GotoKnow
  • เข้าระบบ
  • สมัครสมาชิก
  • แผงจัดการ
  • ออกจากระบบ
GotoKnow

เรื่องเล่าบทที่เจ็ด - ซักผ้ายังไงดีเนี่ย

จะซักยังไงไม่ให้ผ้าหด !!!

เคยเห็นแต่ในหนังฝรั่ง ที่พระเอกนางเอกเจอกันในห้องซักผ้า แอบหวังว่าตัวเองจะได้เป็นนางเอก เพราะต้องหอบผ้าไปซักแบบนั้นเหมือนกัน

 

ตอนที่จะซักผ้าครั้งแรก มีพี่คนนึงบอกว่าให้เลือกระบบ Wool ไม่งั้นผ้าจะหด ตอนนั้นก็งง ๆ ว่าต้องเลือกอะไรแบบนี้ด้วยเหรอเนี่ย แล้วผ้ามันจะหดได้ยังไง แต่พอได้เห็นเครื่องซักผ้าจึงถึงบางอ้อ

 

เครื่องซักผ้าที่นี่มีหลายระบบให้เลือก เช่น ผ้าสีหรือผ้าขาว จะซักและล้างด้วยน้ำที่ร้อนมากถึงร้อนที่สุด แต่ผ้าขนสัตว์หรือไหมพรมจะใช้น้ำร้อนปานกลางหรือน้ำเย็น ถ้าเอาเสื้อขนสัตว์ไปซักระบบผ้าสี รับรองได้เลยว่าไม่ได้ใส่เสื้อตัวนั้นอีกแน่นอนเพราะน้ำร้อนจะทำให้เสื้อหดเหลือตัวนิดเดียว

 

ไม่ใช่แค่เครื่องซักผ้านะ ยังมีเครื่องอบผ้า คนที่นี่นิยมที่จะอบผ้าจนแห้งแล้วพับเก็บเลย เครื่องอบผ้าก็มีระบบให้เลือกว่าจะเอาความร้อนแค่ไหน ด้วยความกลัวกับคำขู่ที่ว่าผ้าจะหดเราก็เลยเลือก Wool อีกเหมือนเดิม

 

ถึงเราจะเลือกระบบ wool ตลอด จนแล้วจนรอดผ้าก็หดจนได้ ตอนแรกก็ไม่เชื่อว่าเสื้อผ้าเราจะหด แต่หลักฐานอยู่กับตัว เสื้อตัวเล็กลง กางเกงคับขึ้น อาจจะยังพอเข้าใจได้ว่าเราอ้วนขึ้น แต่กางเกงสั้นลง ใส่แล้วเต่อ ๆ นี่สจะให้บอกว่าเราสูงขึ้นตอนอายุ 20 กว่าเนี่ยนะ.....เฮ้อ 

 

ด้วยความงก เพราะเราจะไม่ยอมเสียเสื้อผ้าพวกนี้ไปง่าย ๆ เลยต้องหาวิธีใหม่ ตอนนี้จะแค่ซักผ้าอย่างเดียว ไม่อบแล้วล่ะ (ถ้าไม่จำเป็น) แล้วเอาผ้าที่ซักแล้วมาตาก ๆ แขวน ๆ ไว้ในห้องซักคืนสองคืน ผ้าก็จะแห้ง ลดความเสี่ยงไม่ให้ผ้าหดมากไปกว่านี้ แถมประหยัดขึ้นอีกหน่อย เพราะไม่ต้องจ่ายค่าอบผ้า แค่ทนเห็นผ้ารก ๆ ในห้องสัก 2-3 วัน

 

ถึงยังไงปัญหาก็มีอีกจนได้ ไม่ใช่เรื่องเสื้อผ้าแล้วล่ะ แต่เป็นเรื่อง    รองเท้า

 

อยู่ที่นี่มาเกือบสองปี มีรองเท้าก็หลายคู่ ร้องเท้าคู่อื่นๆ ยังไม่เท่าไหร่ แต่ผ้าใบที่มีอยู่ 3 คู่นี่สิ ช้มาจะสองปี ยังไม่เคยได้ซักเลย เพื่อนบอกให้เอาไปซักกับเครื่องซักผ้า เราเลยสงสัยว่า ซักเสร็จแล้ว รองเท้ามันจะยังออกมาเป็นรองเท้าอีกรึเปล่าเนี่ย

 

ตอนนี้ยังไม่รู้จะซักรองเท้าผ้าใบยังไงดี แต่ไม่ถึงกับคับขันเพราะยังทนรับกับสภาพ (และกลิ่น) ของมันได้ แอบตั้งใจไว้ว่า   เอาว่ะ ค่อยเอารองเท้ากลับไปซักที่เมืองไทยก็แล้วกัน

 

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

หมายเลขบันทึก: 83125
เขียน:
แก้ไข:
ความเห็น: 8
อ่าน:
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ

ความเห็น (8)

  • มาทักทาย
  • งง ว่าทำไมเพิ่งพบบันทึก
  • ขอบคุณครับที่เล่าเรื่องจากแดนไกล

 

  • สวัสดีค่ะ มาพบบันทึกตอนนี้ คงยังไม่สายเกินไปใช่มั้ยคะ ^_^
..ณิช..

คุณน้อง...

รองเท้านะส่งทางไปรษณีย์มาให้หลานซักเมืองไทยก็ได้ (...........)

เจริญพร

ทำไมไม่มา up to date เลย

รออ่านอยู่เข้าใจมั๊ย...ฮึ

อ่านบันทึกขำดีครับ

ว่าแต่ กลับเมืองไทยเมื่อไรครับ จะได้คำนวณเวลาของกลิ่นรองเท้าได้ถูกครับ อิอิ

มันจะมีถุงรูดซิบคล้ายๆถุงผ้าตารางๆที่ใส่"เครื่องใน"ซักหน่ะค่ะ

แต่ใหญ่กว่าแล้วก็หนากว่า  ใส่รองเท้าไปแล้วโยนไปซักในเครื่องได้

ไปเจอที่ร้านใน china town อ่ะค่ะ

 

สวัสดีค่ะหยู P ตาหยู

ฮ่าๆๆ เพิ่งกลับไปเมื่อตอนปีใหม่เองค่ะ แต่ตอนนั้นดันลืมซักรองเท้าซะอีก มัวแต่ทำโน่นทำนี่ อย่างว่าล่ะค่ะ ได้กลับบ้านปีล่ะครั้ง มีอะไรให้ทำตั้งเยอะแยะ ซักรองเท้าเลยกลายเป็นเรื่องเล็กที่ถูกมองข้าม ฮ่าๆๆ

ตั้งใจว่าจะกลับอีกทีสิ้นปีนี้ คิดว่ารองเท้ามันยังพอทนไหวนะ หุหุ ;-)

ณิช

 

สวัสดีค่ะพี่มัท  P มัทนา

น่าสนใจค่ะ แต่ยังไม่เคยเห็นถุงใหญ่ ๆ หนา ๆ เลย มีแต่ถุงใบน้อยเอง ถ้าใส่รองเท้าในถุงน้อยใบนี้ นอกจากจะซักรองเท้าไม่ได้แล้ว ถุงน้อยจะขาดพังซะด้วยซ้ำมั่งเนี่ย ^_^

ณิช