ความสุขอะไรจะมีมากเท่ากับการที่ได้ทำอะไรตามใจตนเอง....... ก็ไม่มี

วันนี้......  ขณะนี้.....  ครูอ้อยกับครอบครัวได้มาอยู่ที่บ้านพ่อครูบาสุทธินันท์  

ที่ครูอ้อย....ใฝ่ฝันอยากจะมา....ซึมซับกับความสุขจากธรรมชาติ.....  ที่ครูอ้อยชอบมาก 

และครูอ้อยก็พบกับธรรมชาติจริงๆ   กลิ่นขี้หมู....เหมยซานที่คุณขจิตได้พาให้ครูอ้อยได้เห็น  หลังจากที่ได้เห็นจากบล็อกของคุณขจิตมาแล้ว 

วันนี้.....ครูอ้อยมาเห็นจริงๆค่ะ   มหาชีวาลัยอีสานนี้...ตระการตา..

ครูอ้อยมีความสุข...ต่างจาก...การที่อยู่ในกรุงเทพ ฯ 

 เฮ้อ!  ความสุขมากจริงๆ  จนไม่สามารถจะเขียนต่อได้ค่ะ 

คงต้องกลับไปถึงบ้านก่อนจึงจะเขียนด้วยความคิดถึง...

ตอนนี้ครูอ้อยจะไปดื่มด่ำกับธรรมชาติเปี่ยมสุขก่อนนะคะ