๑๓ มีนาคม พ.ศ.๒๕๕๐
หลังจากที่อาจารย์ ได้ให้ดู VCD เรื่อง "วิทยาลัยฝึกลิงเพื่อการเกษตร" ซึ่งมีลุงสมพร แซ่โค้ว เป็นครูสอนลิงเหล่านั้น..ข้าพเจ้าประทับใจเรื่องนี้คือ
คำที่ลุงสมพรบอกว่า "ให้ความรัก ก่อนให้ความรู้"
การที่จะสอนใครได้นั้น อย่างแรกเลยคือ เขาจะต้องเชื่อใจเรา จะต้องทำให้เขาไว้วางใจเราให้ได้ ไม่ใช่ว่าพูดให้ฟังไปเรื่อย คนฟังก็มีความรู้สึกว่า กำลังถูกบ่นให้ฟัง ซึ่งมันไม่น่าจำ ถึงจำก็จำแบบไม่รู้เรื่อง นำไปประยุกต์ใช้ไม่ได้ สังคมไทยสมัยนี้ ถูกกำหนดด้วยระบบการศึกษาแบบที่ต้องเป็นไปอย่างมีลำดับ คือ
ตอนเป็นเด็ก ก็จะถูกบังคับเข้าเรียนอนุบาล ประถม แล้วต่อด้วยมัธยม..บางคนสอบเข้ามหาวิทยาลัยได้ก็ได้เรียนในระดับปริญญา ซึ่งในช่วงระยะเวลาที่ผ่านมา เราไม่ค่อยได้คิดในเรื่องที่สร้างสรรค์ คิดแต่ว่าจะตอบข้อสอบอย่างไรให้ตรงใจอาจารย์ผู้สอนให้มากที่สุด เมื่อลุงสมพรบอกว่า "ให้ความรัก ก่อนให้ความรู้" ฟังดูเหมือนง่าย แต่ในความเป็นจริงแล้วยาก
การเรียนในตอนนี้ อาจารย์หลายคนไม่ได้ให้ความรักแก่นักเรียน ข้าพเจ้าขอใช้คำว่า "ยัดเยียดความรู้" ให้มากกว่า เพราะระบบการศึกษาเราเป็นแบบนั้น "ครูมีหน้าที่สอน นักเรียนมีหน้าที่เรียน" ใครไม่ฉลาดในการตอบข้อสอบ ก็จะถูกคัดออกไป มีการแข่งขันกันเกิดขึ้น เมื่อเรียนจบไป นิสัยการแข่งขันก็ติดตัว ไปทำให้สังคมวุ่นวาย เพราะไม่รู้จักปล่อยวาง
ในสมัยนี้ มีอาจารย์น้อยคนมากที่สอนนักเรียนด้วยใจ ด้วยอุดมการณ์ของความเป็นครู เพราะสิ่งนี้สามารถกระตุ้นให้นักเรียน อยากเรียน รักที่จะเรียน และคิดเชื่อมโยงความรู้ไปประยุกต์ใช้ได้ ไม่ใช่เพื่อการตอบข้อสอบอย่างเดียว
ดังนั้นข้าพเจ้าจึงประทับใจคำพูดนี้มาก หากคนเราให้ความรักก่อนให้ความรู้ ก็จะเกิดสิ่งดีๆ ทั้งแก่ผู้ให้และผู้รับต่อไป....
|
 |
BeeMan |
PenGuin |
เรียนอาจารย์ Beeman
เห็นด้วยกับคำบอกของลุงพรจริงๆค่ะ เพราะสิ่งที่ตามมาคือความวางใจของเด็ก.......เด็กเต็มใจรับโดยครูไม่ต้อง "ยัดเยียดความรู้"
เรียนครูหญ้าบัวครับ
"ให้ความรัก ก่อนให้ความรู้"
โอโฮ้ ประโยคนี้....เยี่ยมมากเลยคะ ขอบคุณที่มาเล่าสู่กันฟังคะ
เหมือนจะเป็นการตอบคำถามของทั้งมวลเลย
ก็ว่าได้