วันอาทิตย์ที่ 22 เมษายน 2550 (เช้า)
วันนี้เรามาถึงพื้นที่ให้บริการ ก่อน 9 โมงเล็กน้อย ไม่ค่อยมีผู้ใช้บริการเลย เพราะวันนี้ไม่มีแพทย์ตรวจโรคผิวหนัง กลับไปเมื่อวานนี้ ไปห้องไหนก็ค่อนข้างเงียบเหงาครับ
แต่กับ beeman ไม่เงียบเหงาเลย เพราะมีผู้มารอใช้บริการแต่เช้า ทราบจากท่านสอ.ว่าจะให้ลูกสาวมาเรียนเรื่อง blog กับผม เราก็นัดกันจะไปดูห้อง computor ของโรงเรียนก่อน ติดต่อทางท่านผอ.โรงเรียนบ้านศิลา ก็ต้องรอครูอีกคนหนึ่งที่ควบคุมคอมพิวเตอร์
ครั้นไปถาม อ.แก๊ส คณะศึกษาศาสตร์ที่คุมห้อง computor เมื่อวาน ก็บอกว่า net โรงเรียนใช้ไม่ได้ แถมเครื่องมีไวรัสเพียบเลย... beeman ยังไม่รู้จะทำอย่างไรดี
พบ อ.สน จะขอไปที่อบต.ด้วย แต่ยังไม่พบท่านนายกอบต.เลย ฝากให้คุณวิภาติดต่อให้ ทางผอ.บอกว่า บ้านท่านนายก อยู่ห่างไปแค่ 200 เมตร จะให้ไปตามให้ไหม ผมวานท่านผอ.บอกช่วยติดต่อว่าจะไปใช้เครื่องคอมฯ ที่อบต. หลังทานข้าวเที่ยงแล้วกัน (ทราบภายหลังว่า OK)
เมื่อทราบว่า เครื่องมือไม่พร้อม ผมก็ใช้วิธีสอนปากเปล่าครับ คือ คุยกับอาจารย์สนว่า บล็อกนั้นเป็นอย่างไร พอดี อ.สน มีการเขียนบันทึกทุกวัน แต่เป็นบันทึกที่จดรายรับ-รายจ่าย ค่าใช้จ่ายด้วย ผมเลยขอให้อ.สนไปเขียนร่างบันทึก พร้อมทั้งใส่ Keyword ต่างๆ ที่จำเป็นต้องใช้ในการสมัครสมาชิก และลงบันทึกใน GotoKnow
พออ.สนกลับไปที่ห้องสังคมศาสตร์ ผมก็ไปตามหา ท่านหัวหน้าสอ.สนเปลือย ท่านอยู่ที่ห้องคอมพิวเตอร์ และลูกสาวกำลังเรียน Photoshop อยู่ และยังมีหลานเรียนอยู่ด้วย ผมก็ให้เวลาเรียนรู้สักพัก แล้วก็ขอให้พามาเรียนเรื่อง blog ตอน ๑๐ โมง
ครั้งแรกนึกว่ามีแค่ลูกสาวท่านหัวหน้าสอ.คนเดียว ชื่อว่า "แฟนต้า" แต่ยังมีลูกของพี่อีก ๑ คน ชื่อ "เฟิร์น" และยังมีน้องของเฟิร์น อีกคนหนึ่ง ชื่อ "แป้ง" (นางเอกบางรักซอย 9)
เอาละทีนี้จะทำอย่างไร ต้องสอนเรื่อง blog โดยไม่มีเครื่องมืออะไรเลย กับ เด็ก ๓ คน ที่ไม่เคยมีความรู้เรื่อง blog เป็นคุณ จะทำอย่างไรครับ... (เดี๋ยวมาเขียนต่อ ให้มีคนอ่านสัก ๑๐ ครั้งก่อน)
(กลับมาเขียนต่อแล้วครับ ตอนเข้ามาเป็นครั้งที่ 11 แล้ว แต่ ๔ ครั้งน่ะ เป็นฝีมือผมเองครับคุณสาทิตย์....)
ลำพังเด็กคนเดียวก็ลำบากอยู่แล้ว นี่สอนเด็กตั้งสามคนโดยไม่มีเครื่องมือ พอดีโชคดีที่เด็ก 3 คน มี Notebook มาคนละเครื่อง (ต้องขอขอบคุณท่านผู้ปกครอง...แต่ถึงไม่มีผมก็สอนได้ แต่ใช้เวลามากขึ้นหน่อยเท่านั้น)
ผมให้เด็ก 3 คน เอา Notebook มาวางที่ระเบียง และก็ใช้วิธีสัมภาษณ์ทีละคน คนแรก คือ "แฟนต้า" ลูกสาว หัวหน้าสอ.จินดา ครับ เรียนอยู่ ม.2 จะขึ้นม.3 ที่โรงเรียนจุฬาภรณราชวิทยาลัย จังหวัดพิษณุโลก ผมสัมภาษณ์ ว่า "มีความภาคภูมิใจในพ่อแม่ไหม"
เธอบอกว่าภูมิใจคุณพ่อ ผมก็ถามต่อว่า "เรื่องอะไร" เธอก็บอกว่า เรื่องที่คุณพ่อหาความแปลกใหม่มาให้เสมอ เกี่ยวกับโปรแกรม คอมพิวเตอร์ ให้เธอเล่าพอเป็นกระสาย แล้วก็บอกให้เขียนบันทึกเลย (สังเกตว่าผมยังไม่คุยเรื่องบล็อกกับเธอเลย)
 |
| หัวหน้าสอ.สงเปลือย นายจินดา แก้วทอง และ ลูกสาว "แฟนต้า" |
คนที่หนึ่งผ่านไป คนที่สองชื่อ "เฟิร์น" อยู่โรงเรียนจุฬาภรณเหมือนกัน ม.๑ ขึ้น ม.๒ ผมถามเรื่องความภาคภูมิใจในพ่อแม่ ก็ตอบได้ไม่ชัด เลยถามว่าไปเรียนที่ โรงเรียนนี้ดีไหม คำตอบก็คือดี ผมก็ลองสอบถามให้เล่าถึง แรงจูงใจที่ทำให้ไปเรียนที่โรงเรียนนี้ ผลคือมาจากพี่สาว คือ พี่แฟนต้านั่นเอง ดังนั้น ผมก็ลองให้เขียนเรื่องตั้งแต่ ไปสอบเข้าจนกระทั่งไปเรียน
คนที่สองผ่านไป คนที่สามนี่ท่าทางคุยเก่ง แล้วท่านหัวหน้าสอ. ก็บอกว่าพิมพ์เก่งด้วย อยู่ป.5 พิมพ์สัมผัสได้ คนนี้ชื่อน้องแป้งครับ รู้สึกว่าชื่อตัวกับตัวจริงจะตรงกันข้ามสักหน่อย... ลองสอบถามดู บอกว่าชอบเพื่อนๆ อยากเขียนเรื่องเพือน แต่พอถามว่า ถ้าให้เลือกเขียนเรื่องเพื่อน กับเขียนถ่ายทอดประสบการณ์ "การเรียนพิมพ์ดีดกับคอมพิวเตอร์" กับ "เรื่องของเพื่อน" จะเขียนเรื่องไหนก่อน เธอบอกว่าเรื่องแรกดีกว่า.. ตกลงผมให้เขียน 2 เรื่องเลยครับ เรียงตามลำดับ
 |
| ภาพของใบเฟิร์น คุณพ่อ และน้องแป้ง |
จากนั้นพูดให้กำลังใจ ให้ทุกคนเริ่มเขียนบันทึก โดยใช้ word (ตรงนี้ พื้นฐานเรื่องคอมพิวเตอร์ก็สำคัญนะครับ หากใช้ word ไม่เป็น สงสัยจะต้องสอนให้เขียนบันทึก ในสมุดไดอารี่เป็นแน่เลย)
 |
| ภาพของน้อง 3 คน กำลังขะมักเขเม้น ในการพิมพ์บันทึก ลง Notebook ส่วนตัว |
ผมใช้เวลาคุยกับเด็ก 3 คน ครึ่งชั่วโมงครับ เพื่อจุดประกาย การหาเรื่องมาเขียนบันทึก ตรงนี้ผมสังเกตครับว่าถ้าเริ่มต้นด้วยการสอนเรื่อง blog และสมัครสมาชิก จะทำให้หมดเวลาไปกับส่วนนี้ และมักจะทำให้เขียนได้ 1 บันทึก หรือเขียนบันทึกไม่ได้เลยไม่รู้จะเอาเรืองอะไรไปเขียน แต่ถ้าสอนให้เขียนบันทึกก่อน ผลที่ออกมาจะดีกว่ากันมากเลย
10.30 น. เด็กเริ่มเขียนบันทึก พอ 11 โมงครึ่ง เด็กทุกคนก็เขียนเสร็จ (ใช้เวลาประมาณ 1 ชั่วโมง) ผมอ่านของ แฟนต้าก่อน บอกว่า ลงได้ทั้งใน GotoKnow และ Learners เลย แต่ผมขอเอาไปเล่าต่อตอนหน้านะครับ ช่วงที่เอาบันทึกไปลง คนนี้ผมแก้เพียงเล็กน้อย
คนที่สอง น้องเฟิร์น เขียนถ่ายทอดได้ดี แต่ภาษาไทย และการใช้คำต้องมีแก้อยู่หลายที่ แต่ก็สำนวนดี ลงได้ทั้งใน GotoKnow และ Learners
ส่วนน้อง "แป้ง" นี่ เขียนบันทึกดี จินตนาการสูง แต่ว่า ภาษาที่ใช้ ยังเป็นวัยรุ่นน้อยๆ และยังเขียนคำผิดอยู่ คิดว่า ลง Learners ท่าทางจะดีครับ
เมื่อผมอ่านบันทึกหมดทุกคนแล้วก็เป็นเวลาเที่ยง จึงไปทานข้าว วันนี้ อาหารก็น่าทานอีกเช่นเคย ได้ถ่ายรูปอาหาร และคุยกับแม่ครัว ซึ่งเป็นแม่ครัวของสถานธรรมด้วย ส่วนเรื่องเล่าของแม่ครัวคนนี้ คงต้องรอให้คุณวิภาเล่าแล้วละครับ
เรื่องการลงบันทึกจะเป็นอย่างไร และครูโรงเรียนบ้านศิลาจะมีบันทึกหรือไม่ติดตามต่อในบันทึกถัดไปนะครับ
 |
10 แล้วนะครับอาจารย์