วันนี้นึกขึ้นได้ว่าไก่ต๊อกชวนเราเล่นซ่อนหามาตั้งนานแล้ว แต่เราก็ไม่มีเวลาไปตามที่เพื่อนชวน เกมส์ซ่อนหามาจากที่ผมเลี้ยงไก่ต๊อกไว้ฝูงหนึ่งประมาณ50ตัว เลี้ยงแบบบุปเฟ่ย์ ไม่มีคอก ไม่มีอาหาร ไม่อะไรทั้งนั้น ปล่อยให้หากินเอง ที่นอนก็เลือกนอนบนคบไม้ มีมุมเหมาะๆให้จับจองตามอัธยาศัย อาหารก็มีเมล็ดธัญพืช เมล็ดหญ้า ใบไม้ ใบหญ้า แมลงใต้ดินคุ้ยเขี่ยหากินกันเอง มีบริเวณสวนอาหารหลายสิบไร่
ผมจัดต้นทุนชีวิตไว้ให้อย่างพอเพียง ดังนั้นวิถีแห่งความพอเพียงตัวจริงเสียงจริง ก็คือวิถีของคุณต๊อกนี่เอง ไม่ใช่อื่นไกล คุณต๊อกจัดอยู่ในประเภทไก่ฟ้า ขนละเอียดมีลายพร้อยทั้งตัว มีหงอนแข็งเป็นเขาโผล่มานิดหนึ่ง มีตุ้มหูติ่งแดงประดับใบหน้า แยกเพศได้ยากมาก ไม่รู้ตัวไหนเป็นเพศไหน เดินไปไหนจะร้องเสียงต๊อกๆไปด้วย แต่ถ้าหิวมากๆจะนัดกันร้องประสานเสียง ทุกตัวจะเปล่งพลังเสียงประท้วงต่อเนื่องจนแสบแก้วหู นึกออกไหมเวลาคนเดินขบวนแหกปาก ท๊า..ออกไป.. อ๊อกไป.. เหมือนกันเลยละครับ คนขี้รำคราญอาจจะโมโหเอาง่ายๆ แต่ก็มีวิธีระงับเหตุ เอาข้าวเปลือกหว่านให้คลื่นเสียงจะลดวูบลงทันที
คุณต๊อกเป็นสัตว์ที่มีมิติทางสังคมสูงมาก เรียกว่ายกโขยงเป็นกลุ่มเป็นก้อน เร่ไปมาด้วยกันทั้งวัน จะแยกกันบ้างก็เฉพาะฤดูวางไข่ ปีนี้แบ่งออกเป็น4กลุ่มๆละ10-15 ตัว นั่นก็หมายความว่าเกมส์ซ่อนหามีอยู่4จุดที่เราจะต้องหาให้เจอ ผมเจอแล้ว2จุด แต่ละจุดต๊อกจะมาไข่รวมกันกองใหญ่นับร้อยๆฟอง คนไม่เคยเห็นจะตื่นตาตื่นใจมาก ไก่อะไรนะมาไข่สามัคคีกันแบบนี้ ถ้าเกมส์ซ่อนหาล้มเหลว ไข่จะโดนฝน แม่ไก่ตัวเล็กไม่สามารถกกไข่นับร้อยได้ทั่วถึง ไข่จำนวน80-90%จะเน่าทิ้ง
เป็นปรากฏการทางธรรมชาติที่แปลกมาก ผมเองก็ถอดรหัสเรื่องนี้ไม่ออก DNA.มันเป็นอย่างไรนะถึงมีพฤติกรรมเช่นนี้ วิธีเล่นซ่อนหาก็คือ เราทำเป็นเอาหนังสือกับน้ำผลไม้ออกไปนั่งๆนอนๆใต้ร่มไม้ คอยสังเกตว่ามีเสียงร้องต๊อกๆอยู่ทิศใดบ้าง เวลาออกไข่ตัวผู้จะเดินวนเวียนคอยปกป้องดูแลอยู่ห่างๆ เราก็สังเกตทิศทางของเสียงไว้ ส่วนมากจะไม่ออกไปไข่ไกลบ้านเหมือนไก่งวง จะหาที่รกๆทำเป็นโพรงง่ายๆ ทยอยกันเบ่งไข่ออกมาวันจะ7-8ฟอง ถ้าไปเจอก็เตรียมตะกร้าใบใหญ่ไปได้เลย บางทีต้องใช้ถึง2ใบ
ตอนนี้ตามเจอแล้ว3รัง ได้ไข่ไก่ต๊อกมาประมาณ 290 ฟอง แล้วคุณแม่ต๊อกเหล่านี้เขายังไข่ต่อไปอีกเรื่อยๆนะครับ ถ้าตามเจออีกรังหนึ่งและรวบรวมที่จะออกไข่ต่อไปอีก คาดว่าอย่างน้อยน่าจะรวบรวมได้ประมาณ400-500ฟอง ถ้าฟักออกมาได้200-300ตัว เลี้ยงรอดจนใหญ่สัก200ตัว อีก4 เดือนข้างหน้า สุขภาวะแก้วหูเราจะเป็นยังไงก็ยังไม่รู้
วิธีขยายพันธุ์เราอาจจะเอาเข้าเครื่องฟักไข่ หรือไม่ก็ฝากแม่ไก่บ้านฟัก ปีที่แล้วมีอยู่ตัวหนึ่ง เอาไปให้แม่ไก่ดำญี่ปุ่นฟัก ออกมาเป็นลูกเจี๊ยบแล้วเราไม่ได้คัดออกมา คุณต๊อกหลงฝูงตัวนี้คงนึกว่าตัวเองเป็นไก่ดำ ตอนนี้โตเป็นหนุ่มสาวแล้ว ก็ยังอยู่กับกลุ่มไก่ดำไม่ยอมแยกตัวออกมา ก็ไม่รู้ว่าอนาคตจะลงเอยยังไง ต้องแอบดูว่าวันที่หัวใจเรียกร้อง จะอยู่กับสาวญี่ปุ่น หรือจะแอบมาจีบสาวต๊อกเสียงหวาน นี่ก็เป็นเกมส์ซ่อนหาที่หวานแห๋ววน่าติดตามอีกเกมส์หนึ่ง
ขอบคุณครับ ไม่ทราบเป็นภาพที่เวียตนามหรือในไทยครับ
ได้แต่หวังว่าจะไม่เป็นภาพในไทยครับ
ครูบาคะ
อ่านบันทึกนี้แล้ว เลยไปตะกุยดูบันทึกที่เคยเขียนในเวบแห่งหนึ่งเมื่อ 2 ปีที่แล้ว
ขอเอามาร่วมตั้งวง เล่นซ่อนหากับไก่ต๊อกของครูบาค่ะ...ตามนี้เลยค่ะ......
ไก่เป็นๆ ไก่กะต๊ากๆ นะคะ ไม่ใช่ไก่สายเดี่ยวปากแดง
เนี่ยเคยเจอแบบนี้ไหม
เรื่องก็คือที่บ้านมีไก่สองตัว ตัวผู้ตัว ตัวเมียตัว
ตัวผู้เป็นไก่แจ้ แต่ตัวเมียเป็นไก่ชน ที่ไปได้มาเพราะความสงสารที่เห็นเขาจะเอาไปฆ่าเลยขอซื้อต่อ
แต่ถึงต่างพันธุ์ ไก่ทั้งสองก็ตกลงแต่งงานกัน
เจ้าตัวเมียออกไข่ทุกวัน
วันหนึ่งไก่ตัวเมียก็หายไป ไม่ว่าจะค้นหาตามกองไม้ กองกระดาษ ถุงทราย ก็ไม่เจอ
ตัวผู้ก็เงียบๆ ผิดปกติแบบมีลับลมคมนัย อย่างมากินข้าวเปลือกเงียบๆ ทั้งๆที่ปกติ จะส่งเสียงเรียกเมียมากินด้วยตลอด
แล้วไก่ตัวเมียก็โผล่มากินข้าวในอีกสองวันต่อมา
เหมือนจะรู้ว่าทุกคนจับตามอง
ทั้งคู่ก็ทำเฉย ก้มหน้าก้มตากินข้าว
ไม่ส่งเสียงเหมือนทุกครั้ง
ก็ช่วยกันเฝ้ามองนะว่าเจ้าตัวเมียจะเดินหายไปทางไหน
จนทีเผลอ ไก่ตัวเมียก็ย่องหายไปอีก
กิจกรรมเอาเถิดเจ้าล่อเป็นได้สองสามวัน
จนไปเห็นว่า ไก่ตัวเมียแอบไปไข่ซ่อนไว้แล้วย่องหนีไปกกไข่
ส่วนเจ้าตัวผู้ ก็ช่วยปกปิด ไม่กระโตกกระตาก ทำทีไม่รู้ไม่ชี้ ได้สนิทสนม
แล้วที่ไปออกไข่ก็อยู่ใต้จมูกคนนั่นแหล่ะ คือใต้กอกล้วย ใกล้ๆกับที่ล้างจาน
เนี่ยทั้งคู่คงวางแผน หลังจากที่ไม่ว่าจะแอบไปไข่ที่ไหน
คนก็ย่องตามไปเก็บได้ทุกที
ท้ายสุดเลยรวมหัวกัน
วางแผนหลอกคนจนได้
ฮึไก่นะไก่
ไม่รู้ไปเรียนตำรามาจากไหน
ถึงรู้ว่า "ที่ๆอันตรายที่สุดคือ ที่ๆ ปลอดภัยที่สุด"
.......พอจะเล่นซ่อนหากันได้นะคะ ครูบา...
เรื่องความรู้ในธรรมชาติสนุกครับถ้าเราสนใจ โดยเฉพาะเรื่องเกี่ยวกับสัตว์ ถ้าเป็นคนเราจะเรียกว่าเล่ห์เหลี่ยม แต่กับสัตว์ผมคิดว่าเป็นยุทธวิธี ของสัตว์แต่ละชนิด อุบายจากสัตว์ ถ้ามีคนรวบรวม หรือนำมาบอกเล่าอย่างเรื่องของอาจารย์น่าสนใจมาก แม้แต่เรื่องไก่ต๊อกนี่ก็เถอะ มีเกล็ดความสนุกเยอะมาก แต่ถ้าเขียนยาวๆก็โดนท้วงติงอีกว่า บล็อกผมเขียนยาวมาก ควรคัดย่อ เสียงสะท้อนออกมาทำนองนี้มากเลย ไม่รู้จะทำยังไง ก็เลยบันทึกแบบคัดย่อ ครับ
ของอาจารย์สนุก ขออีก ขออีก ..
เล่นซ่อนหากับไก่ต๊อก สนุกดีค่ะ ยังจำวันนั้นได้ที่ครูบาบอกว่าจะพาไปดูรังไข่ไก่ต๊อก เราเดินตามหลังครูบาไป ก็ได้แต่สงสัยว่าทำไมต้องมุดๆป่าๆ เมื่อไปเจอกองไข่จำนวนมาก…ว้าว…ตื่นเต้นค่ะ ไม่เคยเห็นกองไข่เยอะขนาดนี้ค่ะ… แต่ตอนนั้นไม่ทราบค่ะ ว่ามีการเล่นซ่อนแอบ และต้องแอบมีกลวิธีในการหารังไข่… ไม่งั้นคงสนุกมาก ตื่นเต้นมากขึ้นค่ะ….
สวัสดีครับท่านครูบา สุทธินันท์ ปรัชญพฤทธิ์
สงสัยช่วงนี้ต้องรีบเล่นซ่อนหากับเจ้าต๊อกทั้งหลายแล้วครับ เพราะว่าฝนกำลังมา ขืนชักช้าได้เน่าเต็มรังแน่ หากมีเข้าค่ายสงสัยต้องวานเดินหน้ากระดานเรียงหนึ่ง พร้อมเก็บเม็ดมะม่วงหิมพานต์ มาทุบแจกเจ้าต๊อกสมนาคุณแลกกับไข่ ดีไหมครับ
พ่อครูคะ...
ถ่ายรูปเจ้าต๊อกและไข่มาด้วย
ดูทุกวัน คิดถึงทุกวัน อยากไปหาทุกวัน
เป็นมากอีกแระ
ครูบาคะ ....ขอบพระคุณที่ชอบเรื่องที่เขียนค่ะ ....เริ่มได้ใจ เอาเรื่อง มด.. มาฝากอีกเรื่องค่ะ.....
เรื่องสัตว์ รอบๆ ตัวศึกษาหรือดูเพลินก็สนุกดีค่ะ ....
เมื่อวานไปทางไหน ไก่ก็เดินตาม พอนั่งลงแกะกระเทียม ไก่ก็มายืนข้างๆ ป้วนเปี้ยนๆ คิดว่า มันคงเหงา เลยร้องเพลง ดีใจที่มีวันนี้ให้ไก่ฟัง ....ไก่ยืนหลับค่ะ!!
แหม...เพลงนี้ ดีจริงเลยค่ะ.....อิอิ
ชีวิตเล็กๆ ที่มีแต่เรื่องเล็กๆน้อยๆ มาเล่า ไม่ค่อยมีเรื่อง KM .กิจกรรมในสังคมอะไรมาเล่าแลกเปลี่ยนเลยค่ะ .....ถ้าครูบาชอบอ่านก็จะเขียนเล่าได้เรื่อยๆ ค่ะ
ตอนที่เรามาเป็นช่วงแล้งจัด ทำให้สภาพทั่วไปแห้งเหี่ยว ตอนนี้ฝนมาแล้ว ทุกอย่างสดชื่นขึ้นมาก อากาศสะอาด เพราะฝนอาบน้ำให้
ดอกไม้เบ่งบาน เพราะได้ปุ๋ยน้ำฝน
นกเขามันเยือน ขันคูต้องรับแดดอุ่นยามเช้า
เดินไปถ่ายรูปไปใจก็คิดถึงเรื่องราวที่จะเขียน
ตกลงว่าวันนี้จะเขียนเรื่องความขยัน
ไปเห็นผึ้งบินหาน้ำหวานแล้วคิดถึงน้าอิ่งอ๊อบมาก
ตอนถ่ายภาพยังนึกว่าคุณน้ามายืนใกล้ คุยกัน ชี้ให้ดูผึ้งมันมุดเข้าไปเอาเกษร บินหึ่งๆ ลองอ่านดูนะครับ ไม่ทราบว่าจะเพิ่มความคิดถึงมากขึ้นรึเปล่า
จัดงานคราวที่แล้วได้บทเรียนไว้แก้ไขเยอะ ตื่นเต้นจนลืมหน้าลืมหลัง บังเอิญว่าผู้ช่วยที่คิดว่าจะมาก็หายศีรษะหมด แต่ตอนนี้เริ่มคิดกระบวนการไว้แล้วละครับ
เกรงจะโดนฝน เก็บมาไว้แล้วละครับ แต่คงจะหลงอยู่ในป่าประมาณ50%
ชวนให้ลูก ๆ ชี้รังผึ้งค่ะ
ลูก ๆ และแม่ ๆ (ตัวร้าย)
ถ้าชวนพ่อมาดูรังผึ้ง คุยกันกระจุ๋งกระจิ๋ง น้ำผึ้งที่ว่าหวาน ก็จะต้องชิดซ้าย ย ย ย ย ไปเลยคร๊าบ ท่านผู้ชม (ว่าเยอะ ๆ ให้ลูกหว้า กับ อ.ราณี อิจฉา) จะไม่ชวน อ.ทั้งสองแล้ว ไปชวนครูสุดีกว่า มีเพลงเพราะ ๆ ฟังด้วย