การอยู่ริมแม่น้ำ...แล้งแค่ไหนก็รดน้ำต้นไม้ได้ชุ่มฉ่ำทุกวัน
อากาศดียามเช้าแต่ตามมาด้วยเรื่องวุ่นของ "ถุงเงิน"

เจ้าถุงเงินเป็นหนึ่งในสี่ของทีมรักษาความปลอดภัยประจำบ้าน วันนี้มาเสนอหน้าตอนเช้าเช่นเคย เห็นหน้าแล้วตกใจ เพราะข้างปากด้านซ้ายบวมมากลามลงไปถึงคอ เมื่อวานเย็นเอาเข้านอนกรง(มุ้งลวด กันยุงกัด)ก็ดูปกติดี สงสัยจะถูกตัวอะไรต่อย

ป้านวล คนสวนซึ่งเป็นชาวบ้านอยู่ไม่ไกลพอมาถึงก็โอ๋เจ้าถุงทองเป็นการใหญ่ ก็แกรักของแกนะ ทายาหม่องให้ แล้วเราเอายาพาราเซตฯให้กินเม็ดหนึ่ง เที่ยงๆให้คนงานขับรถพาเจ้าตัวซนไปหาสัตวแพทย์ในเมืองอยุธยา ขนาดปากคอบวมมันยังซนวิ่งไล่พยายามกระโดดงับกิ้งก่าที่ไต่ขึ้นค้างพลู ไม่ได้แสดงท่าทีว่าเจ็บปวดแต่อย่างใด

ชีวิตที่อยู่ห่างไกลเมืองดูเหมือนไม่สะดวก แต่ที่จริงมีข้อดีเยอะมากโดยเฉพาะอย่างยิ่งการอยู่ริมแม่น้ำที่ไม่เคยแห้งเหือดเช่นแม่น้ำป่าสักร้อนหรือแล้งแค่ไหนเราก็รดน้ำต้นไม้ได้ชุ่มฉ่ำทุกวัน

มือใหม่ยังเอาไฟล์รูปเจ้าตัวซนขึ้นให้ดูไม่ได้ ไว้โอกาสหลังจะโชว์ทั้งทีม

 

 น้องถุงเงินมาแล้วจ้า