มาตามสัญญาค่ะ จริง ๆแล้วบันทึกนี้ผู้เขียนตั้งใจว่ากลับมาแล้วจะเขียนในทันที แต่เป็นเพราะสาเหตุขัดข้องหลายประการ ดังบันทึกนี้ และเครื่องคอม ฯ ขัดข้อง แต่แม้จะช้าไปบ้างก็ “ช่างมันเถอะ” (ช่วงนี้ใช้บ่อย หลังจากกลับจากสัมมนา)

 อาทิตย์ที่ผ่านมาผู้เขียนได้มีโอกาสไปร่วมสัมมนาภาควิชาพยาธิวิทยาที่จัดขึ้นที่โรงแรงบี พี สมิหลา ในฐานะคุณลิขิต ซึ่งได้รับเชิญจากอ.เสาวรัตน์ บอกตามตรงว่าโชคดีมาก  ๆ มิเช่นนั้นก็อาจจะไม่ได้ไป และพลาดอะไรหลาย ๆ อย่าง ต้องขอบคุณ อาจารย์ผ่านบันทึกนี้ก็แล้วกัน (ซึ่งคำขอบคุณนี้ผู้เขียนก็ได้เรียนรู้จากวิทยากร ดร.กะปุ๋ม ทำให้ผู้เขียนใช้บ่อยมาก...กอีกหนึ่งคำในช่วงนี้)

  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ก่อนไปอ.เสาวรัตน์ก็ได้เรียกตัวทั้งคุณอำนวยและคุณลิขิต ไปคุยให้ฟังถึงรายละเอียดและบทบาทของทั้งคุณอำนวยและคุณลิขิต ซึ่งช่วงที่ผ่านมาผู้เขียนยอมรับเหมือนกันว่าสมองมันตื้อ ๆ พิกล และไม่ค่อยอยากรับหน้าที่นี้สักเท่าไร ? และวันอาทิตย์เป็นวันพักผ่อนของครอบครัวเราอีกต่างหาก แต่อยากไปเจอคุณกะปุ๋มมากกว่า (ขอสารภาพตามตรง) </p>  <blockquote>แต่ผู้เขียนพบว่าการไปสัมมนานี้เป็นการพักผ่อนมากกว่าอีก เพราะได้ทั้งความสนุกสนาน ซาบซึ้ง ประทับใจ อิ่มเอมใจ อีกทั้งเป็นการหลีกหนีจากการเลี้ยงลูกไปได้ตั้งครึ่งค่อนวันแน่ะ (อิ อิ)</blockquote>รถออกจากหน้ารพ.กำหนดเวลา 7.40 น. ปรากฏว่าเมื่อถึงเวลานัดหมาย ผู้ที่จะไปจริง ๆ มีมากกว่าที่ลงชื่อไว้ ทำให้อ.ปลื้มจิตและอ.มุกดา ต้องโทรตามและขอเปลี่ยนรถเดิมจากรถตู้ แต่ไม่สามารถเปลี่ยนได้ เพราะไม่มีรถ ดังนั้นจึงต้องนำรถส่วนตัวไปอีก 1 คัน (ก็ไม่ทราบว่าเป็นรถใคร)    <blockquote> เมื่อเข้าไปถึงห้องประชุมผู้เขียนมองหาดร.กะปุ๋มเป็นคนแรก แต่เห็นคุณกะปุ๋มกำลังเตรียมตัวอยู่ เลยไม่กล้าเข้าไปทัก แต่พลังจิตเราคงแรงพอ ไม่ช้าไม่นานคุณกะปุ๋มก็หันมาสบตาผู้เขียนโดยบังเอิญ และเราก็ได้ทักทายกันด้วยความลับของแต่ละคน ใน Blog tag </blockquote> บันทึกหน้าผู้เขียนขอเล่า "เคล็ดลับการทำงานอย่างไรให้มีความสุข" ที่ได้จากคุณกะปุ๋ม