เคยไหมคะที่คิดจะทำอะไรแล้ว..ก็เอาไว้ก่อน..เดี๋ยวค่อยทำ...อีกตั้งนานกว่าจะถึงกำหนดส่ง อีกตั้งนานกว่าจะถึงวันสอบ...ฯลฯ อีกหลายเหตุผลที่เราหามาอ้างเพื่อที่จะ “ผลัด” ไปเรื่อยๆ จนจวนตัว ไม่มีเวลา เครียดเมื่อต้องส่งงาน เมื่อถึงวันสอบ หรือโอกาสดี ๆ ก็หลุดลอยไปซะแล้ว หรือใครที่ชอบคิด ชอบวางแผนแต่ยังไม่ได้เริ่มทำ..โปรเจคมีเต็มไปหมด..แต่สุดท้ายก็ยังไม่ได้เริ่มลงมือทำสักที..
พุทธภาษิต กล่าวไว้ว่า
“อโมฆ˚ ทิวส˚ กยิรา อป̣เปน พหุเกน วา”
แปลว่า ไม่ควรปล่อยวันเวลาให้ล่วงไปเปล่า ไม่ว่ามากหรือน้อย ก็ควรให้ได้อะไรบ้าง
ถ้าคิดจะทำสิ่งใดที่ท่านพอจะทำได้ และเห็นว่าดีมีประโยชน์แก่ตัวท่าน จงรีบทำเสียตั้งแต่เดี๋ยวนี้ มัวแต่รอเมื่อนั้น เมื่อนี้ เดี๋ยวก็จะไม่มีเวลาลงมือทำ
(คัดลอกมาจากหนังสือ “ธรรมะสู้ชีวิต” ของ อาจารย์เสถียรพงษ์ วรรณปก)
วันนี้ตั้งใจจะเขียน blog ของตัวเองตั้งแต่เช้า แต่ยังไงก็ไม่รู้...เพิ่งได้เริ่มเขียนเวลาก็ผ่านไปห้าโมงกว่า ๆ แล้ว ..หึ..หึ..สงสัยก็เพราะมัวผลัดวันประกันพรุ่งนี่เอง...
ลืมตาตื่นเช้าขึ้นมา...อย่าลืมนะคะ...ท่องไว้เลยค่ะ...."รีบทำตั้งแต่วันนี้ โอกาสดี ๆ จะได้ไม่หลุดลอยไป"…
ผมก็เป็นอีกหนึ่งคนเลยหล่ะครับ ที่ชอบผลัดวันประกันพรุ่งเช่นกัน บางครั้งบางโอกาศที่ควรจะได้ทำ กลับไม่ได้ทำซะอย่างนั้นหน่ะครับ
ขอบคุณสำหร้บบทความนี้ที่ช่วยเตือนสติตอนนี้พี่เริ่มอ่านหน้งสือเตรียมสอบแล้ว
แบบว่า..ก็เป็นเหมือนกันค่ะ คิดแล้วก็ไม่ยอมทำซะที รู้สึกแย่เหมือนกันนะคะ ตอนนี้ก็พยายามจะทำตัวให้ดีขึ้นอยู่ค่ะ..คิดแล้วรีบทำอย่ารอช้า....เพราะเวลาเดินไปข้างหน้าตลอดเวลา เราก็เดินตามให้ทันกับเวลาเช่นกัน...
ผ่านมา..แล้วก็ผ่านไป