ทุ่งดอกกระเจียว

อุทยานแห่งชาติป่าหินงาม ตั้งอยู่ในท้องที่ตำบล บ้านไร่ อำเภอเทพสถิต จังหวัดชัยภูมิ ห่างจากกรุงเทพมหานคร ไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ ประมาณ 270 กิโลเมตร ห่างจากตัวจังหวัดชัยภูมิ ประมาณ 100 กิโลเมตร  แต่เดิม บริเวณลานหินแห่งนี้เป็นที่รู้จักเฉพาะราษฎรในท้องถิ่น ต่อมา เมื่อปี พ.ศ. 2528 นายอำเภอเทพสถิต และป่าไม้อำเภอเทพสถิต ได้ออก ตรวจพื้นที่และพบกับลานหินธรรมชาติ ที่มีรูปร่างสวยงามแปลกตา มีคุณค่าควรแก่การอนุรักษ์ไว้เป็นสถานที่ท่องเที่ยวและพักผ่อนของบุคคลทั่วไป จึงเสนอเรื่องมายังจังหวัดชัยภูมิ เพื่อรายงานให้กรมป่าไม้พิจารณาในขั้นต้น กรมป่าไม้ได้ประกาศเป็นวนอุทยานป่าหินงาม เมื่อวันที่ 10 ตุลาคม พ.ศ. 2529 ครอบคลุมพื้นที่ประมาณ 10 ตารางกิโลเมตร หรือ 6,250 ไร่ ต่อมา เมื่อปี พ.ศ. 2536 ภายหลังรัฐบาลได้ยกเลิกสัมปทานการทำไม้กระยาเลย ป่านายางกลัก ( ชย. 2 ) แล้ว กรมป่าไม้ได้ทำการสำรวจพื้นที่ ใกล้เคียงอย่างละเอียด และพบว่ายังมีพื้นที่ป่าไม้ที่อุดมสมบูรณ์ที่ควรได้รับการสงวนไว้ เป็นที่พักผ่อนหน่อนใจเพิ่มเติมอีก เมื่อรวมกับพื้นที่เดิมแล้ว จะมีพื้นที่ประมาณ 112 ตารางกิโลเมตร หรือประมาณ 70,000 ไร่ ซึ่งมีจุดเด่นที่น่าสนใจทางธรณีวิทยาอีกมากมาย สมควรที่จะอนุรักษ์ไว้ในรูปแบบ ของอุทยานแห่งชาติ จึงได้ดำเนินการจัดตั้งพื้นที่แห่งนี้ให้เป็น “อุทยานแห่งชาติป่าหินงาม”นับตั้งแต่วันที่ 19 กันยายน 2537 เป็นต้นมาแหล่งท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์ทุ่งดอกกระเจียว ทุ่งดอกกระเจียว เปรียบเสมือนเป็นราชินี แห่งมวลไม้ดอกของขุนเขาแห่งนี้ ที่ทุกคน ตั้งใจจะไปชมความงดงามตระการตา ดอกสีชมพูอมม่วงที่ขึ้นเต็มไปทั้งผืนป่า ตัดกับพื้นสีเขียวขจีของ หญ้าเพ็กและโขดหิน ประดุจเทพจากสวรรค์ประทานให้กับผืนแผ่นดินแห่งนี้ เป็นทุ่งดอกกระเจียวที่ใหญ่ที่สุดและงดงามที่สุดในประเทศไทย ก็ ว่าได้ กระเจียว กระเจียวบัว ปทุมมาหรือบัวสวรรค์ เป็นชื่อที่ชาวบ้านเรียกกันติดปาก เป็นพืชล้มลุกประเภทหัว จะออกดอกสีชมพูอมม่วงในช่วงต้น ฤดูฝน คือช่วงเดือนมิถุนายน ถึงเดือนสิงหาคมของทุกปี เป็นพันธุ์ไม้ประจำถิ่นที่ขึ้นมากที่สุดในประเทศไทย ณ บริเวณอุทยาน แห่งนี้ ปกติจะพบ ขึ้นปะปนกับหญ้าเพ็ก ไม้พื้นล่างของป่าเต็งรังหรือป่าโคกที่มีต้นไม้ใหญ่ขึ้นห่าง ๆ สลับกับหิน ส่วนใหญ่จะมีไม้เหียงเป็นไม้เด่นกระจายอยู่ทั่วไป ตั้งแต่ลานหินงาม จนถึง จุดชมวิวสุดแผ่นดิน ระยะทางประมาณ 1 กิโลเมตร นอกจากนี้กระเจียวชนิดนี้ ยังพบมากในบริเวณ “อุทยานแห่งชาติ ไทรทอง” อำเภอหนองบัวระเหว จังหวัดชัยภูมิ ซึ่งอยู่ในแนวสันเขาพังเหยผืนเดียวกัน แต่เนื่องจากเส้นทางคมนาคมยังไม่สะดวก จึงยังไม่มีคนทราบ หรือมีนักท่องเที่ยว ไปชมมากนัก