ขณะนี้ผมมาฝึกงานที่ "มติชน" ครับ บริษัทสื่อสิ่งพิมพ์ที่ทุกท่านรู้จักดี ผมห่างจากการเขียน Gotoknow ไปนานครับ อย่างน้อยก็ซักระยะหนึ่ง ด้วยว่าช่วงใกล้สอบ อาจารย์ก็จะเร่งงานกันทุกวิชา ไหนจะอ่านหนังสือสอบ อดหลับอดนอน ตามประสานิสิต และที่สำคัญต้องรีบเคลียร์งานสภานิสิต ก่อนหมดวาระครับ
จากเดิมผมเป็นรองประธานสภานิสิต มหาวิทยาลัยนเรศวร วันนี้ผมเป็นนิสิตธรรมดาคนหนึ่ง ผมทำกิจกรรมมาตั้งแต่ผมเข้าปี ๑ หลายท่านคงทราบจากประวัติ เริ่มต้นและมาให้หลายคนรู้จักเมื่อผมอยู่ปี ๓ ทำงานกิจกรรมมานับโครงการแล้วน่าจะมากกว่า ๕๐ โครงการทั้งระดับสาขาวิชา คณะ มหาวิทยาลัย ภูมิภาค ระดับประเทศก็ทำมาแล้ว ๓ โครงการ ปีการศึกษาหน้า เมื่อผมอยู่ปี ๔ จะไม่มีผมอยู่ในงานกิจกรรมนิสิตแล้วนะครับ เนื่องด้วยผมประกาศไม่รับตำแหน่งใดใด วางมือด้วยเหตุผลของคำว่า พอแล้ว
ก่อนมาฝึกงานผมไปเก็บของจากโต๊ะทำงานที่ห้องสภานิสิตครับ ผมเคยนั่งตรงนี้มากว่า หนึ่งปี เคยทุกข์ เคยโดนด่า เคยสำเร็จ เคยผิดหวัง การงานกิจกรรมในห้องนี้สอนผมมาตลอดในระยะเวลาหนึ่งปี วันสุดท้ายของการดำรงตำแหน่ง ผมรู้สึกใจหาย เกิดความคิดถึงวันเก่าเมื่อแรกเข้ามาทำงาน จนถึงวันที่จะต้องก้าวออกไปข้างหน้า หันหลังให้กับสภานิสิต ------ เดินหน้าต่อไป จะตั้งใจเรียนละครับ
(กรรมการบริหารสภานิสิตปีการศึกษาหน้า ประกาศว่าจะไม่มีนโยบายส่งเสริมการจัดการความรู้นะครับ)
วันนี้ผมมาฝึกงานที่มติชนครับ ได้ทำงานในสาขาวิชาที่ผมเรียน ที่ผมถนัด ผมต้องตื่นแต่ตีห้าครึ่ง เดินทางบนรถเมล์ ท่านกลางเวลาที่แปรผันตรงกับปริมาณรถบนถนน เลิกงาน ห้าโมงครึ่ง (เย็นนะครับ) กลับถึงที่พักประมาณทุ่ม หนึ่งอาทิตย์ผ่านมาแล้วครับ
ผมเจอเพื่อนๆใหม่หลายคน ทั้งจากจุฬา ม.กรุงเทพ ม.รังสิต ม.ขอนแก่น มาทำงานในสายงานคล้ายๆกัน แรกผมหวั่นใจบ้างครับ กลัวจะสู้มหาวิทยาลัยในกรุงเทพไม่ได้ .......
แต่อยากบอกผู้อ่านทุกท่านนะครับ การเรียนในมหาวิทยาลัยนั้นหากนิสิตนักศึกษาให้ความสนใจเรียนอย่างตระหนักรู้ ใฝ่หาความรู้นอกห้องเรียนอยู่เสมอ ไม่หลงในกระแสวัตถุบริโภคนิยมจนเกินงาม รู้วินัย รู้หน้าที่ เรียนที่ไหนก็ดีครับ สู้ได้ทั้งนั้น อยู่ที่นี่ ผมไม่เห็นว่านักศึกษาจากมหาวิทยาลัยอื่นจะเหนือกว่า นิสิต นเรศวร ตรงไหน สิ่งไหนที่เค้าทำได้ ผมก็สามารถทำได้ หนึ่งอาทิตย์ที่ผ่านมา ผมพิสูจน์ตัวเองแล้วครับ ว่านักศึกษา ม.นเรศวร เช่นผม ไม่ได้ด้อยกว่าใครเลย
ต่อจากนี้ไป การเขียนเรื่องใน Gotoknow ของผมคงเป็นเรื่องทั่วไปๆ นะครับ คงไม่มีเรื่อง สภานิสิต หรือ กิจกรรมนิสิต ให้หลายๆท่านที่ต้องการอ่าน มาได้อ่านอีก ชีวิตคือการเดินทาง ผมเดินผ่านสภานิสิตมาแล้วครับ ตอนนี้มาอยู่บนขั้น มติชน
บทความนี้กลับมาส่งข่าวเฉยๆครับ แล้วจะมาเขียนเรื่อยๆ คิดถึงทุกคนในสังคม Gotoknow ครับ หวังว่ายังไม่ลืม บีเวอร์นะครับ
......................................
ปล.ผมฝันอยากจะเป็นอาจารย์มหาวิทยาลัยครับ ตอนนี้มาฝึกงานสายสื่อมวลชน ทุกวันนี้ผมยังกำหนดทิศทางไม่ถูก จบแล้ว -- ทำงาน / เรียน ป.โท ยังคิดไม่ออกครับ ว่าทางสายไหนจะพาผมไปถึงฝันได้ ฝากช่วยแนะนำด้วยนะครับ
สำหรับผม.....
ถ้าเปรียบ "ครู" เป็นเรือจ้าง
มหาวิทยาลัย ก็เสมือนหนึ่ง "เรือลำใหญ่"
โดยคนที่เป็น "ผู้โดยสาร" คือ คนที่กำหนดทิศทางการเดินเรือ.....
ด้วยความเคารพรัก,
คนที่เคยอยู่ในเรือลำใหญ่มา 3 ลำ
ตอบ อาจารย์ขจิต
ตอบ นายประชาชน
ตอบ อาจารย์ Beeman
ตอบ น้องแอน
อาจารย์ก็คิดถึงบีเวอร์เหมือนกันค่ะ
ถ้าบีเวอร์อยากเป็นอาจารย์มหาวิทยาลัย ก็ต้องเรียนต่อโท และเอก ในสาขาที่ถนัดและชอบนะคะ โดยต้องเรียนให้ได้เกรดงามๆ ด้วย
เท่าที่อาจารย์ดูอย่างห่างๆ พอจับได้ว่า บีเวอร์เป็นคนหนุ่มที่จริงจัง ถ้าปักใจชอบอะไรแล้วก็มุมานะทำจริง เป็นคนที่มีทักษะในการถ่ายทอดด้วยการเขียน เป็นตัวของตัวเองดี กล้าคิด กล้าทำ แต่ก็ไม่ใช่คนดื้อดีง ใฝ่รู้ ใฝ่เรียนอยู่เสมอ อย่างนี้ เป็นพ่อพิมพ์ที่ดีได้แน่ๆ
อาจารย์ขอเอาใจช่วยนะคะ บีเวอร์ทำได้แน่ ถ้าต้องการ.....
หวัดดีคะ....
พอดีได้อ่านสิ่งทีคุณต้องการแบ่งปันให้ทุกคนที่ผ่านมาเห็นได้เก็บเกี่ยวกัน..
"เป็นสิ่งที่ดีค่ะ"...
โอ๋เป็นคนนึงที่มีความสนใจอยากลองฝึกงานด้านสื่อมวลชน
เพื่อที่จะได้ถามตัวเองถูกว่าเราชอบด้านนี้จริงป่าว
โอ๋อยากได้รายละเอียดเกี่ยวกับการฝึกงานที่ "มติชน"
-วันเวลาและวิธีการรับสมัคร
-คุณสมบัติของผู้ฝึกงาน
-และข้อมูลที่จำเป็นต้องมีก่อนสมัครค่ะ
.....ขอบคุณมากค่ะ!......
ลองโทรไปถาม ฝ่ายบุคคลของมติชน จะดีกว่าถามผมครับ
หากเราเรียนสื่อมวลชนมาก้คงเป็นความรู้ตามศาสตร์นั้นๆ เรียนมาก้ทวนให้แน่น พอมาทำงานจะได้ทำงานจริงๆ ไม่ต้องมาเรียนรู้ ดูคนอื่นทำงาน จะได้ประสบการณ์การทำงานอย่างเต็มที่ครับ