ณ ที่แห่งนี้ เป็นสาธารณะความรู้ที่ทุกคนใช้ได้อย่างเสรี ตามระเบียบที่ได้จัดตั้งขึ้นมา ทุกคนปฏิบัติตามระเบียบ สังคมแห่งนี้จึงยังคงอยู่ได้ด้วความสุขสงบและยั่งยืน สังคมอื่นๆก็เช่นกัน หากคนในสังคมรักษา และปฏิบัติอยู่ในกรอบเดียวกันที่สังคมต้องการ แน่นอน ความสุข ความสงบต้องตามมา
ผู้อ่านหลายกลุ่มเข้ามาอ่านบันทึกใน GotoKnow  สังเกตได้จาก  การตอบรับแสดงความคิดเห็น  การส่งอีเมลล์มาแบบส่วนตัว 
ตลอดจนเครื่องมือที่ติดตั้งในบล็อกนั้นๆ  นำประโยชน์มาให้ผู้เขียนบันทึกอย่างเอนกอนันต์  ในเรื่องของการศึกษาค้นคว้า  ตลอดจนการแสดงความคิดเห็นและการขอความช่วยเหลือ  
ซึ่งการเขียนบันทึกนี้เป็นสาธารณะ  หมายถึง  บุคคลทั่วไป  ทั่วประเทศ  หรืออาจจะทั่วโลกก็ได้  ที่มีเครื่องมือสื่อสารอิเล็กทรอนิกส์  อินเทอร์เน็ต  ก็สามารถอ่านได้ 
ครูอ้อยเขียนบันทึกตั้งแต่  31 พฤษภาคม 2549  เขียนเรื่อยมา  จนได้รับรางวัล  " สุดคะนึง ตุลาคม 2549 "  ได้รับเสื้อจาก สคส. จำนวน 2 ตัว  ด้วยการเขียนเรียงความเรื่อง  "การจัดการความรู้ในโรงเรียนประถมศึกษา "   และอีกตัวหนึ่งได้จากรางวัลสุดคะนึง 
จุดประสงค์ของการเขียนบันทึกนี้  เมื่อนานวันจึงเปลี่ยนไป  จากการเริ่มต้นที่มีจุดประสงค์เพื่อ  การศึกษาในระดับปริญญาเอก 
แต่เมื่อเวลาผ่านไป  การเรียนรู้เพื่อการจัดทำดุษฎีนิพนธ์ได้เปลี่ยนไป  จุดประสงค์จึงเป็นเขียนเพื่อเผยแพร่ความรู้  การแลกเปลียนความรู้  และบันเทิง  
จากการที่ติดตั้งเครื่องมือชนิดหนึ่งไว้ในบล็อก  ที่ได้กล่าวมาแล้วนั้น   ทำให้ครูอ้อยรู้ได้ว่า   มีผู้อ่านพำนักอาศัยอยู่ในต่างแดน  เข้ามาอ่านบันทึกอยู่เนืองๆ  บางท่านติดต่อขอข้อมูลมาด้วยการศึกษาอย่างจริงจัง  ซึ่งครูอ้อยก็แลกเปลี่ยนไป  หากมีความรู้ในเรื่องนั้นอย่างจริงจัง  แต่มีบางเรื่องเท่านั้นที่ไม่สามารถแลกเปลี่ยนเรียนรู้ได้  เช่น  เรื่องภาษีสังคม  จะรู้แต่เพียงผิวเผินที่สัมผัสได้ในชีวิตประจำวัน  แต่จะให้ล่วงรู้ไปถึงทฤษฎีต่างๆนั้น  คงต้องศึกษาก่อนจึงจะให้ความรู้ได้  
แต่ถ้าเป็นเรื่องที่ศึกษา  เช่น  การสอนภาษาอังกฤษระดับประถมศึกษา    หรือ  อาจจะเป็นเพราะการทำงาน  ที่มีช่วงระยะเวลาของการปฏิบัติงาน  จึงรู้และเกือบชำนาญ  จนสามารถพูดคุยหรือเผยแพร่ความรู้ได้อย่างมั่นใจ  อาจจะมีถูกหรือ ผิด คละเคล้ากันไป   ท่านผู้อ่านก็สามารถเก็บเกี่ยว  เลือกเฟ้นวิชาความรู้ต่างๆในบันทึกนี้ได้   จึงเรียกแบบง่ายๆว่า  " การจัดการความรู้ ในบันทึกของครูอ้อย "  
แต่มีจุดประสงค์หนึ่งที่แอบแฝงในการเข้ามาอ่าน  ในระยะหลังนี้  ครูอ้อยจะเขียนบันทึกที่แฝงอารมณ์รุนแรง  หรืออาจจะเป็นไปในทางลบ  เกี่ยวกับการปฏิบัติงาน  ด้วยเหตุนี้ที่กล่าวมา...ท่านผู้อ่านคงจะเข้าใจ
 
แต่บันทึกของครูอ้อย  จะเป็นการใช้ความรู้เล็กน้อยผสมผสานไปด้วย 
เช่นผสมความรู้ในเรื่องสุภาษิต  และภาษาอังกฤษ  การดำรงชีวิตในสังคม  ให้ข้อคิดคำคม   ซึ่งท่านผู้อ่านอาจจะสานต่อกับแนวความคิดเดิมของท่าน  ก็จะได้รับประโยชน์ไม่มากก็น้อย  เช่นกัน   
การเขียนโดยเสรี  ก็จะพรั่งพรูในเรื่องของความคิดสร้างสรรค์  โดยไม่มีขีดจำกัด  เพียงแต่อยู่ในกรอบของสังคม  ไม่ล่วงละเมิดกัน  
แต่..ครูอ้อยเขียนบันทึกให้บุคคลทั่วไปได้อ่าน  ไม่ได้เฉพาะเจาะจงให้  คนกลุ่มใดกลุ่มหนึ่ง....อ่านเท่านั้น   โปรดอย่าคิดว่า...เป็นเรื่องของตนเอง  ..
สุภาษิตที่ยกมาเขียนนั้น  ก็สืบเนื่องจากโบราณกาลมา  เพื่อสอนใจคน  ทั้งโลกก็ว่าได้ที่เชื่อฟัง  ไม่มีเพียงแต่  คนกลุ่มใดกลุ่มหนึ่ง อ่านเท่านั้น...
อยากจะบอกว่า...โปรดทำใจให้กว้าง.....และยอมรับกับสิ่งที่มากระทบ...ถึงแม้ว่าจะเหมือนหรือคล้ายเรื่องของตนเอง..
แต่ในสังคม  ไม่ได้มีเพียงท่านเท่านั้น   ที่รู้สึกเจ็บปวด  เมื่อมีใครมาสั่งสอนหรือให้คำแนะนำ   
ในสังคมของท่าน  ท่านอาจจะยิ่งใหญ่  แต่ในสังคมนี้มีสิทธิมีเสรีที่เท่ากัน  การเขียนโดยเสรีที่ไม่ได้ล่วงละเมิดใคร..
หากท่านคิดว่า...ครูอ้อยละเมิด..ท่านก็ต้องเจ็บปวดต่อไป   เพราะครูอ้อยจะเขียนทุกวัน..ทุกวันและทุกวัน  
ก็สุดแล้วแต่จะคิด.....เพราะมีผู้อ่านหลายกลุ่มที่เข้ามาอ่านบันทึกใน GotoKnow