บัลลังก์ยึดได้ก็จริง แต่จิตใจคน ไม่อาจยึดครองได้
ซอดองโย ตอน โค่นบัลลังก์บูยอซุน
ตอนนี้กล่าวถึง ตอนที่อาชาง (ตัวเอกของเรื่อง ต่อมาได้ครองราชย์ เปลี่ยนชื่อ เป็น พระเจ้ามู) ยกทัพเข้าวังหลวง พระสนมและแฮโดชูตัดสินใจให้ความช่วยเหลือองค์หญิงบูยอวูยง เพื่อจะได้ดำรงสกุล จองต่อไป ชนชั้นสูงต่างพากันสวามิภักดิ์ต่ออาชาง ด้วยเหตุนี้ในวังหลวงจึงไม่มีการนองเลือด ทำให้สามารถโค่นบังลังก์ของบูยอซุน ต่อมาบูยอซุนและฮึกจีเพียงถูก ควบคุมตัวออกจากวังหลวงเพื่อรอการตัดสินลงโทษจากชาวเมือง ระหว่างที่อยู่ในที่คุมขัง บูยอซุน ได้กล่าวเป็นข้อความที่น่าคิดดังนี้ :
เจ้าชายอะจาเป็นรัชทายาท คิดว่า เมื่อครองราชย์แล้ว จะทำอะไร
ตัวเรา คิดแต่ว่าทำอย่างไร จะได้ครองราชย์
เจ้าชายอะจา ปูทาง วางรากฐาน การปกครองไว้ เพื่อการครองราชย์
ตัวเราเป็น เชื้อพระวงศ์ คิดแต่ว่า เมื่อครองราชย์แล้ว ทำอย่างไร ที่จะรักษาอำนาจไว้
เจ้าชายอะจา สามารถครองจิตใจของประชาชน
ตัวเรา ยึดบัลลังก์ ได้ก็จริง แต่ไม่สามารถยึดครองจิตใจประชาชนได้
จากคำกล่าวนี้ ทำให้ได้สาระจากการเป็นผู้นำ ที่น่าสนใจว่า
การอยู่ในตำแหน่งหน้าที่เดียวกัน
แต่คนหนึ่งมีการวางแผนงานสำหรับอนาคต เพื่อส่วนรวม
ในขณะที่อีกคน คิดถึงการที่จะรักษาไว้ ซึ่งตำแหน่งและอำนาจของตนเองเท่านั้น
ก็จะมีผลลัพธ์ที่แตกต่างกัน
ขอบคุณค่ะ ตั้งใจที่จะเป็นอาจารย์ที่เน้นทำประโยชน์ให้กับนักศึกษา คิดว่าผู้บริหารที่เขาครองจิตใจของประชาชน เพราะเขามุ่งเน้นทำประโยชน์ให้กับประชาชน
ในเรื่อง ซอดองโย
ก่อนที่ตัวเอก (อาชาง, พระเจ้ามู) จะได้เป็น พระราชา คนที่ให้การสนับสนุนหลายนั้น ได้ถามกันว่า ทำไมพวกเค้าต้องให้การสนับสนุน หลายคนลงความเห็นว่า อาชาง จะเป็นพระราชาที่ดีได้ เนื่องจาก เค้ามองประโยชน์ของประชาชน เป็นหลัก เช่น พยายามเลิกทาส แบ่งที่ทำกินแก่ประชาชน (ทำให้ขุนนาง เสียผลประโยชน์ ก็มีการต่อต้านบ้าง) คิดเรื่อง ทำอย่างไรประชาชน จะอยู่ดีกินดี เหมือนกับผมเคยได้ยินเกี่ยวกับวิสัยทัศน์ของประเทศเพื่อนบ้านเรา คือ ทำให้ประชาชนกินอิ่ม นอนหลับสบาย ครับ
this is a real story?
ตามมาครับ