ต่อเนื่องจาก "เพื่อนรัก"

          จากบันทึกวันที่  12  เมษายน  ที่สาวบันทึกเรื่อง  เพื่อนรัก  นั้น สาวเขียนบันทึกว่า  วันนี้เราไปเที่ยวชายทะเล หาดปากน้ำหลังสวน  ปูเสื่อนั่งรับประทานอาหารด้วยกัน  พูดคุยสารทุกข์ สุข ดิบ แก่กัน ในขณะที่เรานั่งคุยและรับประทานอาหารร่วมกันนั้น เราสังเกตรอบๆตัวเรา จะเห็นว่า มีกลุ่มคนนั่งกันเป็นกลุ่มๆ  ในกลุ่มนั้นๆจะประกอบไปด้วย  คนแก่ คนหนุ่ม  คนสาว และเด็กๆ สาวคาดเดาเอาเองว่าน่าจะป็น  ย่าหรือยาย  พ่อ-แม่  ลูกๆแล้วอาจจะพ่วงเพื่อนๆของลูกหรือหลานๆเข้าไปด้วย  ทุกคนหน้าตาอิ่มเอิบด้วยความสุข  หัวเราะต่อกระซิกกันอย่างมีความหมาย    
             หลังจากนั้นวันที่  14  ซึ่งเป็นวันครอบครัว ช่วงเวลาประมาณบ่าย  2-3  โมงมีข่าวด่วนออกมาว่า  บริเวณน้ำตกสายรุ้ง  จ.ตรัง  มีน้ำบ่าทะลัก  คร่าชีวิตผู้ที่ไปเที่ยวจนกระทั้งวันที่สาวกำลังบันทึกอยู่นี้  37  ศพ  และมีอยู่ครอบครัวหนึ่งที่มีผู้เสียชีวิตถึง  7  ศพ  จากการติดตามข่าสารจะเห็นว่าผู้ที่ไปเที่ยวน้ำตกครั้งนี้ส่วนใหญ่จะไปกันเป็นครอบครัวแล้วมีลักษณะอย่างเดียวกับที่สาวบันทึกในเพื่อนรักของวันที่  12 เม.ย  ที่ว่า  ในกลุ่มนั้นๆจะประกอบไปด้วย  คนแก่ คนหนุ่ม  คนสาว และเด็กๆ สาวคาดเดาเอาเองว่าน่าจะป็น  ย่าหรือยาย  พ่อ-แม่  ลูกๆแล้วอาจจะพ่วงเพื่อนๆของลูกหรือหลานๆเข้าไปด้วย  ทุกคนหน้าตาอิ่มเอิบด้วยความสุข  หัวเราะต่อกระซิกกันอย่างมีความหมาย    
             แล้วที่ว่าทุกคนหน้าตาอิ่มเอิบ  หัวเราะต่อกระซิกกันอย่างมีความหมาย  ผลสุดท้ายที่น้ำตกสายรุ้งนั้นเป็นอย่างไร?
              บทเรียนที่พบคือ  อะไรๆไม่มีสูตรตายตัวซักอย่าง  ต้องค่อยๆเรียนรู้  ปรับตัว  ปรับกระบวนการ  อะไรที่เป็นสิ่งดีงาม  ถูกต้องและสร้างสุข  เราคงต้องพยามยามช่วยกันสร้างโดยอยู่บนพื้นฐานของความระมัดระวัง  คุณธรรม  ศีลธรรมและจริยธรรม  นะคะ