จ้ำจี้มะเขือเปราะ

      เมื่อตอนย่ำรุ่งผมฝันไปว่า เตรียมการสอนนิสิต แล้วจะต้องเรียกให้นิสิตหนึ่งคนมาตอบคำถาม ไม่รู้จะเรียกใครดี พลันก็นึกถึงเรื่องที่สมัยเด็กๆ เคยเล่น "จ้ำจี้" นะครับ จำได้บทเดียว..เป็นฉบับย่อ ดังนี้

"จ้ำจี้มะเขือเปราะ  
กะเทาะหน้าแว่น 
พายเรืออกแอ่น 
อาบน้ำท่าไหน
อาบน้ำท่าวัด 
เอากระจกที่ไหนส่อง 
เยี่ยมๆ มองๆ นกขุนทองร้องฮู้" 

 

      สมัยเป็นเด็ก เราก็มาสุมหัวกันตอนปิดเทอม หรือวันหยุด หาเรื่องเล่น พอเบื่อเราก็เปลี่ยนเรื่องเล่น อย่างเพลง "จ้ำจี้มะเขือเปราะ" เราอาจเล่น 2-3 คน คว่ำสองมือรวมกัน แล้วเราก็เหมือนเริ่มต้นนับนิ้ว..ผมก็เริ่มนับนิ้วผมก่อน..."จ้ำคือนิ้วที่หนึ่ง" "จี้คือนิ้วที่สอง"...ไปเรื่อยๆ พอ..นิ้วของใครอยุ่ที่คำว่า "ฮู้" คนนั้นก็ต้องเป็นคนเริ่มใหม่..แต่เราประยุกต์ครับ..คือไม่ใช่เริ่มเล่น "จำจี้" ใหม่..แต่เราจะไปเล่นอีกเกมหนึ่ง อย่างเช่น "ซ่อนแอบ" โดยคนที่เป็น..ก็จะปิดตานับ ๑-๒๐ แล้วพวกที่เหลือก็จะไปแอบครับ..

      รู้สึกว่าของเราจะเล่นแบบประยุกต์หน่อยสมัยนั้น...พอจะมาประยุกต์ใช้กับนิสิต..ผมก็จะเริ่มนับคนแถวหน้าไปเรื่อยๆ พอถึงใครที่ผมนับ "ฮู้" ผมก็จะเรียกให้ตอบคำถาม...นั่นคือความฝันครับ...แต่จริงๆ พอมาอยู่ที่ห้องก็ไม่ได้ใช้หรอกครับ..ใช้วิธีสุ่มชื่อเอา

     ผมไปค้นเพลง "จ้ำจี้มะเขือเปราะ" มีหลาย Version แต่ที่คล้ายๆ กัน แต่ยาวหน่อยก็เป็นบทนี้เลย

"จ้ำจี้มะเขือเปราะ    กะเทาะหน้าแว่น
พายเรืออกแอ่น   กระแท่นต้นกุ่ม
สาวๆ หนุ่มๆ   อาบน้ำท่าไหน
อาบน้ำท่าวัด   เอาแป้งที่ไหนผัด
เอากระจกที่ไหนล่อง   เยี่ยมๆ มองๆ นกขุนทองร้องฮู้" 
 

    ลองค้นใน GotoKnow ยังไม่เคยมีใครนำลงบันทึก..ผมเลยนำมาลงให้คนเก่าๆ ระลึกถึงความหลังบ้างครับ

BeeMan

 นกเพนกวิน penguin 

BeeMan

PenGuin