สำนวนหนึ่งที่ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.จินดา งามสุทธิ (รองอธิการบดีฝ่ายประกันคุณภาพการศึกษา คนแรกของมหาวิทยาลัยมหาสารคาม) ผู้ที่สั่งสอน อบรม ประสิทธิ์ประสาทวิชาด้านการประกันคุณภาพ ให้กับผม และเป็นผู้วางรากฐานของระบบ/กลไกการประกันคุณภาพภายใน มมส. โดยท่านชอบพูดถึงเสมอ คือ .. สำนวนที่ว่า
“...เกาหลังให้กัน...”
นัยสำคัญนั้นผมเข้าใจอย่างนี้ครับ......
“การจะเชิญใครมาทำหน้าที่ประเมินหน่วยงานของตน อย่าทำให้พอเสร็จๆ เอาง่ายเข้าว่า เชิญคนที่รู้จักมักคุ้นกันมา หรือคนที่ใจดี ไม่ชอบแสดงความคิดเห็น เพราะนั้นจะเหมือน...มานั่งเกาหลังให้กัน เปลี่ยนกันหันหลังไปหันหลังมา (หัวเราะกันคิ๊ก คิ๊ก) รังจะมีแต่เกิดแผลสะสมเชื้อ และเกิดอาการอักเสบในวันข้างหน้า หมดทางเยี่ยวยารักษา”
ดังนั้นระบบกลไกการประกันคุณภาพภายใน จะประสบความสำเร็จ ได้อย่างก้าวกระโดด และยั่งยืน นั้น ผมเชื่อว่าความตระหนัก เห็นความสำคัญจากผู้บริหารและบุคลากรของหน่วยจึงเป็นหัวใจสำคัญยิ่ง สำหรับผมในฐานะผู้ที่ช่วยประสานสร้างระบบกลไกระดับสถาบัน
ซึ่งการกำหนดองค์ประกอบ โครงสร้างของคณะกรรมการประเมิน ต้องมีความชัดเจน มีความหลากหลายทั้งวิชาการ การบริหารจัดการ และถ้าเป็นไปได้ควรมีองค์ประกอบจากคนนอกมหาวิทยาลัยได้ จะสามารถสะท้อน เป็นกระจกให้หน่วยงานที่ถูกประเมินได้อย่างมาก เกิดการแลกเปลี่ยนเรียนรู้กัน ได้ประโยชน์กันทั้ง 2 ฝ่าย
KPN
ไม่ว่าจะงานประกัน หรืองานอื่นๆ แม้กระทั่งการติดตามอ่านบันทึก เมื่อเป็นคนที่รู้จักคุ้นเคยกันแล้ว ความคิดเห็นมักจะออกมาแนว เกาหลังให้กัน….
คือ มาในแนว ให้กำลังใจ เห็นด้วย มองในแง่ดี ได้รับกำลังใจมากมาย แต่ไม่ค่อยได้รับข้อแนะนำ เพื่อการปรับปรุงให้ดีขึ้น
ขอบคุณคุณบอนครับ เป็นธรรมดาครับ บ้างทีนอกจากคำว่า “เยี่ยม” “สุดยอด” “ขอบคุณ” แล้วก็ต้อง แย่ แซว กวน กันบ้างครับ เพื่อการกระตุกต่อมคิด ต่อยอดครับ
ถึง พี่พนัส
ขอบคุณครับ
กัมปนาท