ความมีน้ำใจงามมักหาได้จากคนมีใจเป็นธรรมหรือมีศีลธรรมประจำใจ...เป็นคนรู้จักความพอเพียง...

ความมีน้ำใจยังมีให้เราได้ชื่นชมอยู่ในโลกนี้ตราบใดที่คนเรายังปฏิบัติธรรมกันอยู่เสมอ...

วันนี้ยามเช้าที่บนชั้น 4 ของตึกคณะมนุษย์ ฯ มหาวิทยาลัยทักษิณ  มีผมยืนมองผ่านยอดหมู่แมกไม้ไปชมเมืองสงขลาที่เหมือนพื้นดินยื่นออกไปในทะเลเป็นเว้าแหว่งมีเกาะภูเขาแซมขึ้นมาอยู่บ้างไกล ๆ

แล้วได้นั่งคุยกับท่านอาจารย์ผู้สอนภาษาอังกฤษ ป. เอก  คือท่าน ผศ. ดร. บันลือ  ถิ่นพังงา  เพื่อลงลายชื่อสำหรับนำไปเบิกจ่ายค่าสอนต่อไป...

ท่านอาจารย์บอกว่าไม่ขอรับค่าสอนเพราะตลอดชีวิตที่รับราชการมานี้ท่านได้มามากแล้ว...สิ่งที่ปฏิบัติอยู่เป็นเหมือนทดแทนบุญคุณของแผ่นดิน...

ผมต้องขออนุโมทนาในบุญกุศลเจตนาที่ท่านอาจารย์ตั้งใจเอาไว้  และท่านยังบอกว่าใครหรือนิสิตสาขาวิชาวัฒนธรรมศึกษาท่านใดมีปัญหาด้านภาษาอังกฤษท่านรับยินดีช่วยเหลือ...

ทำให้ผมนึกถึงคำกลอนสอนใจเป็นของเก่าว่า...

คนจะงามงามน้ำใจใช่ใบหน้า...

คนจะสวยสวยจรรยาใช่ตาหวาน...

คนจะแก่แก่ความรู้ใช่อยู่นาน...

คนจะรวยรวยศีลทานใช่บ้านโต...

  <p style="margin: 0cm 73.3pt 0pt 0cm" class="MsoNormal">ความมีน้ำใจงามมักหาได้จากคนมีใจเป็นธรรมหรือมีศีลธรรมประจำใจ...เป็นคนรู้จักความพอเพียง...</p><p style="margin: 0cm 73.3pt 0pt 0cm" class="MsoNormal"></p>มีความสันโดษยินดีในสิ่งที่ตนมีดีใจพอใจในสิ่งที่ตนได้มาด้วยความชอบธรรมนั่นเอง.