G2K มีข้อเสียบ้างมั้ย

สัมผัสของคนกับคน มีความหมายลึกซึ้งเกินกว่าสัมผัสผ่านคีย์บอร์ด

คำถามนี้เป็นของอาจารย์นายแพทย์สมชาย วัฒนอาภรณ์ชัย ผู้อาวุโสของภาควิชารังสีวิทยา หลังจากได้รับฟังชีวิตและประสบการณ์ใน G2K โดยตัวจริงเสียงจริง คือ อาจารย์จันทวรรณ กับ คุณโอ๋ อโณทัย เพื่อนบ้านจากภาคพยาธิวิทยา

 

ใช่ครับ เมื่อวานนี้ ภาควิชารังสีวิทยาได้มีโอกาสต้อนรับอาจารย์จันกับคุณโอ๋๋ มาเล่าประสบการณ์ ให้คนในภาคฯฟัง ต่อเนื่องจาก กิจกรรมนี้เมื่อสองเดิือนก่อน อาจารย์จันบอกว่าจะหนีบอาจารย์ธวัชชัยมาด้วย จึงนับว่าเป็นโชคดีของภาควิชารังสีจริงๆ ที่จะได้เห็นตัวเป็นๆของผู้ให้กำเนิด G2K ทั้งสองคน ผมเองก็ชวนอาจารย์สกล นกไฟของเรา เจ้าของรางวัลสุดคะนึงคนล่าสุด จากหน่วย palliative care ของโรงพยาบาลมาด้วย ส่วนคุณเสรีก็บอกพี่จุด  จุฑารัตน์มาร่วมอีกคน กิจกรรมครั้งนี้ จึงเหมือนเป็นการพบปะสมาชิก G2K ทั้งในและนอกภาคฯแบบตัวเป็นๆ ประเภทเพิ่งเจอหน้ากันเป็นครั้งแรก ผมสังเกตว่า มีการเข้าไปสัมผัสตัวกันด้วย แบบว่าอยากแตะต้องตัวจริงๆ สิ่งนี้แหละครับ ทำให้ผมแว็บความรู้สึกอะไรบางอย่างที่เกี่ยวข้องกับคำถามของอาจารย์สมชายข้างบน

อาจารย์จันไม่ได้ตอบคำถามนี้ของอาจารย์สมชาย แต่พี่โอ๋และผมเป็นคนบอกความในใจ เรื่อง การเสพติด..มันเหมือนอะไรที่ต้องทำในแต่ละวัน เช้าขึ้นมาก็คิดถึง เที่ยงก็แอบดู ตกเย็นก็นั่งแช่ ก่อนนอนขอเข้าไปดูอีกทีจะได้หลับฝันดีอะไรทำนองนั้น แต่จนถึงทุกวันนี้ ผมมั่นใจว่าผมบริหารเวลาได้ดีขึ้น เวลาส่วนใหญ่ของผมใน G2K จึงเป็นเวลาที่ผมเคยนอนแช่อยู่หน้าจอทีวี ประเภทนอนอืดเป็นงูหลาม ไม่ยอมลุกไปไหน สามารถเลิกนิสัยเสียแบบนั้นได้อย่างไม่คาดฝัน
..นั่นคือเรื่องเดิมๆที่ผมคิดว่า ผมผ่านมาได้แล้ว

แต่ในระหว่างที่ผมฟังอาจารย์จันกับคุณโอ๋ผลัดกันพูดแบบ Duo ชนิดกลมกล่อมราวกาแฟกับ coffeemate  ในโฆษณา ผมคิดถึงข้อจำกัดอีกข้อหนึ่งของ G2K ก่อนหน้าที่อาจารย์สมชายจะถามคำถามนั้นเป็นตอนสุดท้าย คงต้องย้ำนะครับว่าเป็นข้อจำกัด ไม่ใช่ ข้อเสีย

ผมคิดว่า G2K ขาดสัมผัส ปฏิสัมพันธ์ในลักษณะคนกับคน มันทำให้ผมคิดถึง การเรียนการสอนในคอมพิวเตอร์ ยกตัวอย่างเช่น เรื่องทักษะการสื่อสำร แต่ไม่ได้มีโอกาสพูดคุยกับคนจริงๆ เป็นต้น ผมจึงเห็นคุณโอ๋ตรงรี่เข้าไปหาอาจารย์จันเพื่อแตะต้องตัวกันทันทีเมื่อพบกัน ผมเองรู้สึกว่าอาจารย์จันและอาจารย์ธวัชชัยดู..เปล่งปลั่ง กว่าที่เห็นเป็นรูปยิ้มสวย กับยืนยิ้มเผล่กอดเครื่องคอมพิวเตอร์อยู่ ตามลำดับ เสียงทักทายว่าผมดูหน้าอ่อนกว่าในจอ ก็สะท้อนมาอีกแล้ว  (แต่ชอบนะครับ)   ใช่ครับ เพราะการพบหน้ากัน..เราได้สัมผัสตัวจริงเสียงจริงของแต่ละคน คนที่มีชีวิต..ชีวา

ผมนั่งฟังอาจารย์จันกับคุณโอ๋พูดอย่างตั้งใจ สิ่งที่ผมได้รับมันมากมายมหาศาล เกิดขึ้นรวดเร็วมาก เร็วกว่าการสื่อสารใน G2K อย่างแน่นอนโดยเฉพาะผมที่นอกจากจะคิดช้าแล้วยังพิมพ์ดีดช้าอีกด้วย

ผมเคยคิดที่จะใช้ G2K เป็นส่วนหนึ่งของ CoP ในภาควิชา ผมไม่ได้เปลี่ยนใจแต่ระวังมากขึ้น 

  • G2K อาจเป็นส่วนเสริมสำหรับการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ภายในหน่วยงาน เพื่อพังทะลายข้อจำกัด ของเวลาที่ไม่ตรงกันได้ 
  • G2K สามารถเปิดเครือข่ายที่อยู่ห่างไกลออกไปได้โดยง่าย นั้นคือคุณูปการที่ไม่มีทางทำได้ถ้าไม่มีเทคโนโลยีนี้
  • แต่ G2K ไม่สามารถมาทดแทนการได้พบหน้า ประชุมสุมหัวกันแบบหน้าปะหน้า ตาต่อตา (แต่คงไม่ถึงฟันต่อฟันนะครับ) ของคนในหน่วยงานได้เลย


ต้องขอโทษนะอาจารย์จันกับอาจารย์ธวัชชัยนะครับ ที่ผมเคยแอบคิดมิดีมิร้ายกับอาจารย์ว่า อาจารย์สองท่านคงคุยกันผ่านคอมพิวเตอร์แหงเลย แล้วสมมุติฐานข้อนี้ของผมก็ผิดมหันต์ เมื่อรับทราบข่าวดีเรื่องนี้

อย่างที่เรียนแล้ว นี่ไม่ใช่ข้อเสียเลย เพียงแต่เป็นข้อจำกัดหนึ่งที่เราพึงคิดถึง สัมผัสของคนกับคน มีความหมายลึกซึ้งเกินกว่าสัมผัสผ่านคีย์บอร์ดแน่นอน

ครับ แลกเปลี่ยนกันใน G2K แล้ว เราน่าจะเจอะเจอหน้ากันแบบตัวเป็นๆบ้าง แบบที่ลูกๆหลานๆครูบาจะได้เจอกันที่อิสานต้นเดือนหน้านี้แหละครับ มันได้แรง..

สุดท้ายต้องขอขอบคุณอาจารย์จันทวรรณ คุณโอ๋ อาจารย์ธวัชชัย สำหรับความรู้และประสบการณ์ที่ถ่ายทอดออกมาอย่างมีชีวิตชีวา เสียดายที่เวลาเรามีจำกัดและเจ้าหน้าที่หลายคนมีภาระต้องทำงานดูแลผู้ปวยต่อ จึงอยู่ฟังไม่จบ ต้องขอบคุณพี่จุดกับอาจารย์สกลที่ครั้งนี้ไม่ได้พูดเลยสักคำ  แต่แค่มาปรากฏกายให้เห็นตัวเป็นๆ ก็มีความหมายล้ำลึกเกิดบรรยายแล้วสำหรับภาควิชารังสีวิทยา หวังว่า เราน่าจะได้เจอกันทั้งในและนอก G2K บ่อยขึ้นครับ

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน Happy Work

คำสำคัญ (Tags)#cop#ชุมชนแนวปฏิบัติ#gotoknow#โรงพยาบาลสงขลานครินทร์#ธวัชชัย#ภาควิชารังสีวิทยา#อโณทัย#ข้อดีข้อเสีย#จันทวรรณ ปิยะวัฒน์

หมายเลขบันทึก: 87732, เขียน: 31 Mar 2007 @ 13:39 (), แก้ไข: 06 Sep 2013 @ 17:54 (), สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, ความเห็น: 55, อ่าน: คลิก


ความเห็น (55)

ต้องมี G2K codefest หรือ Hackathon บ้างหรือเปล่า? จะได้เห็นตัว :-P

 

แต่ว่าเมืองไทยต่อไปมาอยู่ในสถานที่เดียวกันก็อาจจะไม่มีประโยชน์แล้ว เพราะดูเหมือนกันส่วนใหญ่เชื่อว่าการเห็นรูปกาย ทำให้เกิดอาชญากรรม ต่อไปมาเจอกันก็อาจจะได้ยินแต่เสียงคุยห่างกันสัก 2 วา :-)
  • มีข้อจำกัดเรื่องเวลา
  • ผมใช้เวลาใน gotoknow มากเลยครับ
  • ข้อดีมีมากเช่นเกิดเครือข่ายขึ้นทั่วประเทศ
  • เราจะพบกันที่บ้านพ่อครูบาเร็วๆๆนี้ครับ
  • ขอบคุณคุณหมอมากครับ

น้องวีร์ ครับ

  • ผมเกือบจะเข้าไปสัมผัสอาจารย์จันทวรรณแบบคุณโอ๋แล้ว แต่พอดีอาจารย์ธวัชชัยท่านนั่งอยู่ด้วย
  • ตอนนี้เวลาเจอเพื่อนที่ทำงานที่เป็นเจ้าของ blog เราก็คุยกันสนุกขึ้นนะ มันมีเรื่องคุยต่อได้อีก 

อาจารย์ขจิตครับ

  • อาจารย์เป็นอีกคนหนึ่งนะครับ ที่ผมอยากเห็นตัวเป็นๆ 
  • คงได้เห็นตัวเป็นๆๆๆแน่เลยครับท่านอาจารย์หมอ
  • คงมีโอกาสครับ
  • แต่ผมพบ bloggers ของ ม.อ. ตั้งหลายท่านแล้วครับ
  • เหลือพี่จุด พี่เจน คุณหมอสกลและอาจารย์หมอเองที่ผมไม่ได้พบ
  • เสียดายจังเลยครับ

อาจารย์ขจิตครับ

  • ผมกับสกลเป็นน้องใหม่รุ่น  ๒๕๕๐ ครับ แถมผมจะเป็นประเภทผลุบๆโผล่ๆ แบบว่าโดดเรียนบ่อย ไม่ค่อยเขียนบันทึก ไม่เหมือนสกล เขาสม่ำเสมอหนะครับ
  • ขอบคุณมากครับ
  • แต่คุณหมอสกลท่านเขียนได้คมมาก
  • ขอบคุณหมอเอง ผมก็อ่านแต่ไม่ได้ให้ความเห็นไว้
  • ขอบคุณครับ

อาจารย์คะ..อ่านบันทึกของอาจารย์แล้ว อดยิ้มตามรูปของอาจารย์ไม่ได้....ดูบรรยากาศรื่นรมย์นะคะ....

แต่บันทึกของอาจารย์ท้าทายความคิดมากเลยค่ะ ว่า....ทักษะบล็อก จะต้องพัฒนาอย่างไร จึงจะสามารถช่วยให้เกิดความรู้สึกดีๆ ได้เท่ากับที่อาจารย์เจอ สัมผัสจริงๆ ...

อาจารย์คิดว่า มีทางเป็นไปได้ไหมคะ

อ่านแล้ว ดีใจที่รู้จักอ.จ.จัน /คุณอโณทัย/  อ.จ.เติมศักดิ์ และท่านอื่นๆ  ห่างๆมากขึ้น

 ได้ความรู้จากG2Kมากทีเดียวค่ะ ปกติใช้คอมทุกวันเพื่อทำงานอาชีพ/ searchข้อมูล /ปัจจุบันทำweb และblock ส่วนตัวไว้หลายแห่ง ชอบการเรียนรู้ไปเรื่อยๆค่ะ ดีใจที่มีโอกาส เข้ามาเป็นสมาชิกที่นี่ด้วยค่ะ

นาย เต็มศักดิ์ พึ่งรัศมี:

<<ตอนนี้เวลาเจอเพื่อนที่ทำงานที่เป็นเจ้าของ blog เราก็คุยกันสนุกขึ้นนะ มันมีเรื่องคุยต่อได้อีก>> 

เห็นด้วยครับ บ่อยๆครั้งที่ผมไปรวมงานนัดผม คนในชุมชน online

 

<<ผมเกือบจะเข้าไปสัมผัสอาจารย์จันทวรรณแบบคุณโอ๋แล้ว แต่พอดีอาจารย์ธวัชชัยท่านนั่งอยู่ด้วย>> 

สงสัยความเชื่อของคนส่วนใหญ่จะจริง

 p.s.

ลืมไปค่ะ เปิดให้คุณหมอวิจิตร บุณยะโหตระอ่าน หลายบล็อค ท่านชมว่า G2Kน่าอ่าน มากค่ะ

ต้องขอขอบคุณอ.เต็มและสมาชิกภาครังสีฯเป็นอย่างยิ่งค่ะ ที่ทำให้ได้โอกาสกอดอ.จัน เพื่อแสดงความยินดีกับข่าวดีสุดๆที่เรารอคอย

เสียดายมากที่ไม่ได้มีโอกาสฟังคุณ Phoenix และพี่จุดเล่าความในใจเกี่ยวกับ GotoKnow หวังว่าเราคงจะได้จัดนัดพบสมาชิก GotoKnow คณะแพทย์กันบ้างนะคะ เรามีสมาชิกหลายๆคนแล้ว (รวมทั้งคุณ K-jira และคุณหมอหลองอีกคนด้วยนอกจากพวกเราที่พยา-ธิแล้ว) ที่น่าจะได้มา F2F (face to face) กันอย่างที่อ.เต็มให้ข้อสังเกตไว้ค่ะ ว่าเมื่อเรารู้จักเบื้องลึกผ่านทางบล็อกแล้ว การได้พบหน้าสัมผัสตัวตนจริงๆเราจะได้ความรู้สึกที่ดีต่างกันไป

แต่สิ่งที่ตัวเองได้เรียนรู้ก็คือ GotoKnow ทำให้เรารับรู้ตัวตนของคนได้ลึกซึ้งกว่าการพบหน้าค่าตาปกติ และเมื่อเรารู้จักในลักษณะนั้นแล้ว จะทำให้เราเปิดใจรับความเป็นตัวตนของคนนั้นๆได้ คนที่ถูกตรงกับลักษณะที่เราชอบ ก็จะเหมือนดึงดูดกันได้อย่างรวดเร็ว ตัวเองได้เพื่อนได้พี่ได้น้องที่ดูเหมือนจะรู้จักเข้าใจกันลึกซึ้ง เป็นกำลังใจให้กันและกันได้อย่างไม่น่าเชื่อเลยค่ะ ซึ่งมีส่วนอย่างมากที่ทำให้เรา "ให้" สิ่งที่เรามีได้มากยิ่งขึ้น

เพราะเหตุนี้แหละค่ะ ที่ทำให้อุทิศตัวเองให้กับการเผยแพร่ให้คนรู้จักและใช้ GotoKnow  เพราะเชื่อว่าเป็นที่ที่ทำให้เราได้ใช้ศักยภาพที่เราแต่ละคนมีได้เต็มที่ แล้วแถมยังช่วยกันส่งเสริมศักยภาพของกันและกันอีกด้วย

อาจารย์จันทรรัตน์ครับ

  • ผมเชื่อว่า ทั้งภาษาพูด และภาษาเขียน มันมีภาษาลึกๆที่อยู่ระหว่างช่องว่างของคำพูดและระหว่างบรรทัดตัวอักษรที่เราต่างสัมผัสกันได้ครับ
  • ผมสัมผัสความปรารถนาดีของสมาชิกใน G2K อารมณ์ทั้งที่สุนทรีย์และไม่สุนทรีย์ในบันทึกต่างๆได้
  • ผมก็รู้สึกดีแล้วกับการเป็oส่วนหนึ่งของ G2K
  • เพียงแต่อยากเตือนตัวเองเรื่อง มนุษย..สัมพันธ์ เท่านั้นครับ

น้องวีร์  ครับ

  • ไอ้เจ้า ความเชื่อของคนส่วนใหญ่ เนี่ยมันอะไรครับ
  • ผมคิดไม่ทันอีีกแล้ว 

พี่ sasinanda ครับ

  • ขออนุญาตเรียกพี่นะครับ เพราะประเมินจากรูปถ่ายใน blog ซึ่งผมก็พลาดมาบ่อยมาก
  • ขอบพระคุณมากครับที่แวะเข้ามาอ่าน

คุณโอ๋  ครับ

 GotoKnow ทำให้เรารับรู้ตัวตนของคนได้ลึกซึ้งกว่าการพบหน้าค่าตาปกติ

  • ผมเห็นด้วยกับประโยคนี้ร้อยเปอร์เซนต์เลย
  • ไม่มี G2K ผมก็ไม่รู้จักคุณโอ๋หรอกนะครับ

อาจารย์เต็มศักดิ์ครับ ถ้าจะเพิ่มความใกล้ชิดของชาวเราขึ้นมาอีก  ต้อง upload vdo clip ของการพบปะกันขึ้น youtube ด้วยครับ สมาชิกท่านอื่นจะได้เห็นภาพและเสียงของอาจารย์จันและอาจารย์โอ๋ด้วยครับ ^___^

นาย เต็มศักดิ์ พึ่งรัศมี: การเผยรูปกายทำให้อยู่ในอันตราย
อ.หมอคะ มิตรภาพใน G2K ยิ่งใหญ่จริง ๆ ค่ะ อยากเรียนเชิญ อ.หมอไปบ้านครูบาด้วยค่ะ
k-jira
เขียนเมื่อ 

 

มีข้อเสียค่ะ !

คือเมื่อก่อนคิดว่า รู้จักอาจารย์เต็มศักดิ์นะคะ (หมายถึงพอเห็นหน้าก็รู้ว่า  อ๋อ.. ท่านนี้คือ อาจารย์หมอเต็มศักดิ์)   แต่หลังจากอยู่ใน G2K ได้ซักพัก แวะเข้ามาอ่านบันทึกของอาจารย์บ่อยๆ  k-jira ก็เกิดอากรสับสนค่ะ

ทั้งนี้เพราะ พอได้เจออาจารย์ตัวเป็นๆ (2-3 ครั้ง ชนิดเดินสวน ยืนประจันหน้า) ก็เกิดอาการ confuse ไม่แน่ใจ 

เป็นความจริงใช่มั้ยคะว่า "ตัวจริงของอาจารย์เต็มศักดิ์ ดูอ่อนกว่าในรูปมากๆ "

ถ้าหากว่าเป็นความจริง งั้น k-jira จะได้เข้าใจถูกว่า ที่ผ่านมาไม่ได้เข้าใจผิด

( แฮะๆ อ่านแล้วงงมั้ยคะอาจารย์ ^__^ )

 

พี่  มาโนช ครับ

  • คงต้องรออีกสักพักใหญ่ถึงใหญ่มากครับ ผมถึงจะทำแบบนั้นเป็น

น้อง วีร์ ครับ

  • ผมก็ยังตามไม่ทันอยู่ดี
  • อย่าเพิ่งหงุดหงิดเสียก่อนนะครับ

คุณ somporn ครับ 

  •  ใจอยากไปครับ
  • แต่เดือนเมษาเป็นต้นไป ผมเริ่มกลับไปเป็นนักเรียนอีกแล้ว

คุณ  k-jira ครับ

  • เดินสวน ยืนประจันหน้า แล้วผมไม่วิ่งหนีหรือครับ เป็นไปได้อย่างไร
  • เรื่องหน้าอ่อนเนี่ย ผมไม่มั่นใจนัก วันก่อนพาคุณอา..น้องชายของพ่อผมมาตรวจที่ OPD คุณพยาบาลที่โต๊ะแกยังทักว่า พา พี่ชาย มาตรวจหรือคะ  ผมแทบจะซื้อแว่นตาใหม่ให้คุณพี่พยาบาลคนนั้นเลย  
นี่ถ้าอาจารย์เต็มศักดิ์ยังไม่เปลี่ยนรูปผมว่าคนอ่านคงรู้สึกแปลกๆ ที่เรียกผมว่าพี่ ^__^

มาอ่านต่อแล้วได้อ่านความเห็นอ.มาโนชอันสุดท้ายนี่อดยิ้มไม่ได้ค่ะ แล้วก็ต้องขอหยอดบอกอ.เต็มเพื่อยืนยันอีกรอบว่า เปลี่ยนรูปเถอะค่ะ เมื่อวันศุกร์น่าจะมีรูปอาจารย์เต็มที่น่าจะดู (หน้าอ่อน)เหมือนจริงบ้างสักรูปล่ะค่ะ

ขอยืนยันกับอ.มาโนชอีกทีค่ะว่า ถ้าเทียบหน้าจริงๆอ.เต็มแล้วดูอ่อนกว่าอ.มาโนชในรูป (เอ....ชักสงสัยว่าแล้วอ.มาโนชตัวจริงนี่เหมือนในรูปไหมคะ???)

เรียนอ.เต็ม...ช่วยกรุณาลบความเห็นอันก่อนที่มีตัวภาษา html ติดมาด้วยนะคะ เขียนใหม่แล้ว รู้สึกว่า IE เล่นตลกกับเราอยู่ค่ะ

Phoenix
เขียนเมื่อ 

ไม่มีอะไร เข้ามาแซวเฉยๆ

Professor Ian Maddock กูรู palliative care แห่ง Australia เคยเอารูปพี่เต็มขึ้นฉายแล้วก็บอกว่า "นี่แหละ หน้าของ palliative care!!" (ตีความได้หลายความหมายมากเลยครับ)

ผมคิดว่ายังไม่มี software อะไรในปัจจุบัน (รวมทั้งของ Mcintoch สุดรักของพี่เต็มเองด้วย) ที่จะสามารถ demonstrate ความอ่อนเยาว์และประกายแห่งหน้าของเธอได้ อ.มาโนชคงต้องรอเจอตัวจริงเองแหละครับ จึงจะ appreciate ได้ว่าเรากำลังพูดถึงอะไรกันอยู่

PS: ที่ออกมาจากห้องก่อนนั้นจำเป็นจริงๆ ต้องไป lecture ทั้งๆที่ก็อยากจะแลกเปลี่ยนเรียนรู้กันแบบสดๆไม่น้อย ผมคิดว่าที่เขียนมาทั้งหมดก็ไม่เหมือนที่ผมพูดเหมือนกัน

P    P    P

  • ไม่รู้เหมือนกันนะครับ ว่าทำไม ขึ้นต้นเป็นลำไม้ไผ่ พอเหลาลงไปจึงกลายเป็นบ้องกัญชา เริ่มต้นก็ G2K แต่สุดท้ายมาลงที่ ใบหน้าผม
  •  จะพิจารณาจัดให้ครับ เรื่องรูปใหม่
  • กราบสวัสดีครับ ท่าน อ.เต็มศักดิ์
  • เดี๋ยวต่อประเด็นเป็นลำไม้ไผ่ต่อนะครับ อิๆ
  • G2K มีข้อดีมากมายครับ ส่วนข้อเสียก็คงมีครับ
  • ข้อดีคงไม่ต้องบรรยายครับ
  • ส่วนข้อเสียคือ เจอคนมากมาย เจอแล้วทำให้คิดถึง เข้ามาบ่อยๆ แล้วจะติดจอครับ
  • หากเข้าขั้นโคม่า อาจจะส่งผลให้เอาไปละเมอเพ้อฝันได้ครับ ประสาทอาจจะหลอนเกี่ยวกับเรื่อง KM, G2K, และอีกหลายๆ คำได้ครับ
  • ทำอาจจะให้สมองไม่ได้พักผ่อน ต่อยอดมากขึ้นไป เหมือนแจ๊กผู้ฆ่ายักษ์ ก็ได้ครับ ปีนต้นถั่วที่ต่อยอดออกไปเรื่อยๆครับ 
  • ต่อไปอาจจะกลายเป็น กระแส G2Kfever ก็ได้ครับ
  • มีเรื่องสนุกๆ บันเทิงเริงสมองครับ ตลอดเวลา
  • ทราบว่า อ. เป็นคนตานี ยินดีที่ได้รู้จักนะครับ

อาจารย์ืช่วย ครับ 

  • ใช่ครับ ต่อยอดกันจนไม่ได้หลับไม่ได้นอน ตื่นเช้าตาปรือไปทำงาน
  • ของอาจารย์อยู่เยรมัน เวลาก็ต่างกับที่นี่นะครับ ยังไงก็ดูแลสุขภาพด้วยครับ อย่าถึงขนาดต้องเข้าโรงหมอ ไปสแกนทั้งตัวอีกนะครับ 
P

สวัสดีครับ คุณหมอ

  • ครั้งหน้าหากมีการสแกนอีก จะขอปอดด้วยครับ มาทำวิจัย ครั้งก่อนลืมไปครับ มัวแต่ปวดท้อง เลยได้ปอดมาท่อนหนึ่งครับ
  • ขอบคุณมากๆ เลยนะครับ รักษาสุขภาพเช่นกันครับ
ชะห์
IP: xxx.12.74.7
เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะอาจารย์

ไม่ได้คุยกันนาน..อาจารย์สบายดีไหมค่ะ..

(เข้ามาทักทายค่ะ)

น้องชะห์

  • สวัสดีครับ
  • ไม่ค่อยสบาย หิวไอติมครับ 
ชะห์
IP: xxx.12.74.5
เขียนเมื่อ 

อาจารย์ค่ะ

ถ้าไม่สบายทานไอติมไม่ได้นะค่ะ ...รอให้หายก่อนค่ะ

จุฑารัตน์
IP: xxx.170.234.5
เขียนเมื่อ 
  • ครั้งแรกที่คุณเสรีชวน พอบอกว่าเป็นการพูดคุยของ G2K ไม่รีรอเลย ไม่รอหัวหน้าภาคชวนด้วย ไม่ถามรายละเอียดด้วย อยากบอกว่า G2K ทำให้สมาชิกเป็นหนึ่งเดียวกัน ไม่ว่าวิชาชีพไหน นี่คือข้อดีอีกข้อหนึ่ง
  • เสียดายมากที่ได้อยู่ร่วมแป็บเดียว
  • ข้อเสีย
        1.G2K ทำให้ติดจอ นั่งเขียนแล้วติดโต๊ะ ทำให้ไม่มีเวลาติดเตียง มีโอกาสทำให้ได้เลื่อนตำแหน่งเป็นภรรยาหลวง
        2.บางคนคิดว่าเราอยากดัง

พี่จุด ครับ

  • เสียดายเหมือนกันครับ ที่พี่อยู่ร่วมได้ไม่นาน เพราะถ้าพี่พูดถึงเหตุผลอันที่กล่าวถึง คงถกกันมันน่าดู
ดอกแก้ว
IP: xxx.170.154.74
เขียนเมื่อ 

ฟังบรรยากาศ แล้ว ดีจังคะ คุณหมอ เขียนน่ารัก ตลกดี

สนับสนุน เรื่องการพบปะเพื่อแลกเปลี่ยนคะ

เริ่มจาก กลุ่มย่อย ก่อน กลุ่มใหญ่ ดีคะ จะได้รู้จักกันทั่วถึง 

...................................................... 

...สนับสนุน เรื่องเปลี่ยนรูปคะ ...อยากเห็น 

 

คุณดอกแก้วครับ

  • เวลาจำกัดครับ ยังคุยกันไม่ได้ที่ดี ก็ต้องเลิก
  • กำลังคิดหนักเรื่องรูปครับ 

   เห็นด้วยอย่างยิ่งกับคำว่า สัมผัสของคนกับคน มีความหมายลึกซึ้งเกินกว่าสัมผัสผ่านคีย์บอร์ดแน่นอน  เพราะการพูดคุยแบบ เจอหน้าค่าตาและมองตา กันมันสื่อได้มากกว่าคะ


 

P  คุณจ๊ะจ๋าครับ

  • ขอบคุณครับ 

สวัสดีค่ะคุณหมอ

  • ในภาพ  อาจารย์ทั้ง 2 กำลังร้องเพลงใช่ไหมคะ
  • เอ้อ..ครูอ้อยสงสัยค่ะ
  • อยากฟังเสียงทั้ง 2 ท่านจังเลย
  • และเสียงของคุณหมอ ด้วยค่ะ

ด้วยความรัก ความเอ็นดู

P  ครูอ้อยครับ

  • อาจารย์จันกับคุณโอ๋กำลังบรรยายครับ แต่ท่าทางราวกับคาราโอเคอยู่
  • ครูอ้อยต้องหาเวลาพาพี่สะมะนึกะมาเยี่่ยมพวกเราที่หาดใหญ่แล้วละครับ
  • มาแอบเปิดบันทึกเก่าๆของคุณหมอ
  • อ่านไปยิ้มไปคนเดียว
  • แหมๆๆ
  • มันเหมือนกันเลย
  • ตรงที่เช้า  สาย บ่าย เย็น  แถมก่อนนอน
  • ขอแอบมาเปิดสักนิด
  • เพื่อให้นอนหลับฝันดี
  • เพราะโดยมากเพื่อนใน G2K
  • ชอบอวยพรให้ฝันดี  อิอิ
  • และชอบความเห็นของ
  • จุฑารัตน์
    เมื่อ พ. 11 เม.ย. 2550 @ 16:45
    221460 [ลบ]

    • ข้อเสีย
          1.G2K ทำให้ติดจอ นั่งเขียนแล้วติดโต๊ะ ทำให้ไม่มีเวลาติดเตียง มีโอกาสทำให้ได้เลื่อนตำแหน่งเป็นภรรยาหลวง
          2.บางคนคิดว่าเราอยากดัง
seen
IP: xxx.122.166.250
เขียนเมื่อ 

สวัสดีครับ คุณหมอเต็มศักดิ์

เจอบันทึกของคุณหมอ ก็เลยรีบเข้ามาอ่าน...

ขอบคุณสำหรับเรื่องดีๆ ที่อ่านแล้วมีแต่ความสุขครับ

P พี่มนัญญาครับ

  • อันตรายมากครับ ข้อเสียหัวข้อนั้น ต้องระวังนะครับพี่

น้อง seen ครับ

  • น้องน่าจะเขียนบันทึกของตัวเองด้วยนะครับ ท่าทางเขียนเก่งเหมือนกัน
  • ตามเจ๊เขี้ยว มนัญญา P มาอ่านด้วยอีกคนค่ะ
  • คนไม่เขียนบันทึกใน G2K ไม่รู้หรอกค่ะว่า
  • ... สังคมนี้นั้น มีความผูกกันได้แค่ไหน หรืออย่างไร
  • "ไม่ลอง ไม่รู้" หรอกค่ะ
  • เกศว่ามีข้อดีมากกว่าข้อเสียค่ะ
  • G2K อาจเป็นส่วนเสริมสำหรับการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ภายในหน่วยงาน เพื่อพังทะลายข้อจำกัด ของเวลาที่ไม่ตรงกันได้ 
  • G2K สามารถเปิดเครือข่ายที่อยู่ห่างไกลออกไปได้โดยง่าย นั้นคือคุณูปการที่ไม่มีทางทำได้ถ้าไม่มีเทคโนโลยีนี้
  • แต่ G2K ไม่สามารถมาทดแทนการได้พบหน้า ประชุมสุมหัวกันแบบหน้าปะหน้า ตาต่อตา (แต่คงไม่ถึงฟันต่อฟันนะครับ) ของคนในหน่วยงานได้เลย

ขอนแก่นพึ่งเจอกันงานสานฝันเด็กป่วย 9 พค. 52 ค่ะ

Dsc08405

สวัสดีค่ะ มายืนยันพี่เกศ ค่ะ ขอบคุณที่นี่ค่ะ

P

  • เห็นด้วยกับน้องเกศทุกข้อครับ

ถึงแม้จะไม่ได้เจอหน้ากันเป็นๆ ไม่ได้สัมผัสกันโดยตรง แต่พื้นที่g2kก็มีส่วนที่ทำให้ได้ความรู้ ได้มิตรภาพ และกำลังใจที่ดี

ที่สำคัญการมีมิตรภาพผ่านคีย์บอร์ด ก็ทำให้เรามีโอกาสได้กันแบบเป็นๆค่ะ

หนูมีโอกาสได้เจอเพื่อนโกทูโนว์บ้างแล้วค่ะ

ล่าสุดได้เจอท่าน อ.ยูมิค่ะ การพูดคุยยิ่งทำให้หนูรู้ว่าอ.มีความศรัทธาต่อศาสนาพุทธอย่างมาก เข้าถึงหัวใจของศาสนาพุทธค่ะ

ขออนุญาตเก็บบันทึกของคุณหมอ ว้ในแพลนเน็ตค่ะ

ไม่อยากพลาดเรื่องดีๆ สนุกๆค่ะ

P

  • ขอบคุณครับที่กรุณามา พรวน บันทึกเก่า
  • การสัญจรไปเจอกันเมื่อโอกาสอำนวย ก็เป็นเรื่องที่น่าทำนะครับ
nui
เขียนเมื่อ 
  • ...สัมผัสของคนกับคน มีความหมายลึกซึ้งเกินกว่าสัมผัสผ่านคีย์บอร์ดแน่นอน...
  • สนับสนุนค่ะ