ง่วงจริงๆ

ช่วงเช้าขึ้นรถเหลืองที่มมส.(รถบัสของมหาวิทยาลัยมหาสารคาม)ตอน8โมงเช้า  หลับกันตั้งแต่ออกรถจนถึงบ้านพ่อครูบาจนไม่รู้เลยว่าบ้านพ่อครูบาอยู่ในป่า  หาทางหนีคงหลงไปไม่ถูก  แต่เอ?จะหนีทำไมล่ะน่ะ  ถึงบ้านพ่อครูบาประมาณ10โมงครึ่ง  ก็เจอกับการต้อนรับอย่างอบอุ่น  เด็กมมส.ต้องมีสัมมาคาราวะ  "เอ้าไหว้พ่อครูบากันหน่อย" 

จากนั้นได้ทำพิธีการเปิดโครงการอาสาสมัครการจัดการความรู้ตามแนวเศรษฐกิจพอเพียง  เสร็จจากพิธีเปิดพี่ๆได้เตรียมของว่างไว้ให้พวกเราทานกัน  ทุกคนทานอย่างเอร็ดอร่อยไม่มีใครพูดกะใครเลย  อาจเป็นเพราะของว่างอร่อยหรือไม่ก็หิวกันอย่างหนัก  ถึงเวลาอาหารเที่ยงทุกคนก็ไม่พูดพร่ำทำเพลงเหมือนกับตกลงกันไว้ว่าอิ่มแล้วค่อยคุยกัน  ทุกคนโซ้ยข้าวกันอย่างเอร็ดอร่อย  มื้อเที่ยงผ่านไปอย่างเรียบร้อย  ทุกคนกินแล้วต้องล้างจานทำตัวเป็นเด็กดีกัน  ไม่รู้ว่าอาหารอร่อยหรือพวกเราหิวกันแน่  อ้าว!ก็ต้องอร่อยสิแหมอยู่ที่นี่อีกสามวันพูดไม่ดีเดี๋ยวอด  แหะแหะ 
ช่วงบ่ายยยยยยยยยยยยยยย  อ้าว..อิ่มแล้วง่วงกันเหรอ? เรามาฟังสัมมนาแก้ง่วงกันดีกว่า  ถึงจะเป็นความรู้ล้วนๆแต่ไม่น่าเบื่อนะคะ  คราวนี้เราเลยได้มารู้จักกับเจ้าKmเป็นการส่วนตัว  เสร็จจากฟังเราออกไปสำรวจโลกอันกว้างใหญ่ของมหาชีวาลัยอีสานแห่งนี้กัน  เจอกับสิงสาราสัตว์มากมาย  ทั้ง  ไก่  หมู  พืชผักสวนครัว  นกกระจอกเทศ  วัว  เห็ด  ทั้งหมดทั้งมวลเหล่านี้ ต่างก็เป็นมื้อเช้า  มื้อเที่ยง  มื้อเย็นของเราทั้งสิ้น  กลับมาพบกับข้าวเย็นแสนอร่อยที่บ้านพ่อครูบา  อาหารเย็นท่ามกลางสายฝนปรอยๆก็ดูอร่อยไปอีกแบบ 

เข้าที่ประชุมเสนอและสรุปผลงานแต่ละกลุ่มที่ไปสำรวจมาสนุกสนานกันทีเดียว  พอเสนอและแลกเปลี่ยนความรู้กันเสร็จก็เป็นเวลาดึกพอสมควร  ก็มีลุงแว่น(อ.ขจิต  ฝอยทอง)มาบอกเชิงบังคับให้เราทุกคนสร้างบล็อก  ตาจะปิดอยู่แล้วค่ะดันทำหายเลยซวยยิ่งกว่าเดิม  สมัครนู่นนี่เพื่อความรู้ที่ได้นำมาแลกเปลี่ยนกัน  ธรรมดาละค่ะยุคไอทีและเด็กมันก็แนวกันแล้วสมัยนี้  ธรรมดาๆลุงแว่นไม่ใหญ่ๆลุงแว่นทำ  ตอนที่เราพิมพ์อยู่แกก็รอตรวจยังกะอาจารย์รอตรวจงานจากเด็ก  "นี่ถ้าไม่เสร็จไม่ต้องนอนนะเฟ้ย"ประมาณนั้น  แหมก็แกบอกว่าแกเป็นว๊ากเก่านี่นาต้องดุหน่อย  เห่อเห่อ 

เอ่อพี่น้องค้าบที่อาจารย์หลายๆท่านฝากคำถามไปกับกลุ่ม4ช่วยกันหาคำตอบให้ด้วยคับพี่น้องลำพังเราคงจำคำถามไม่ได้หมด  ช่วยเราด้วย  แหมคำถามเยอะเหลือเกินเราคงทำงานที่นำเสนอไม่ละเอียดพอคำถามเลยเยอะแบบนี้  โอวได้เวลาอันสมควรแล้วเราคงต้องจรลีไปนอนหลับพักผ่อนเพื่อตื่นมารับประทานอทหารเช้าแสนอร่อยฝีมือของแม่ครัวที่นี่กัน 

วันนี้หวัดดีค่ะ