“วันนี้เป็นวันพ่อ เดมทำที่คั่นหนังสือให้พ่อ เป็นดอกพุทธรักษาสวย แต่เดมระบายสีเสียเลอะเลย” เป็นถ้อยแถลงพร้อม ๆ กับยื่นให้ผมรับไว้

     “ขอบใจมาก ขอให้เป็นเด็กดี และตั้งใจเรียน พ่อก็ซื้อกระดานบันทึกประจำวัน จากกรุงเทพฯ มาให้ด้วย ปีใหม่นี้ ก็ให้เขียนในแต่ละวันว่าทำอะไรบ้าง สั้น ๆ” พร้อมยื่นให้น้องเดมรับไว้

     “ฮู้ แผ่นใหญ่จังเลย สีสวยด้วย ขอบคุณค่ะ”

     “พ่อจะคอยอ่านดูทุกวัน พอครบ 1 เดือน จะให้รางวัลครั้งหนึ่ง ถ้าอยากได้อะไรแล้วคิดว่าพ่อต้องให้ได้แน่ ๆ ให้เขียนไว้ที่มุมนี้นะ” ผมชี้ไปที่บริเวณมุมบนด้านขวามือ ก่อนที่จะได้สอบถาม-อธิบายวิธีการใช้กันอีกพักใหญ่ แล้วน้องเดมก็เอาไปหาที่ติด ตกลงได้บริเวณใกล้ ๆ กับมุมส่วนตัวเขา บริเวณนั้นจะเต็มไปด้วยสารพัดที่เขาจะตกแต่ง เป็นมุมบ้านที่เขาใช้ทำการบ้าน อ่านหนังสือ ในแต่ละวัน

     ที่คั่นหนังสือดอกพุทธรักษา ที่โรงเรียนเรวดีพัทลุงจัดทำให้คงเป็น Template เดียวกันหมด และน่าจะเหมือนกันทั้งห้อง ในส่วนของการนำมาประดิษฐ์ และระบายสี อันนี้คงตามจินตนาการของน้องเดมเอง (ตามรูปที่ 1)

     กระดานบันทึกประจำวัน (ตามรูป 2) เป็นกระดาษลงบันทึกการนัดหมาย ปกติผมใช้เป็นเล่ม พกพาได้ เสร็จจากงานมหกรรมการจัดการความรู้แห่งชาติ ครั้งที่ 2 แล้ว ผมแวะไปซื้อที่ เซียร์รังสัต ก็ได้ซื้อไว้เป็นของปีหน้า ผมเหลือบไปเห็นเข้า วางอยู่ใกล้ ๆ กัน ก็ได้ไอเดียว่าขนาดเด็ก ป.2 ถ้าเราจะหัดให้เขาบันทึกเล็ก ๆ ก่อน เช่น ทำการบ้าน, ไปเที่ยวน้ำตก, ปู่มาเยี่ยม, ไปเยี่ยมปู่ อะไรทำนองนี้ก็น่าจะพอ เลยตัดเปลงจากกระดาษลงบันทึกการนัดหมายไปก่อน แล้วค่อย ๆ พัฒนาไป เรียนรู้ไปเองเมื่อเขาโตขึ้น ที่สำคัญเวลาเขาเขียนคงต้องให้รางวัลกันหน่อย แต่การให้รางวัลก็เป็นอุบายอีกเหมือนกัน คือ “ถ้าอยากได้อะไรแล้วคิดว่าพ่อต้องให้ได้แน่ ๆ ให้เขียนไว้”

     มูลเหตุอีกอย่างหนึ่งที่ผมเลือกกระดาษลงบันทึกการนัดหมาย มาเป็นกระดานบันทึกประจำวันของน้องเดมนั้น ก็เพราะในสมุดบันทึกการนัดหมายของผมนั้น เขาชอบที่จะมาเปิดดู แล้วบ่นว่าอ่านไม่ออก แต่ก่อน ๆ นั้น ไม่ได้ไอเดีย จนได้ไปเห็นเขาวางขายถึงได้ไอเดียขึ้นมาครับ

บันทึกเมื่อ 5 ธ.ค.2548