เคยเข้ามาอ่านบ่อยๆ  แต่ไม่ค่อยได้แสดงความคิดเห็น  วันนี้อยากเผยความรู้สึกจากใจจริงที่ได้เข้ามาเป็นสมาชิกของ bloggotoknow

จำได้ว่า 2 ปีที่แล้วรู้จักบล็อกนี้จากการแนะนำของน้องชายนาย Handyman ทาง e-mail   มิรอช้ารีบเปิดดู   พบถ้อยคำที่พาดพิงถึงผมในทางชื่นชมในบทกลอนที่เขียนตอบกันใน pantip.com   ก็นึกไม่ถึงว่าจะมีใครนำมาเผยแพร่  แต่รู้สึกดีใจอยู่ลึกๆ   ดูเหมือนจะมีเสียงเรียกร้องให้ผมมาเปิดบล็อกเอง   เผื่อจะได้มีโอกาสแลกเปลี่ยนทัศนะ
ความคิดเห็นกันบ้าง

เคยสมัครเป็นสมาชิกบล็อกนี้ไว้ครั้งหนึ่ง   แต่ไม่ได้ทำอะไรให้คืบหน้า กระทั่งหลงลืมlogin เก่า   เพียรพยายามหลายครั้งไม่สำเร็จ    มาคราวนี้น้องชายคนเดิมนี่แหละ   เห็นผมไปสร้าง blogoknationไว้ควรนำมาเผยแพร่  จึงชักชวนพร้อมแนะนำกรรมวิธี   ในการสร้างบล็อกที่นี่    อธิบายกันโดยใช้โทรศัพท์ทางskype(online) เป็นชั่วโมงๆ  เล่นเอาเหงื่อตก..ว่างั้นเหอะ....อิอิ

รู้สึกตื่นเต้นยินดีและภูมิใจมาก  ที่ได้มีโอกาสเข้ามาเป็นสมาชิกgotoknow    ขอออกตัวก่อนว่า เข้ามาเล่นเน็ตตอนอายุมาก(แก่) คงต้องใช้เวลาศึกษา (คลำ) หาแนวทางปรับปรุงแก้ไขต่อไป ครับผม