กาลครั้งหนึ่งมาแล้วมีต้นแอปเปิ้ลใหญ่อยู่ต้นนึงเด็กชายเล็กๆคนนึงชอบที่จะมาเล่นรอบๆต้นแอปเปิ้ลนี้ทุกวันหนูน้อยจะปีนต้นไม้เล่นปลิดลูกแอปเปิ้ลมากินและก็งีบหลับใต้ต้นไม้นั้นหนูน้อยรักต้นแอปเปิ้ลมากและต้นแอปเปิ้ลก็รักแกเช่นกัน
แต่เวลาผ่านไป....เด็กน้อยโตขึ้นและไม่มาเล่นใต้ต้นแอปเปิ้ลทุกวันเหมือนก่อนแล้ววันนึงเด็กชายกลับมาพร้อมกับท่าทางหงอยเหงา”มาเล่นด้วยกันเถอะ” ต้นแอปเปิ้ลชวนเด็กชาย”ฉันไม่ใช่เด็กอีกต่อไปแล้วฉันไม่อยากเล่นรอบต้นไม้อีกแล้ว “เด็กชายตอบ “ฉันอยากเล่นของเล่นแต่ไม่มีเงินซื้อมัน”
”เสียใจด้วยฉันก็ไม่มีเงิน...แต่เธอพอจะเก็บลูกแอปเปิ้ลของฉันไปขายได้นะ
เธอจะได้มีเงิน”  ต้นแอปเปิ้ลกล่าวเด็กใจดีใจมากเก็บลูกแอปเปิ้ลจนหมดต้น
และจากไปอย่างมีความสุขและก็ไม่ได้กลับมาอีกเลยหลังจากนั้น
ทิ้งให้ต้นแอปเปิ้ลเสียใจวันนึงต้นแอปเปิ้ลตื่นเต้นที่เห็นเด็กชายกลับมา
”มาเล่นด้วยกันเถอะ”  ต้นแอปเปิ้ลชวน”ฉันไม่มีเวลาที่จะเล่นแล้วฉันต้องทำงานเพื่อครอบครัวของฉันเราต้องการจะสร้างบ้านเธอพอจะช่วยฉันได้ไหม?””เสียใจด้วยฉันไม่มีบ้านจะให้เธอ...แต่เธอพอจะตัดกิ่งของฉันไปสร้างบ้านของเธอได้นะ”เด็กชายจึงตัดกิ่งแอปเปิ้ลหมดและจากไปพร้อมกับความสุข
ต้นแอปเปิ้ลดีใจที่เห็นเด็กน้อยมีความสุขแต่เด็กชายก็ไม่ได้กลับมาอีกเลย
ทิ้งให้ต้นไม้ต้องเสียใจและเดียวดายเช่นเคยวันนึงในฤดูร้อนเด็กชายได้กลับมาอีก ต้นแอปเปิ้ลดีใจมาก”มาเล่นด้วยกันเถอะ”  ต้นแอปเปิ้ลชวน
”ฉันแก่มากจนเล่นไม่ไหวแล้วฉันอยากจะไปแล่นเรือเพื่อพักผ่อนในช่วงสุดท้าย
มีเรือให้ฉันยืมบ้างไหม?”
”ใช้ลำต้นฉันมาสร้างเรือสิเธอจะได้แล่นเรือไปไกลตามที่ต้องการ”เด็กชายจึงตัดต้นไม้มาสร้างเรือและเขาก็แล่นเรือจากไปไม่ได้กลับมาให้เห็นอีกนาน
สุดท้าย หลายปีผ่านไปเด็กชายก็กลับมา”ฉันเสียใจด้วยเด็กน้อยของฉัน
ฉันไม่มีอะไรเหลือจะให้เธออีกแล้วแม้แต่ลำต้นให้ปีนก็ไม่มี”
ต้นแอปเปิ้ลกล่าว”ฉันก็แก่เกินไปแล้วเหมือนกัน”  เด็กชายตอบ
”สิ่งเดียวที่ฉันพอจะเหลือให้เธอได้คือรากที่กำลังจะตายของฉันเท่านั้นเอง”
ต้นไม้ร้องไห้”ฉันไม่ต้องการอะไรมากหรอกนอกจากที่ซึ่งจะได้เอนกายพักผ่อน
ฉันเหนือ่ยล้ามาหลายปีแล้ว”  เด็กชายตอบ”ดีเลย รากไม้นี่แหละคือที่ๆดีที่สุดที่จะเอนกาย  นั่งลงสิและพักผ่อนเถิด”เด็กชายนั่งลง  ต้นแอปเปิ้ลดีใจมากและยิ้มทั้งน้ำตา....นี่คือเรื่องราวของเราทุกคนต้นแอปเปิ้ลก็เปรียบได้กับพ่อแม่ของเรา
ตอนเรายังเด็กเราอยากเล่นกับพ่อแม่ของเราแต่พอเราโต เราก็จากพวกเขาไป
จะกลับมาก็ต่อเมื่อเรามีปัญหาและต้องการความช่วยเหลือแต่อย่างไรก็ตามพ่อแม่ของเราก็ยังอยู่ที่นั่นเสมอคอยให้ทุกอย่างเพื่อให้เรามีความสุข
คุณอาจจะคิดว่าเด็กชายในเรื่องช่างโหดร้ายต่อต้นแอปเปิ้ล
แต่เราล่ะไม่ได้ทำเช่นเดียวกันกับพ่อแม่ของเราหรือ.....

วันนี้คุณให้อะไรกับพ่อแม่คุณหรือยัง แค่ความรักและทำตัวเป็นคนดีก็พอ