
โดยคิดแผนไว้ 1 แผนแล้วคือ...เดินทางทางรถไฟ ถึงก็ช่างไม่ถึงก็ช่าง แล้วก็ลงจากรถไฟ แล้วก็โบกรถแถวๆนั้นเข้าบ้านครูบาฯ ...
แค่คิดก็สนุกแล้ว สะพายเป้คนละ 1 ใบสุดจะเท่ห์ ในแผนนี้ ประกอบด้วยกิจกรรมอย่างคร่าวๆคือ ปลูกต้นไม้ กับพิธีหมั้นคุณขจิต เอ๊ย! ไม่ใช่ งานเลี้ยงส่งคุณขจิตเดินทางไปศึกษาต่อที่อเมริกา
ส่วนแผน 2 คือ ติดต่อกับเสือใต้ที่จะเดินทางสมทบ..และจะขึ้นรถไฟไปด้วยกัน ฮุยเลฮุยไปด้วยกัน ..
ท่าทางจะสนุก ส่วนรายละเอียด..เหมือนๆกัน
โอย! ง่วงนอนแล้ว...แต่อยากจะเขียนอีก ช่วยด้วย...ตาจะปิดแล้ว...ช่วยด้วย
นอนก่อนเถอะค่ะ
เดี๋ยวตื่นมาก็จะเจอความสดชื่นรออยู่
มีความสุขกับการนอนนะคะ
ขอเป็นคนช่วยอ่านแล้วกันนะครับครูอ้อย
ขอบคุณครับ
พักผ่อนให้เพียงพอ...
แล้วชีวิตจะสดใสครับครู
อรุณสวัสดิ์ค่ะน้องอึ่งอ๊อบ....Miss somporn poungpratoom
ตื่นสายกว่าทุกวัน....เพราะวันนี้เป็น...วันเสาร์...และหยุดอยู่กับบ้าน...เฮ....
สวัสดีค่ะคุณน้องชาย...แผ่นดิน
คุณน้องชาย...จะอ่านไหวไหมนี่...ยังไงก็กล่าวคำว่า...ขอบคุณก่อนนะคะ
สวัสดีค่ะคุณน้อง..bunpot
ขอบคุณค่ะ
พายุที่ บ้านเชียงรายด้วยค่ะ เย็นลง จน เริ่มหนาวๆ แล้ว
ต้องขอบคุณพายุนะคะ….ที่นำคุณหมอหน่อยมาหาครูอ้อย….คิดถึงจังค่ะ..หากหนาวก็รักษาสุขภาพด้วยค่ะ….อยากหนาวจังค่ะ