ณ บางจุดบางอย่างกับความว่างเปล่า
กว่าจะรู้ว่า โซฟีคืออะไรก็เล่นเอาเรียนจบแล้ว.....
โลกของโซฟีเป็นหนังสือที่น่าอ่านก่อนที่จะเข้าสู่การเรียนรู้ในหลักสูตรที่น่าสนใจของปรัชญาดุษฎีบัณฑิต อย่างแท้จริง เท่าที่จับความได้ การตั้งคำถามเป็นสิ่งสำคัญมากในการเรียนรู้
จำได้ว่า การเรียนเรามักถูกบังคับให้ตั้งคำถาม เพื่อให้ได้คิด แต่ถ้าเราถูกฝึกให้คิดตั้งแต่รากฐานของการศึกษาคงดีเป็นแน่แท้ คงไม่ต้องมานั่งคิดนั่งถามตนเองหรอกว่า
เราเป็นใคร ....
โลกมาจากไหน...
อะไรคือสิ่งสำคัญที่สุดในชีวิต ?
เป็น 3 คำถามที่ดีก่อนการก้าวเข้าสู่โลกของการเรียนรู้โซฟี
แต่ที่แน่ๆการอ่านโลกของโซฟีคงต้องค่อยๆอ่าน ค่อยพิจารณา และหลงไหลจนวางไม่ลงเชียวละ
แล้วคุณล่ะ คิดอย่างไรกับ 3 คำถามนี้
ในฝัน....
เข้ามาเยี่ยม เพราะชื่อของบันทึก....
เราเป็นใคร ....มีคำตอบอยู่แล้วว่า ใคร
โลกมาจากไหน ....มีคำตอบอยู่แล้วว่า ไหน
อะไรคือสิ่งสำคัญที่สุดในชีวิต ....มีคำตอบอยู่แล้วว่า อะไร
ดังนั้น จึงมิใช่คำถาม ......
เจริญพร
ในฝัน.....
เข้ามาเยี่ยมอีกครั้ง....
ครั้งก่อน เสนอความเห็นไปทำนองปรัชญาภาษาวิเคราะห์... โดยการค้นหาคำตอบภายในประโยคนั้นๆ...
เรา เป็น ใคร ?
บ้างก็ว่า เราคือร่างกายเท่านั้นเอง ความรู้สึกเป็นเพียงคุณสมบัติเชิงซ้อนของร่างกาย ...
บ้างก็ว่า เราก็คือจิตใจที่รับรู้ความรู้สึก รู้จักคิด ร่างกายเป็นเพียงสิ่งรองรับความเป็นเราเท่านั้น ...
บ้างก็ว่า เราก็คือร่างกายและจิตใจทั้งสองอย่างรวมขาดอย่างหนึ่งอย่างใดไม่ได้ ...
เจริญพร