ความรู้สึกตัวคือการรับรู้ “สิ่งที่เป็นอยู่จริง” โดยไม่มีการบิดเบือน

        สิ่งที่ผมนำมาถ่ายทอดไว้ในบันทึกของวันนี้ เป็นคำพูดที่ท่าน กฤษณมูรติ พูดไว้ที่เมืองมัทราส ประเทศอินเดีย เมื่อว้นที่ 30 พฤศจิกายน พ.ศ.2490 ถึงเวลาจะผ่านไปถึงหกสิบปี แต่สิ่งที่ท่านพูดไว้นี้ ก็ยังแฝงไปด้วยคุณค่า ลองค่อยๆ ทำความเข้าใจไปอย่างช้าๆ ดูนะครับ... 

        ความพยายามหมายถึงการดิ้นรนขวนขวายเพื่อที่จะเปลี่ยนแปลง “สิ่งที่เป็นอยู่นี้” ให้เป็นสิ่งที่ยังไม่เป็น หรือให้เป็นสิ่งที่คิดว่าควรจะเป็น เรามักจะหลบหลีกจาก “สิ่งที่เป็นอยู่นี้” โดยพยายามไปเปลี่ยนแปลงหรือดัดแปลงมัน

        เมื่อใดก็ตามที่เราขาดการตระหนักรู้อย่างแจ่มแจ้งต่อ “สภาพที่เป็นอยู่นี้” ความพยายามหมายมุ่งที่จะเปลี่ยนแปลงก็จะเกิดขึ้น ความพยายามไม่ใช่การตระหนักรู้ การตระหนักรู้จะเปิดให้เห็นสาระสำคัญของ “สิ่งที่เป็นอยู่จริง” และการยอมรับอย่างสิ้นเชิงต่อสาระจริงแท้นั้นจะนำมาซึ่งอิสรภาพ        

        ดังนั้นความรู้สึกตัวจึงไร้แรงพยายาม ความรู้สึกตัวคือการรับรู้ “สิ่งที่เป็นอยู่จริง” โดยไม่มีการบิดเบือน การบิดเบือนจะเกิดขึ้นก็ต่อเมื่อมีการใช้ความพยายาม(จากหนังสือ “เผชิญความจริง” หน้า 43 จัดพิมพ์โดยมูลนิธิอันวีกษณา)