....ชีวิตที่ติดดินและทำตนให้กลืนกับธรรมชาติ...จะอยู่กับธรรมชาติได้นานอย่างมีความสุข

พ่อของฉัน(นายประสิทธิ์  ขจรศรี) อยู่กับธรรมชาติ ...คลุกคลีกับธรรมชาติมาโดยตลอด พ่อเป็นลูกชาวนา พ่อเคยทำนาและเคยเลี้ยงควายแต่ด้วยความมุมานะ ...พ่อเรียนจนจบ ม6.สมัยก่อน และได้ใช้ชีวิตเป็นข้าราชการที่ดี ซื่อสัตย์....จวบจนเกษียณอายุราชการในตำแหน่ง คลังจังหวัดขอนแก่น....เมื่อ16 ปีที่แล้ว...

 

ไม่น่าเชื่อว่า ตอนนี้พ่อของฉันอายุ 76 ปี...ฉันเตรียมบัตรตรวจเมื่อพฤหัสบดีที่ผ่านมา ถึงได้เตือนตนเองว่า...นี่คือพ่อของฉัน....อายุจะ 80 อยู่แล้ว...ยังใช้ชีวิตกันสองตายาย....สบายๆ......ท่านมาตรวจร่างกายและรับยาตามหมอนัด โรคที่เป็นก็คนแก่ๆทั่วไปคือความดันโลหิตสูง และเบาหวานที่ควบคุมได้แล้ว

 

พ่อชอบทำแปลงปลูกหอมกระเทียมไว้ทานทุกหน้าหนาว  กระเทียมของพ่อหัวแกร่ง   ทานอร่อย....

 

ฉันเห็นภาพของพ่อขี่มอเตอร์ไซด์คู่กายไปสวนเป็นประจำ...สตาร์ทจนเท้าด้าน...สวนนี้ที่พ่อซื้อไว้ตอนฟองสบู่แตก...แล้วก็ซื้อที่นาต่อออกไปอีกรวม 10 ไร่.....ได้ข้าวจากการเช่าที่ทำนาทุกปีก็เกือบ 10 ปีแล้วมั้ง...

 

ตอนนี้พ่อทำสวนเล็กน้อย  ปลูกตะไคร้...ขุดขายได้เงินเล็กน้อยแลกกับเวลาที่ผ่านไป...ดูเหมือนว่าชีวิตจะมีค่าเพราะจะต้องรอวันรุ่งขึ้น..เพื่อขุดตะไคร้ขาย...เก็บดอกแคขาย....ใบมะกรูดเอย...สารพัด...ถามเล่นๆว่าขายได้สักกี่ตัง

 

"ตะไคร้ได้ 2,500  ดอกแค  500 กว่าบาท"

"โอ้โห...ขี้หมูขี้หมาก็เป็นเงินเป็นทองแฮะ"  ฉันพูดให้กำลังใจ  พ่อยิ้ม..

พ่อขุดบ่อปลา...มีที่เลี้ยงปลา...เอาอาหารไปให้ปลาทุกวัน มีความสุขเมื่อดูมันมาคอยจะกินอาหารเหมือนรู้เวลาและเฝ้าดูมันโต แต่ไม่เคยจับมากิน...อย่างเก่งก็จับมาดูเล่นแล้วปล่อยไปด้วยความสงสาร กินไม่ลง ....

เห็นเคยมาบ่นว่า..มีคนเข้าไปขโมยปลาพ่อ...น่าสงสาร...ก็เลยได้แต่บอกว่า….

“แบ่งๆเขากินไป”

“กินอะไร กวาดไปเกือบหมดบ่อ  สงสัยเอาไปขาย”

แล้วพ่อก็คอยลูกปลาที่เหลือ...เลี้ยงไปเรื่อยๆ...จนมันโต...เป็นอยู่อย่างนี้เรื่อยมา....

 

วันพฤหัสบดีที่ผ่านมาน้องชายสองคนกับน้องสะใภ้ของแม่ฉันมาเยี่ยมท่าน.....ฉันได้เห็นภาพคนชรา 3 คู่  6 คน อยู่ด้วยกัน...น่ารักจังเลย ทุกท่านยังแข็งแรงกันทั้งนั้นค่ะ....

 

พ่อกับแม่เป็นแบบอย่างที่ดีของข้าราชการที่เกษียณอายุแล้ว....ชีวิตที่ติดดิน  ทำตนให้กลืนกับธรรมชาติ   หาความสุขจากธรรมชาติ...น่าจะอยู่กับธรรมชาติได้นานอย่างมีความสุข .....คล้ายกับพ่อครูบาฯ   P       ของพวกเราค่ะ.....

 

....ฉันเองก็อยากเป็นเช่นท่าน...สักครึ่งก็ยังดี....