ผู้ใหญ่เรามักคาดหวัง อยากให้ลูก ๆ หลาน ๆ ญาติพี่น้องที่เด็กเยาวชน เติบโตเป็นโน้นเป็นนี่

                ผมเคยพบกับเด็ก ๆ ตอนนั้นเด็กกลุ่มนั้นยังไม่ดั่ง ยังไม่เป็นผู้ใหญ่ โดยพวกเขาพากันมาหา  เพื่อขอทุนสนับสนุนกีฬาช่วงปิดเทอม

                ได้สอบถามเด็ก ๆ ว่า  โครงการฯ ที่ผมดูพ่อแม่ผู้ปกครองหนูรู้หรือยัง  เขาตอบว่า ยัง แล้วผู้ใหญ่ ผู้นำรู้และสนับสนุนหรือไม่ เขาบอกว่า  ไม่มีเงิน  จึงทำให้เขาต้องออกมาหาเงินนอกชุมชน เพื่อจัดกิจกรรม

                ผมได้ถามว่า จัดกิจกรรมกีฬาตามโครงการจะมีผู้มาร่วมเป็นเด็กไม่น้อยกว่า 400 คน เพราะเป็นการจัดระดับตำบล  พวกเธอว่า จะมีร้านขายของ จำนวนกี่ร้าน ๆ เหล่านี้ จะสนับสนุนทุนให้พวกเธอเล็ก ๆ น้อยได้หรือไม่   เด็ก ๆ บอกว่า คิดไม่ออก และยังไม่แน่ใจ

                 เลยถือโอกาสแนะนำเด็ก เยาวชน ที่ยังคิดไม่ออก ให้คิดออกว่า  ทุกกิจกรรม ทุกโครงการ  จะหวังเพียงสักแต่ว่าจัดให้เสร็จ ๆ ไป  พวกเธอจะไม่ได้เรียนรู้อะไร วันนั้น จึงมอบสติกเกอร์ที่จัดเตรียมไว้ ที่กองทุนนวกรรมนฤมิตร ( ให้เงินมา ) มีข้อความ  " ฅนดีใครสร้าง " เด็ก ๆ รับไปจำหน่ายระดมทุนจัดกีฬาฯ ได้อย่างสบาย

                ตอนนี้เด็ก ๆ กลุ่มนี้เป็นผู้ใหญ่กันหมดแล้ว  บางส่วนทำงานในพื้นที่ และอีกจำนวนหนึ่งไปทำงานต่างถิ่น  เขาจะคิดออกหรือไม่ในการที่จะช่วยบอกต่อให้เด็ก ๆ ที่ยังคิดไม่ออก ( เหมือนที่เขาเคยเป็น ) คงบังคับใจกันไม่ได้ คงต้องใช้เวลา และปัจจัยเอื้อ โอกาสอีกมากมาย 

                 เด็กคิดไม่ออก เราเป็นผู้ใหญ่คิดออกก่อน ก็ควรหาโอกาสบอกเด็กด้วย  ย้ำต้องบอกเป็น  บอกให้ถูกจังหวะด้วย