- บางอย่างเกิดมายังไม่ทันทำอะไรก็ตายแล้ว
บางอย่างเกิดมาเหมือนไม่ค่อยได้ประโยชน์
บางอย่างเกิดมาสร้างสรรค์คุณค่ามากมาย -

เราคิดว่าการบวชให้ชีวิตสงบสุขตัดขาดจากกิเลสทางโลก กับการมีชีวิตอยู่ในสังคมและพยายามเหลือสังคมให้ดียิ่งขึ้น ล้วนมีค่าเหมือนกัน แม้วิถีจะต่างกัน

หากใครบอกว่า การบวชเพื่อให้หลุดพ้น นั้นหละดีที่สุดแล้ว .. ก็แน่นอนว่าสิ่งนี้ย่อมดีที่สุด จากมุมมองหนึ่ง และการช่วยเหลือสังคมอย่างสุดกำลังก็ดีที่สุดสำหรับอีกมุมมองหนึ่ง หรือแม้การพยายามสร้างเทคโนโลยีให้ก้าวหน้าเพื่อมนุษยชาติ(แม้จริง ๆจะเป็นการทำลายโลก) ก็อาจเป็นรูปแบบที่ดีที่สุดจากอีกมุมมองหนึ่งเช่นกัน

ไม่ว่าคนที่ใช้ชีวิตแบบสุดโต่ง หรือใช้ชีวิตแบบเรียบง่ายไม่มีอะไรหวือหวา .. ก็ล้วนดำเนินไปตามวิถึทางของผู้ที่เลือกกระทำตามความเชื่ออันดีงามเหล่านั้น ..และย่อมงดงามในมุมมองของผู้ที่ศรัทธาเช่นกัน
สิ่งที่พูดก่อนหน้านี้ยังอยู่ในกรอบแห่งถึงวิถีทางอันดี

แต่ในทำนองเดียวกัน

จอมเผด็จการ มือสังหาร มือวางระเบิดผลีชีพ ก็ล้วนทำตามความเชื่อและอุดมการณ์อันแรงกล้าของพวกเขาที่ว่าสิ่งเหล่านั้นถูกต้องและควรค่าแก่การกระทำแม้จะโหดร้ายตามมุมมองของผู้คนทั่วไป

มุมมองดีงาม-เลวทราม ในสิ่งที่เราเลือกกระทำล้วนออกจากตัวเรา จากพื้นฐานความคิด ความเชื่อ ทัศนคติ ค่านิยม บรรทัดฐานทางสังคม จริยธรรม ความเสื่อมโทรม ความกลัว ความกล้า ผลกรรม ฯลฯ อีกมากมายก่ายกอง

มุมมองดีงาม-เลวทราม ที่เรามองการกระทำคนอื่น มองความเป็นไปของโลกก็มาจากสิ่งที่คล้าย ๆ กัน

คนที่ขับเครื่องบินโดยสารชนตึกเวิร์ลเทรดผิดหรือไม่
คนฆ่าตัดคอคนอื่นผิดหรือไม่
ใช่แล้ว ต้องผิดแน่นอน!! มันเป็นการกระทำอันเลวร้าย เลวทราม ควรแก่การประณาม และน่าหวาดกลัว
ซึ่งเหล่านี้มาจากมุมมองที่เกิดขึ้นจากตัวเราและสังคม ... มุมมองที่ต้องการให้โลกดีกว่านี้ ต้องการให้คนอื่นดีกว่านี้ ซึ่งก็ล้วนเป็นความดีงามของจริยธรรม และมนุษยธรรมนั่นแหละ (มั้ง ;P)

ที่ผิดนั้นอาจมิได้หมายถึงคนกระทำเป็นผู้ผิด หรือควรประณาม .. แต่มุมมองของเขาเหล่านั้นมันผิดกับหลักธรรมชาติ ที่มักหลีกเลี่ยงการเบียดเบียนกันโดยไม่จำเป็น