เป็นสุภาษิตหนังจีนที่ได้ยินบ่อยๆ เวลาที่มีเหตุการณ์อะไรที่สายไปเสียแล้ว เอากลับคืนไม่ได้
วันนี้  คน 2 คนที่บ้านต้องไปโรงพยาบาล 
เพื่อความรอบคอบจึงโทรศัพท์ไปที่โรงพยาบาลก่อนว่า  .....วันนี้มีหมอตรวจ..ตาหรือไม่.
เพื่อความรอบคอบ..และไม่เสียเวลา   เพราะการตรวจร่างกายที่บ้านนี้  นิยมไปถึงโรงพยาบาลแล้วได้ตรวจเลย   ไม่ค่อยชอบไปนั่งรอนานๆ  ตั้งแต่ ตี 4  กว่าจะได้ยามาก็ต้องถึงเวลาเที่ยง  แบบนั้นไม่ชอบเลย  
ครูอ้อยได้ไปหาหมอตั้งแต่สัปดาห์ที่แล้ว..ไปหาหมอ ..อย่ารอเป็นหนัก    ก่อนไปสวนป่าครูบาสุทธินันท์  และหมอนัดฟังอาการ 
วันนี้  จึงพาน้องขวัญไปหาหมอด้วย  เพราะเธอเจ็บตามาหลายวันแล้ว  
เมื่อโทรศัพท์ไปถาม  จึงรู้ว่า..วันนี้หมอจะตรวจคนไข้นัดเท่านั้น  ครูอ้อยจึงตัดสินใจ   พาน้องขวัญไปอนามัยที่ มหาวิทยาลัยรามคำแหง  เนื่องจากว่า  ขณะที่คิดนั้น  เกือบ แปดโมงเช้าแล้ว  
วันนี้รถไม่ติดขัด  ครูอ้อยไปถึงราม ฯ แปดโมงครึ่ง  และ  หมอไม่ตรวจคนไข้ทั่วไป  
ครูอ้อยจึงตรวจเสียเอง  และบอกหมอว่า...เจ็บตา  ได้ยาหยอดตามา 1 หลอด  ไม่ต้องจ่ายเงิน  เพราะเป็นสวัสดิการสำหรับนักศึกษา

จากนั้นครูอ้อยก็พาน้องขวัญไปทำธุรกรรมที่ธนาคาร  

 ออกจากธนาคาร  ไปโรงพยาบาลที่หมอนัดครูอ้อยฟังผลที่ตรวจภายในไว้  
นั่งรอสักพักใหญ่   พยาบาลจึงเรียกไปพบหมอ  ในขณะที่นั่งพบหมอนั้น   ครูอ้อยได้ยินหมอบ่นคนไข้อีกคนหนึ่งว่า.....ทำไมไม่มาตรวจตามนัด   ปล่อยไว้ให้สายเกินแก้  ครูอ้อยไม่รู้ว่าเธอเป็นอะไร  สีหน้าไม่สู้ดี 
แต่สำหรับครูอ้อยตรวจทุกปี 
ผลคือ...ปกติ  ไม่มีผิดปกติใดใด จึงบอกมายังเพื่อนๆ  ให้ไปหาหมอ  ตรวจแต่เนิ่นๆ 
มิฉะนั้นจะเป็น..ไม่เห็นโลงศพ..ไม่หลั่งน้ำตา