พระท่านเล่าให้ฟังว่ามีคนที่มาพักที่วัดท่านหนึ่ง ท่านเป็นโรคภูมิแพ้ และท่านแพ้กลิ่นน้ำหอมอย่างรุนแรงมากๆ จนไม่สามารถทนกลิ่นและอาการแพ้ได้ จนบางครั้งเมื่อพบปะกับใครที่ใส่น้ำหอม ท่านต้องเดินหนีอย่างรวดเร็ว เป็นเรื่องแปลกที่ไม่เคยได้รับรู้มาก่อนว่า มีคนที่แพ้น้ำหอมมากมายขนาดนั้นเชียวหรือ จึงได้ความรู้ใหม่และรับทราบว่า ในบางครั้ง การที่ใครซักคน จะไม่พูดกับเรา ไม่ตอบคำถามเรา และเดินหนีเราไป นั้น เราจะไปโกรธเคืองเค้าไม่ได้ เพราะบางเรื่องก็เป็นเรื่องที่คาดไม่ถึงเหมือนกัน การนิ่ง คิด และตั้งสติ ใช้ปัญญา จึงสำคัญมากๆ
นอนวัด ๒
ความเห็น
บทความในวันเดียวกัน
เม้ง สมพร ช่วยอารีย์ · 19 มี.ค. 2550
เพื่อนร่วมทาง · 19 มี.ค. 2550
คนไร้กรอบ · 19 มี.ค. 2550
มิชลิน · 19 มี.ค. 2550
มิชลิน · 19 มี.ค. 2550
Up to you. · 19 มี.ค. 2550
เคยขึ้นรถโดยสาร นั่งข้างหน้าค่ะคุณลุงคนขับถามประโยคแรกว่าใส่น้ำหอมไหม? ถ้าใส่ไม่ให้นั่งข้างหน้า เพราะว่าแกแพ้น้ำหอมมากค่ะ โชคดีที่เป็นคนไม่ใส่น้ำหอมเลยไม่ต้องถูกไล่ไปนั่งข้างหลัง แกเล่าว่าแพ้ขนาดน้ำหูน้ำตาไหลทีเดียวค่ะ
ไม่น่าเชื่อว่าใครจะแพ้ได้มากมายขนาดนั้น บางคนแพ้กลิ่นยาผสมการบูร
เพิ่งกลับจากการไปอบรมพัฒนาจิตรุ่นที่ 2 ที่คณะทันตแพทยศาสตร์ มข. จัดให้บุคลากรสายสนับสนุนค่ะ