การให้กำลังใจโดยผ่านการพูดจาที่เต็มไปด้วยความรัก ความเมตตา

13 กุมภาพันธ์ 2550


กรุณา ….. อย่าลืมดูจิตวิญญาณของผู้ป่วย


         หลังจากพ่อได้รับความกระทบกระเทือนใจจากการดูแลของแพทย์ที่บอกว่าลุงแก่แล้ว เส้นประสาทก็ไม่ดี  เส้นเลือดก็ตีบ  การหายของโรคจึงล่าช้า  ทำให้พ่อท้อใจมากที่หมอรู้สึกว่าคนแก่ไม่มีอะไรดี  หรือไม่มีค่าที่จะอยู่บนโลกนี้    ไม่สมควรที่จะได้รับการดูแลรักษาอย่างเต็มที่  ควรจะให้รีบออกจากโรงพยาบาล (ทั้ง ๆ ที่พ่อยังไม่ได้รับการฝึกฝนว่าจะกลับไปใช้ชีวิตอย่างไรที่บ้าน)


             ปกติฉันเป็นหมอฟันที่ดูแลผู้ป่วยสูงอายุมามากพอสมควร  แต่ก็ไม่ได้สังเกตตนเองว่า  เราดูแลจิตวิญญาณของผู้ป่วยหรือเปล่า  ส่วนใหญ่เราก็ดูแลเรื่องโรคที่เรารับผิดชอบโดยตรง   ฉันกลับมาสังเกตตัวเองมากขึ้น  วันนี้เจอคุณลุงเป็นโรค Non Hodgin Lymphoma  ได้รับยาเคมีบำบัดมาหลายปี  ช่วงนี้มีอาการกำเริบขึ้นเนื่องจากมีแผลถอนฟันในช่องปากหลังจากถอนฟันแล้วแผลลุกลามและไม่หายขาด  แต่กระดูกยังไม่ได้เน่าเสีย    หมอจึงแนะนำให้รักษาโดยการฉายแสง  หลังจากฉันขูดหินปูนให้ลุงเสร็จแล้ว ก็คุยกับลุงเล็กน้อย    ด้วยความห่วงใยว่า คุณลุงมีความวิตกกังวลเกี่ยวกับโรคที่เป็นอยู่มากน้อยเพียงใด  ขอชื่นชมคุณลุงมาก ๆ  คุณลุงบอกว่าอยู่กับโรคนี้นานมาก  และทำงานได้ปกติ  ออกกำลังกาย  ดูแลตัวเองได้ดีมาตลอด  ลุงไม่ได้วิตกกังวลกับโรคที่เป็นแต่อย่างใด   ลุงบอกว่าลุงยอมรับได้ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นก็ตาม  ฉันก็เลยอวยพรให้คุณลุงหายจากโรคนี้เร็ว ๆ
                อะไรคือจิตวิญญาณของผู้ป่วย  ในความเห็นของฉันแล้วมันคือความเป็นตัวตนของเขา เขารู้สึกว่าเขาเป็นอย่างไร  และมีความคิดความรู้สึกอะไรอยู่ในใจ  ขอให้เราเข้าถึงความเป็นตัวตนของเขา  และที่สำคัญคือการให้กำลังใจโดยผ่านการพูดจาที่เต็มไปด้วยความรัก ความเมตตา